ΔΑΥΛΟΣ/156, Δεκέμθριος 1994 9207 σουν οἰκονομικὲς καὶ ἄλλες ἀντιπαροχὲς καὶ νὰ ἱκανοποιήσουν ἔνοχες φιλοδοξίες τους, δὲν διστάζουν, γινόμενοι μέλη καὶ ὄργανα πι- στὰ τῶν ὑπὸ σιωνιστικὴν ἔμπνευσιν καὶ κα- θοδήγησιν εἰς τὴν χώραν μας ὀργανώσεων, νὰ ἐξυπηρετοῦν, συγχεκαλυ μμένα Φυσικά, τὰ ἀνθελλη νικὰ προΥ θάμματα αὐτῆς τῆς φυλῆ ς, ἡ οποία πιστεύει, ὅπως εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰναι ἡ μόνη ἐκ Θεοῦ προωρισμένη νὰ χυ- θερνήση, δικτατορικῶς θεθαίως, ὅλον τὸν ἐπὶ γῆς κόσμον. Στοιχεῖα ἄφθονα καὶ ἀναμφιθόλως θάσι- μα, θεμελιοῦντα τὶς ἀνωτέρω ἀπόψεις, εὑρη- νται σὲ πλεῖστα ὅσα θιθλἰα, ἄρθρα καὶ δηµο- σιεύµατα Ἑλλήνων καὶ ξένων διακεκριμένων ἱστορικῶν, ἐρευνητῶν καὶ δημοσιογράφων, πολλῶν μάλιστα ἐκ τῶν ὁποίων καὶ ἡ ζωὴ ἀκόμη ἀπειλήθηκε, διότι ἐτόλμησαν νὰ προ- δοῦν μὲ τὰ γραφόμενά τους σὲ ἀποκαλύψεις καὶ νὰ παράσχουν πληροφορίες σχετιχῶς μὲ τὰ πρόσωπα καὶ τοὺς πραγματικοὺς σκοποὺς τῶν ὀργανώσεων αὐτῶν. Πῶς λοιπὸν οἱ ξένοι -κρατοῦντες καὶ μὴ- νὰ μὴ μᾶς ἔχουν σὲ ἀνυ- ποληψία ἢ ἀλλιῶς «τοῦ κλώτσου καὶ τοῦ μπά- τσου», ἀφοῦ ἀπὸ “Ἕλληνες προέρχονται καὶ προκαλοῦνται «οἱ χλῶτσοι καὶ οἱ μπάτσοι» εἰς θάρος τῆς δύσμοιρης αὐτῆς πατρίδος καὶ τοῦ ταλαίπωρου λαοῦ της; Μὲ τιμὴ Ἐλευθέριος Μανωλόπουλος Μαυρομιχάλη 133 11472 ΑΘΗΝΑ Ἑορτάζομε τὴν μνήμη τοῦ (αἰμομίκτη) «ἁγίου» Λώτ... Κύριε διευθυντά, ᾿Αναφέρομαι στὴ στήλη «Ἡ πινακοθήκη τῶν ἁγίων προπατόρων ἡμῶν», σελίδα 9105 τοῦ τ. 154 τοῦ «Δαυλοῦ», ὅπου «Ὁ ᾿Απόγο- νος» γράφει, πὼς ὁ Λὼτ ἦταν ἐγγόνι τοῦ ᾿Αδραάμ. Ἡ «ἀλήθεια» εἶναι πὼς ἦταν ἀνη- ψάκι του. Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη διαδάζομε συγκεκριµένα: «Θάρα ἐγέννησε τὸν Αόραὰμ καὶ τὸν Ναχώ καὶ τὸν ᾿Αρράν' καὶ ᾿Αρρὰν ἐγέννησε τὸν Λώτ» (Γένεσις ΙΑ΄, 27). Δηλαδὴ Συνεχίζεται ἣ σιωνιστικὴ προπαγάνδα στὰ σχολεῖα Κύριε διευθυντά, Τρεῖς φορὲς ἔχει ἀσχοληθεῖ τὸ ἔγκριτο περιοδιχό σας μὲ τὶς ἀνθελληνικὲς ψευδολογίες, ποὺ γράφονται στὸ θιθλίο Θρησκχευτικῶν τῆς Α΄ τάξεως Γυμνασίου τοῦ Ο.