9132 τω, στὸν ὑπόγειον (κλειστὸν μὲ μεγάλες σι- δερένιες πόρτες), ἐπληροφορήθηκα ὅτι ἦταν μία ἀπ’ τὶς πολλὲς σχολὲς τῆς Σαπ- φοῦς. Ὑπάρχουν ψηφιδωτά, καὶ πάνω ἀπὸ εἴκοσι ἔτη παραμένει κλειστόν!! Γιατί; Ε. Στὸ ᾿Αρχαιολογικὸν Μουσεῖον ᾿Αθηνῶν ὑπάρχει κομμάτι ἀπὸ μαρμάρινη στήλη, σκαλισμένο μὲ ἀθλητές, ποὺ παίζουν χόκεῦ! Φαίνονται δὲ καθαρὰ τὰ μπαστού- νια τοῦ χόκεῦ, ποὺ κρατοῦν καὶ τὸ μπαλ- λάκι (510 π.Χ.). ΣΤ. Στὸ ἴδιο μουσεῖον, μῆνα Ιούλιο (μῆνα τουρισμοῦ), ποὺ ἦταν γεμᾶτο ἀπὸ ἐπισκέπτες, ὅλη τὴν ἀριστερὴ πτέρυγα τὴν εἶχαν ἀδειάσει ἀπ᾽ τὶς ἑλληνικὲς ἀρχαιότη- τες (ποιός ξέρει, ποῦ εἶχαν πεταχτεῖ). Τὴν θέση τους εἶχαν πάρει ἀρχαῖα ἀπ᾽ τὴν Αἴγυ- πτο, καὶ ἄφθονα ὀρυκτὰ (1!) ἀπ’ τὴν Δανία καὶ τὴν Βόρεια Εὐρώπη! ΔΑΥΛΟΣ/155, Νοέμόριος 1994 Εντύπωση μοῦ ἔκαναν οἱ εἰδικοὶ Φωτι- σμοί, τὸ αἴηρ-κοντίσιον, οἱ ὑάλινοι προφυ- λακτικοὶ πίνακες, ἡ καθαριότης, οἱ καλο- ντυμένοι φύλακες, οἱ ὁποῖοι ἐμοίραζαν σχε- τικὰ φυλλάδια μὲ πληροφορίες καὶ ἔδει- χναν «σλάϊντς». ᾿Ακριδῶς ἡ ἀντίθετη κα- τάστασις ἐπικρατοῦσε στὴν δεξιὰ καὶ με- σαία πτέρυγα, καθὼς καὶ στὸν ἐπάνω ὄρο- φο μὲ τὰ Ἑλληνικὰ ἀρχαῖα. Γιατί; Εἶναι πλέον φανερὸ καὶ ἀναμφισθήτητο, ὅτι ἐπικρατεὶ πλήρης ἀναξιοκρατία. Μή- πως ὅμως αὐτὴ ἡ ἀναξιοκρατία εἶναι σκό- πιµη καὶ καθόλου τυχαία; Μετὰ τιμῆς Νικόλαος Στ. Ασπιώτης Μουσικοσυνθέτης ΗΠεςς[ιηρετς!τ. 21 36440-Μο]έςΌιγᾳρ, ΟεγπιαηΥ Ἢ ὀνομασία τοῦ ὑπολογιστοῦ «Ἴδυκος» Κύριε διευθυντά, Ἐπὶ τοῦ ὑπὸ τίτλον: «Ὁ συμόολισμὸς τῆς ὀνομασίας τοῦ ὑπολογιστοῦ "ἴδυκος» ἄρ- θρου τοῦ καθηγητοῦ ἀξιοτ. κ. ΓΜ. Σωτη- ρίου, δημοσιευθέντος εἰς τὸ 149 τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ», ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Τὸν Ἰούλιον 1987 καὶ εἰς αἴθουσαν τοῦ Μουσείου Κυκλαδικῆς Τέχνης, ὁδὸς Ν. Δούκα 4, διωργανώθη μερίμνῃ καθηγητῶν τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστη- μίου ᾿Αθηνῶν σεμινάριον, εἰς τὸ ὁποῖον πα- ρουσιάσθησαν ἐν λεπτομερείᾳ τὰ σχετικὰ μὲ τὸν ὑπὸ τὸ ὄνομα «θυκος» ὑπολογι- στήν. Παρηκολούθησα τὴν λίαν ἐνδιαφέ- ρουσαν παρουσίασιν αὐτήν, καὶ πρὸς ὀρθὴν πληροφόρησιν τῶν ἀναγνωστῶν τοῦ «Δαυλοῦ» ἐπὶ τῆς (τυχαίας) ὀνομασίας τοῦ «Ἰθύκου» παρακαλῶ διὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος μου. Τὴν παρουσίασιν ἔκα- μαν ἡ ἰδία ἡ Κυρία Μακντόναλντ, καθη- γήτρια Ἑλληνικῶν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἴρθάϊν τῆς Καλιφορνίας, ἡ ὁποία καὶ ἐχρη- µατοδότησε τὴν κατασκευὴν τοῦ ὑπολογι- στοῦ, καθὼς καὶ ὁ θεµελιωτὴς τοῦ συστή- ματος κομπιοῦτερ «Ἴδυκος» καθηγητὴς τοῦ ἰδίου Πανεπιστημίου κ. ΒΓΙΠΟΓ. Ἢ πρώτη μεταξὺ ἄλλων εἶπε: «... Ἢ πρό- οδος δὲν θεμελιώνεται στὴν ἀλλαγή, ἀλλὰ καὶ στὴν διατήρησιν τῶν δοκιμασμένων ἀληθειῶν καὶ ἀξιῶν... Ἐπιθυμῶ νὰ κυττά- ζω τὸν κόσμο μὲ τὰ μάτια τῶν σοφῶν ἀνθρώπων τῆς ἀρχαιότητος...». Καὶ ὁ κ. Βγιπετ: «Θὰ ἀναρωτηθῆτε, τί χρειάζονται τόσα ἔξοδα (ἑκατομμύρια δολλάρια) γιὰ τὴν ἀποθησαύρισιν τῶν λέξεων τῆς Ἕλλη- νικῆς Γλώσσας. Μά, κύριοι, πρόκειται γιὰ τὴν γλῶσσα τῶν προγόνων μας. Αὐτοὶ θὰ μᾶς δελτιώσουν ἀκόμη περισσότερο τὸν πο- λιτισμόν... .Ὃ “᾿Ἰόυκος᾽ δύναται νὰ κατα- γράψη 9.000.000 λατινικὲς λέξεις, ἕλληνι- κοὺς δὲ λεκτικοὺς τύπους 90.000.000 - μὲ καταγεγραμμένους ἤδη 76.000.000. “Ὅταν ὁλοκληρώσαμε τὴν κατασκευὴν τοῦ θαυ- μασίου αὐτοῦ μηχανήματος, συγκεντρωμέ- νοι ὅλοι οἱ συντελεσταὶ εἰς τὸ σαλόνι τῆς κυρίας Μακντόναλντ, κάποιοι ρώτησαν: -- Τί ὄνομα θὰ τοῦ δώσουμε; Πέσαμε σὲ σκέ- Ψεις. Τὴν στιγμὴν ἐκείνην ὅμως ἀπὸ τὴν ἀνοιχτὴ πόρτα μπῆκε στὸ σαλόνι νιαουρἰ- ζοντας ὁ ... Ἴθυχκος, ὁ γάτος τῆς Κυρίας Μακντόναλντ. Γελώντας τότε εἴπαμε: “Ἵδυ- κος! Νὰ τὸ ὄνομα τοῦ ὑπολογιστοῦ µας..». Αὐτὰ εἶπαν οἱ κατασκευασταὶ καὶ ἀνά- δοχοι τοῦ «όδυκου» διὰ τὴν ὀνομασίαν του, διὰ τὸ ἐντελῶς τυχαῖον τῆς ὁποίας γε- λάσαµε τότε καὶ ὅλοι οἱ παρευρεθέντες εἰς τὸ σεµινάριον ἐκεῖνο. Μετὰ πολλῆς τιμῆς Κωνσταντῖνος Ι. Κηπουρὸς Συνταξιοῦχος Ἐκπαιδευτικὸς ᾿Αδύδου 109, Ζωγράφου