ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ 4 ι «Μικρὴ ᾿Ελλὰς» «Μ ικρὴ καὶ ἀσήμαντη Ελλάδα θέλουν και ἐπιδιώκουν ἑταῖροι, σύμμαχοι, φίλοι της, καθὼς καὶ φάλαγγες" “Ελλήνων, ποὺ ἀποδέχονται ἤδη τὴ Νέα Τάξη, δρίσκοντας πὼς τοὺς ἐξυπη- ρετεῖ... Γι' αὐτὸ καὶ καλλιεργοῦν συστηματικὰ τὴν ἡττοπάθεια, τὸν ἀμερικανιομό, τὴν εὐρω- λατρία: ξεπουλοῦν τὴν γῆ καὶ τὴν οἰκονομία τῆς χώρας χαὶ ἐθελοτυφλοῦν στὶς παντοειδεῖς προκλήσεις. ων, Αὐτὰ καταγγέλλει στὴν ἐφημερίδα «Τὰ Νέα» ὁ κ. Μιχάλης Ράπτης, ὁ γνω- στὸς «Πάμπλο», προτείνοντας μάλιστα τὴν σύσταση ἑνὸς εἴδους « Φιλικῆς" Εταιρείας», ποὺ νὰ ἐμψυχώνει τοὺς “Ἕλληνες καὶ νὰ στελεχώνη τὸν ἀφανιξόμενο᾽ ἔλλη νισμό. Τὸ ζήτημα ὅμως εἶναι, ποιοί θὰ συγκροτήσουν τὴν νέα αὐτὴ «Φιλικὴ ἡ Εταιρεία». Διότι, ἂν ὁ κ. Ράπτης θεω- ρε, ὅτι ὑπάρχουν πολιτικοί, δικαστικοί, θρησκευτικοὶ καὶ πνευματικοὶ-ἐκπαιδευτικοὶ τα- γοὶ τῆς σημερινῆς Ρωμιοσύνης, ποὺ θὰ ἔκαναν κάτι ἐν ὄψει τῶν «παντοειδῶν προκλήσεων», τὸν πληροφοροῦμε ὅτι ὅλοι αὐτοὶ γιὰ τὴν Ἑλλάδα δὲν δίνουν πεντάρα. ᾿Αν κάτι μπορεῖ νὰ φανῆ, µόνο ἀπὸ ἀφανεῖς καὶ ἀνώνυμους "Ελληνες μπορεῖ νὰ γίνη. "Ετσι ἔγινε ἄλλωστε καὶ μὲ τὴν παλαιὰ «Φιλικὴ Εταιρεία». Σῃ Ἢ πινακίδα τοῦ 4ισπήηλιοῦ “Οταν οἱ Ελληνες ἔχτιζαν Παρθενῶνες, «οἱ πανάρχαιοι λαοὶ» τῆς Μεσοποταμίας ἔτρω- γαν ρίζες καὶ δαλανίδια. Αὐτὸ μαρτυρεῖ ἡ ἡλικίας 7.250 ἐτῶν πινακίδα τοῦ 4 ισπηλιοῦ Κα- στοριᾶς,, ποὺ ὀρέθηκε πρὶν ἕνα χρόνο περίπου. Τί σηµαίνει αὐτό; Σημαίνει, ὅτι θά πρεπε νά χη σημάνει συναγερμὸς μεταξὺ τῶν ἐπιστημόνων" νὰ ξαναγραφῆ ἡ ἱστορία: νὰ πεταχθῆ στὸν κάλαθο τῶν ἀχρήστων ἡ κατεστημένη γλωσσολογία: νὰ ἐξαφανισθοῦν οἱ φοινικιστές' νὰ κρυφθοῦν οἱ [ἰνδοευρωπαϊστές' νὰ ᾿ ἀφαιρεθῆ ὁ λόγος στοὺς αἰγυπτιάζοντες, οἱ ὁποῖοι ἐξα- πατοