Ο ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Καραγκιόξζηδες ἼΑχ/ Οἱ καλοί µας οἱ «σύμμαχοι, οἱ φίλοι χι οἱ ἑταῖροι», κατὰ τὴν φράσιν τοῦ κ. Ζισκάρ ντ’ Εσταίν, πόσο μᾶς ἀγαποῦν ἀνιδιοτελῶς. Καὶ ὄχι μόνον τώ- ρα. Ανέκαθεν. Α! Τὸ καλὸ νὰ λέγεται. Ποιός δὲν θυμᾶται λ.χ. τὶς εὐεργεσίες τῆς Γηραιᾶς ᾿Αλδιόνος πρὸς ἡμᾶς; Καὶ δάνεια μᾶς ἔδωσε κατὰ καὶ μετὰ τὸν ᾿Αγῶνα καὶ θασιλεῖς μᾶς ἐδώρησε καὶ πατρικὰς συµόουλάς μᾶς ἐχόρτασε. ας εἶναι καλὰ οἱ ἄνθρωποι, ποὺ τελικὰ μᾶς ἔδγαλαν καὶ σὲ δυὸ παγκοσμί- ους πολέμους, γιὰ νὰ δείξουμε τὶ σημαίνει Ελληνικη λεδεντιά/ Μὰ πάνω ἀπ’ ὅλα ὑπῆρξαν κύριοι, ποὺ σεθάστηκαν τὸν λόγο τους καὶ κουθαρντᾶδες. Βεθαίως/ Καὶ ὅσα µέρη ἀπελευθερώσαμε μᾶς χάρισαν, καὶ τὴν Σμύρνη μὲ τὴν ἐνδοχώρα τής μᾶς πρόσφεραν (ἀρκεῖ θεθαίως νὰ διώχναµε τοὺς Νεό- τουρκους σὲ ἄλλο πλανήτη), καὶ τὴν πολεμικὴ µας ἀρετὴ ὕμνησαν. ᾿Ενῷ τὴν Κύπρο, ποὺ μᾶς ὑποσχέθηκαν γιὰ νὰ ὀγοῦμε στὸν Β' παγκόσμιο πόλεμο, ἀκό- μη τὴν δίνουν κατὰ δόσεις, γιὰ νὰ μὴ μᾶς πέσῃ δαρειὰ κι ἀπότομα. Τὴν εὐεργετικὴ αὐτὴ προστασία τῆς Βρεταννίας διεδέχθη ἡ ἀκόμη εὖὐερ- γετικώτερη τῶν Η.Π.Α. ᾽Εκεῖ νὰ δῇς μπερκέτια. Νὰ τρέχῃ τὸ δολλάριο στοὺς δρόμους. Καὶ νὰ πάλι οἱ νουθεσίες γιὰ τὴν ἑνότητα τῆς «συμμαχίας», καὶ δῶσ᾽ του οἱ φιλικὲς παρεµόάσεις, κι ἄντε ἡ Κορέα. Δὲν πρέπει νὰ ἔχουμε κανένα παράπονο. Δόξα τῷ Θεῷ. Καὶ τὸ Κυπριακὸ προσπαθοῦν ἐδῶ καὶ σαράντα χρόνια νὰ λύσουν, καὶ τὸν μεσολαδητὴ μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν Τούρκων κά- νουν μὲ ἐπιτυχία (ἀρκεῖ ἡ µεσολάδηση αὐτὴ νὰ εἶναι πάντα ὑπὲρ τῶν Μεμέ- τη δων). ᾿Ενῷ στὶς διενέξεις µας μὲ τὰ Σκόπια καὶ τὴν ᾿Αλθανία ὅλο καὶ κά- ποια ἔκθεση ἐξαπολύουν ἀπὸ τὴν ἀντιπέρα τοῦ ᾽ Ατλαντικοῦ ὄχθη, ὅτι κατα- πιέξουµε τὶς πολυάριθμες μειονότητες τῶν κρατῶν αὐτῶν ποὺ ζοῦν στὴν χώ- ρα µας. ὝὝστερα λοιπὸν ἀπ’ ὅλα αὐτὰ ποῖος τολμᾶ νὰ μὴ θεωρεῖ, ὅτι ἔχουμε ἀνε- ξάρτητη καὶ ἐθνικὰ ὑπερήφανη ἐξωτερική πολιτική; "Οχι, πέσ’ τε μου. ᾿Εδῶ ἡ ἀνεξαρτησία τρέχει ἀπὸ τὰ μπατζάκια µας. Τί θέλεις; Ναυτικὲς ἀσκήσεις; Νὰ τὶς κάνεις. ᾿Αλλὰ δὲν χρειάζεται νὰ γίνουν κοντὰ στὸν Τουρκικὸ στόλο. Τὶ θέλεις τώρα; Νὰ τοὺς προκαλέσῃς; Νὰ ἔχουμε τραδήγματα; "Ασε ποὺ κι οἱ ᾿Ισλαμιστὲς εἶναι στὰ πάνω τους. Κάνε τις στὴν Παταγωνία, στὴν Βαλτική, στὸ ᾿Ακρωτήριο τῆς Καλῆς᾽ Ελπίδος. Στὸ Αἰγαῖο ὄρῆκες καὶ σὺ νὰ τὶς κάνῃς; Ἤ, γιὰ νὰ ἔχουμε καὶ τὸ κεφάλι µας ἥσυχο, δὲν τὶς ἀναδάλλεις γιὰ καμμιὰ τρια- νταριὰ χρόνια; Σάµπως κινδυνεύεις ἀπὸ τοὺς Τούρκους; Ασε ποὺ θά χουμε ἕνα καταδρομικὸ νὰ σᾶς παρακολουθῆ. ᾿Ελπίζω νὰ καταλάδατε, γιατὶ παρητήθη ἡ κυθέρνηση μὲ τέτοια σπουδή. Γιατὶ ἡ ἀντιπολίτευση τοῦ «ἀνήκομεν εἰς τὴν Δύσιν» ἔκανε ὁμαδικὸ χαρακί- οι. Γιατὶ ὁ σεδαστὸς Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας παράτησε τοὺς γρίφους καὶ ὁμιλεῖ μὲ σαφήνεια. Καὶ γιατί τέλος ὁ λαὸς ξεχύθηκε στοὺς δρόμους. Εἶναι τρα- γικό, νὰ σοῦ ἀρνοῦνται τὸ δικαίωµα νὰ ρίξῃς καὶ σὺ δέκα σφαῖρες στὸν γά- µο τοῦ Καραγκιόζη. Γιῶργος Πετρόπουλος