Τὸ τέλος τῆς ἀντιπροσωπευτιχκότητας Τὸ ὅτι ἡ ἱστορικὴ Φάση ποὺ διερχόµαστε εἶναι μεταθατικὴ εἶναι προφανὲς καὶ γι’ αὐτὸ πασιφανές. Ἡ κυρίαρχη σύγκρουση στὸν κόσμο τοῦ 2000 εἶναι αὐτὴ ποὺ ἀναφέρεται στὴ διαμάχη ἀνάμεσα στὸ (ἤδη ἐπελθὸν) τέλος τῆς 6ιο- μηχανικῆς ἐποχῆς καὶ στὴν ἀρχὴ τῆς περιόδου τῆς ὑψηλῆς τεχνολογίας καὶ τῆς πλη ροφορικῆς. Σὲ πολλὰ σημεῖα τοῦ πλανή τη εἶναι κάτι παραπάνω ἀπὸ ὁρατὴ αὐτὴ ἡ σύγκρουση μεταξὺ τῶν δύο ἱστορικῶν φάσεων -- εἰδικὰ στὶς πλούσιες, ἀνεπτυγμένες χῶρες (ΗΠΑ, Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, Ἰαπωνία). Ἔτσι οἱ μελλοντολόγοι καὶ διανοούμενοι τῆς Γῆς! διαπιστώνουν μιὰ μεγάλην οὖσια- στικὴ ἀντίφαση, ποὺ χαρακτηρίζει ἀποφασιστικὰ τὸ πολιτικὸ τοπίο τῆς Γῆς στὶς παρυφὲς τοῦ 2.000 μ.Χ. Ποιά εἶναι αὐτὴ ἡ ἀντίφαση; Στὴν ἴδια χώρα ὑπάρχουν γεωγραφικὲς περιοχές, ποὺ ἔχουν εἰσέλθει ἤδη στὴν «μεταδιομη- χανικὴ» φάση τῆς ὑψηλῆς τεχνολογίας καὶ τῆς πληροφορικῆς, ἐνῶ ἄλλα µε- γάλα τμήματα τῆς ἴδιας χώρας παραμένουν πεισματικὰ στὴν «θιομηχανικὴ ἐπανάσταση», ποὺ ἔχοντας ἡλικία αἰώνων παρουσιάζεται πιὰ ἀποστεωμένη. Ἔτσι, ἐνῶ οἱ νοτιοανατολικὲς ἐπαρχίες τῆς Κίνας ἔχουν ἤδη εἰσέλθει στὰ χρό- νια τῆς πληροφορικῆς, τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς Κίνας ὄρίσκεται πρὶν ἀκό- μα ἀπὸ τὸ διομηχανικὸ στάδιο. Ἡ οἰκονομικοκοινωνικὴ αὐτὴ ἀνισότητα, δηλ... ἡ πολιτιστικὴ στὴν οὐσία διαφοροποίη ση, εἶναι ὁρατὴ καὶ στὶς ΗΠΑ (Δυτικὴ ᾿Ακτή, Νότος, Βορρᾶς), τὴν Ἰταλία (Βορρᾶς, Νότος), τὴν Ρωσία (ἀστικὰ κέ- ντρα, ἐπαρχίες) κ.λπ. Ὁλόκλη ρος σχεδὸν ὁ Δυτικὸς Κόσμος σπαράσσεται ἀπὸ τὴν οἰκονομικοκοινωνικὴ καὶ πολιτιστικὴ διαμάχη μεταξὺ τῶν δύο «κυμά- των», τοῦ «δεύτερου κύματος» τῆς διομηχανικῆς ἐποχῆς καὶ τοῦ «τρίτου κύ- ματος» τῆς ὑψηλῆς τεχνολογίας καὶ τῆς πληροφορικῆς. [ΠΑΡΕΚΒΑΣΗ: "Ας μὴ λησμονοῦμε ἐδῶ, ὅτι στὸ πλανήτη µας δὲν ὑπάρχει µόνον ὁ «δυτικός», ὁ ἀνεπτυγμένος κόσμος. ᾽Απεναντίας μάλιστα: ἕνα µεγά- λο τμῆμα τῆς οἰκουμένης -- γεωγραφικὰ πιθανῶς τὸ μεγαλύτερο- θρίσχεται ἀκόμα στὴν ἐποχὴ τοῦ «πρώτου κύματος» τῆς γεωργικῆς ἐπανάστασης -- ὁ λεγόμενος «Τρίτος Κόσμος» -- καὶ παλεύει ἀνάμεσα στὴν λιμοχτονία καὶ τὸν ὑποσιτισμό. Αλλη μιὰ τραγικότατη ἀντίφαση τῆς ἐποχῆς, ποὺ ταλανίζει τὴν ἠθική μας καὶ ἀκυρώνει τὸ ἀνθρωπισμὸ τοῦ σύγχρονου πολιτισμοῦ.] Αὐτὴ ἡ κυρίαρχη σύγκρουση μεταξὺ τοῦ «δεύτερου» καὶ «τρίτου κύματος» μέσα στὴν ἴδια χώρα θὰ ἔχει στὸ μέλλον (σὲ πολλὲς περιπτώσεις ἤδη ἔχει) δύο συνέπειες: α) τὸν πολιτικὸ κατακερματισμὸ τῶν μεγάλων ἐκείνων κρατῶν μὲ τὶς πλέον ἀποχλίνουσες οἰκονομικὲς καὶ πολιτιστικὲς διαφοροποιήσεις με- ταξὺ «δευτέρου» καὶ «τρίτου» κύματος (π.χ. ᾿Ιταλία) καὶ 6) τὴν ἀμφισθήτη- ] ση τῆς κρατικοποιημένης ἔννοιας τοῦ "Ἔθνους (τοῦ Ἔθνους - κρατικοῦ ὑπό- 6αθρου, ὄχι τοῦ "Ἔθνους - πολιτιστικῆς ἀξίας). "Ηδη ὑπάρχουν στὴν ἷστο- οική ἐμπειρία µας τὰ παραδείγματα τῆς τέως Σοδιετικῆς Ἕνωσης καὶ τῆς πρώην Γιουγκοσλαθίας, ἱ ὅπου 6έόαια πέρα τῆς πρὠτιστης αἰτίας τῆς διάλυ- σης τῶν χρατῶν αὐτῶν (ποὺ ἦταν ἡ ἀποχλίνουσα οἰκονομικὴ καὶ πολιτιστιχὴ διαφοροποίηση) ὑπῆρξαν, ὡς γνωστόν, καὶ ἄλλα δαρύνουσας σημασίας αἴτια (ὅπως ἡ πολιτικὴ κάποιων Μ. Δυνάμεων γιὰ τὸν καθορισμὸ νέων σφαιρῶν ἐπιρροῆς). Ἡ σύγκρουση μεταξὺ τῆς διομηχανικῆς ἐποχῆς, ποὺ ἀνήκει στὸ παρελθὸν καὶ τῆς ἐποχῆς τῆς πληροφορικῆς, ποὺ ἀνήκει στὸ μέλλον, εἶναι ὁρατή, γιὰ ὅσους θέλουν νὰ δοῦν, καὶ στὴ γειτονική μας Ἰταλία καὶ στὴν Κι-