ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΙΚΑ Μ.Μ.Ε. καὶ «Νέα Τάξη» Εἶναι γνωστὴ ἡ ἄποψη, ὅτι ἡ εἰκόνα τῶν Μ.Μ.Ε. μιᾶς χώρας ἀντικατοπτρίξει τὸ πνευματικὸ καὶ πολιτιστικὸ ἐπίπεδο τοῦ λαοῦ της. "Ομως ἡ ᾗ ἄποψη αὐτὴ ἐνέχει καὶ ὁρι- σμένα χαρακτηριστικὰ σοφίσματος. Τὸ σόφισμα ἔγκειται στὸ γεγονὸς ὅτι τὰ συμπε- θάσµατα γιὰ τὶς ἐπιλογὲς τοῦ κοινοῦ θεωροῦνται ἀντιπροσωπευτικὰ τοῦ πνευµατι- κοῦ καὶ πολιτιστικοῦ του ἐπιπέδου, ἐνῶ στὴν πραγματικότη τα οἱ ἱ ἐναλλακτικὲς ἐπιλογὲς τῶν τηλεθεατῶν εἶναι περιορισμένες καὶ τοῦ αὐτοῦ πάνω- κάτω περιεχομένου. “Ὅταν π.χ. τὴν ὥρα χ ὅλα τὰ «κανάλια» σχεδὸν ἔχουν τὰ ἴδια περίπου προγράµµατα ἀπο- χαυνωτικοῦ περιεχομένου, ὅποια ἐπιλογὴ κι ἂν κάνει ὁ τηλεθεατής, δὲν ἀποδίδει τὸ τί θέλει νὰ δεῖ, ἀλλὰ τὸ τί μπορεῖ νὰ δεῖ ἐκ τῶν ἐνόντων. Βέδαια ὁ τηλεθεατής, ποὺ δὲν ἐγκρίνει κανένα τηλεοπτικὸ πρόγραμμα, ἔχει θεωρητικὰ τὴν ἐπιλογὴ νὰ κλείσει τὴν τηλεόραση. Αὐτὸ ὅμως δὲν συμδαίνει συχνά, διότι ὁ κάθε ἐργαζόμενος χρειάζεται τὶς ὀραδυνὲς ὧρες λίγη ἀνεμελιὰ καὶ ξεκούραση ἀπὸ τὸν φόρτο τῆς καθημερινότητας -- καὶ ἡ ποιότητα τῆς ζωῆς δὲν προσφέρει ἄλλες ἐναλλακτικὲς ἀξιόλογες δραστηριότη- τες. Εἶναι ψέμμα λοιπὸν αὐτὸ ποὺ ἰσχυρίξονται οἱ «δαρῶνοι τῶν Μ.Μ.Ε.», ὅτι προσφέ- θουν στὸ κοινὸ «ὅ,τι πουλάει», δηλ. φόνους, αἷμα, δία καὶ σέξ. Γνωρίζουν οἱ µεγι- στᾶνες τῆς τηλεόραση ς, ὅτι οἱ [τηλεθεατὲς -- στὴν πλειοψηφία τους μέσοι ἐργαζόμενοι - δὲν ἔχουν πολλὲς ἐπιλογὲς ψυχαγωγίας. Γι’ αὐτὸ τοὺς προσφέρουν ὅ τι πιὸ ἐκμαυ- λιστικὸ μποροῦν νὰ διαθέσουν. Ὅταν τὸ ἕνα «κανάλι» δείχνει σὲξ καὶ τὸ ἄλλο εἰδε- χθεῖς φόνους, εἶναι ἀνούσιο νὰ διαχωρίζουμε τὰ ποσοστὰ τηλεθέασης τοῦ κοινοῦ. Ὅταν τὸ ἕνα «κανάλι» δείχνει ἀποόλακωτικὰ «σώου» καὶ τὸ ἄλλο ἠλίθιες συξητή- σεις, ὅ,τι καὶ νὰ ἐπιλέξει ὁ τηλεθεατής, μπορεῖ νὰ ἐχφράζει «ποσοστὰ ἀκροαματικό- τητας», ὅμως