Ε.Δ.Β. , ἀπὸ τὸ ὁποῖο διδάσκονται τὰ Ἑλληνόπουλα, χωρὶς νὰ προκληθεῖ καμμία ἀντίδραση ἐ ἐκ μέρους τῶν ὑπευθύνων. Συγχεχριμένα στὰ τεύχη: α) 99, Μάρτιος 1990 (ἔγραφε ὁ ὁ κ. Σαράντος Πάν), 6) 132, Δεκ. 1992 καὶ γ) 142, Ὄκτ. 1993 (ἐπιστολή). Στὰ δύο τελευταῖα ἔγραφε ἑ ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὑπογράφει τὴν παροῦσα. Καὶ στὸ μὲν τεῦχος 132 προχαλοῦσα τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας, τὸ Παιδαγωγικό νστιτοῦτο κ. λπ. νὰ πάρουν θέση, στὴ δὲ ἐπιστολή μου τοῦ τεύχους 142, θλέποντας νὰ ἐξακολουθοῦν οἱ ψευδολογίες νὰ περιέχονται στὸ ἐν λόγω διδακτικὸ θιθλίο, ἔθετα ὁ ὀρισμένα ἐρωτήματα πρὸς κάθε ἁρμόδιον. Ἐπειδή, ὡς φαίνεται, κανεὶς δὲν μπῆχε στὸν κόπο νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὸ θέμα καὶ ἐπειδὴ τὰ Ἑλληνόπουλα ἐξακολουθοῦν καὶ .ἐφέτος νὰ διδάσκονται πὼς «μελετώντας τὴν Π.4. δὲν με: λετοῦμε τὴν ἱστορία ἑνὸς λαοῦ, τοῦ ἰσραήλιτικοῦ, ἀλλὰ τὴν πνευματικὴ προϊστορία µας» περὶ τοῦ «... Σπαρτιάτη δασιλιᾶ... ᾿Α θείου»: περὶ «τῆς καταγωγῆς τῶν Σπαρτιατῶν ἀπὸ τὸν... ᾿Αδραὰ » καὶ περὶ τοῦ «προσκυνήματος τοῦ Μεγάλου ᾿Αλεξάνδρου στὸν ᾿Ιουδαῖο ἀρχιε- ρέα μπροστὰ στὴν πύλη τῆς “Ἱερουσαλήμ», θλέποντας καὶ στ σελίδα 208 τοῦ θιθλίου χαλ- κογραφία μὲτὸν Μ. ᾿Αλέξανδρο γονατιστὸ πρὸ τοῦ ἀρχιερέως η), ἐνῶ οὐδεὶς | ἱστορικὸς ἀνα- φέρει νὰ πλησίασε ποτὲ ὁ ᾿Αλέξανδρος τὰ Ἱεροσόλυμα, ἀπευθύνομαι διὰ τῆς παρούσης στοὺς καθηγητὲς Φιλοσοφικῆς, Τμήματα Ἱστορίας τῶν Πανεπιστη μίων μας εἶμαι. θέθαι- ος, ὅτι ἀρχετοὶ διαθάξουν τὸν «Δαυλό»). γιὰ νὰ τοὺς ὑπενθυμίσω, ὅτι ἔχουν. καὶ ἐκεῖνοι εὐθύνη νὰ ἀντιδροῦν, ὅταν στὰ Ἑλληνόπουλα διδάσκονται ψέματα γιὰ τὴν ἱστορία τῶν προγόνων τους. Μετὰ τιμῆς Ἔλευθ. Μαρματσούρης Πλοίαρχος Ε.Ν. Γρηγ. Λαμπράκη 104, 185 32 ΠΕΙΡΑΙΑΣ