δὲν ἀποτελεῖ δείκτη τοῦ τί θέλει ἢ τοῦ τί σκέπτεται ὁ μέσος “Ἕλληνας καὶ ἰδιαίτερα ὁ ὁ νέος, γιατὶ οἱ ἐπιλογὲς εἶναι δεδομένες, περιορισμένες καὶ ὁμοειδεῖς. ᾿Εδῶ ὅμως τίθεται ἕνα κρίσιμο ἐρώτημα: Γιατί τὰ τηλεοπτικὰ «κανάλια» δὲν δελ- τιώνουν ποιοτικὰ τὰ προγράμματά τους; Εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ μποροῦν νὰ ἀνεύρουν τηλεοπτικὸ κοινὸ γιὰ ἀξιόλογες ταινίες, γιὰ ἀποκαλυπτικὰ ἱστορικὰ ντοκυμανταίρ, γιὰ ποιοτικὲς μουσικὲς ἢ ἀθλητικὲς ἐκπομπές, γιὰ πολιτικὲς ἔρευνες σὲ κρίσιμα θέματα ἢ γιὰ συζητήσεις ὑψηλοῦ ἐπιπέδου καὶ ὄχι θεατρινίστικα δῆθεν «τώκ-σώου»; Γιατί προ- σπαθοῦν τόσον ὀργανωμένα καὶ 6ίαια τὰ Μ.Μ.Ε. ν᾿ ἀποχαυνώσουν καὶ νὰ ἐκμαυλί- σουν τοὺς “Ἕλληνες; Ἥ ἀπάντηση εἶναι καθαρὰ πολιτική: Πρόκειται γιὰ κατευθυνόμενο σχέδιο πνευ- ματικοῦ αὐνανιομοῦ τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας. "Όταν ἀποχαυνωθοῦν πνευματικὰ καὶ ἠθικὰ οἱ Ἓλληνες, ὅταν παθητικοποιηθοῦν, περιθωριοποιη θοῦν καὶ ἀφελληνισθοῦν οἱ νέοι, τότε θὰ ἔλθει ἡ «Νέα Τάξη Πραγμάτων», ποὺ χρόνια προετοιμάζεται γιὰ τὴν μοιρασιὰ τῶν ὀρυκτῶν καὶ τοῦ πετρελαίου τῆς Ελλάδας. Καὶ τότε οἱ ἀποχαυνωμένοι “Ἕλληνες ἀπὸ τὰ ἠλίθια «σώου», τοὺς ὁμοφυλόφιλους καὶ περιθωριακούς, ποὺ δια- φημίζονται κατὰ κόρον στὰ Μ.Μ.Ε., τὶς ἐκμαυλιστικὲς ἐκπομπές, τὶς ἀνούσιες καὶ ἀε- γάως ἐπαναλαμδανόμενες «συξητήσεις», τὶς δῆθεν εἰδήσεις, τὶς δῆθεν ἐνημερωτικὲς ἐκπομπές, τὶς ἀποπροσανατολιστικὲς καὶ ἀνθελληνικὲς δῆθεν «ἱστορικὲς ἐκπομπές», τὴν ἀποδλάκωση τῶν διαφημίσεων, τὴν ἀποθέωση τοῦ ἀσήμαντου καὶ τὴν πιθηκο- ποίηση τοῦ ἀνθρώπινου ἐγκεφάλου, τότε λοιπὸν οἱ ἀποχαυνωμένοι “ἔλληνες δὲν θὰ μποροῦν ν᾿ ἀμυνθοῦν στὴ νέα πολιτικὴ κατάσταση. Τὰ Μ.Μ.Ε. ἐκεῖ στοχεύουν, αὐτὸ τὸν ρόλο τοὺς ἔχουν ἀναθέσει, καὶ τὰ «ποσοστὰ τηλεθέασης», ποὺ ἐπικαλοῦνται, εἶναι τὸ μεγάλο τους ἄλλοθι. Ὃ Μεταπολιτικὸς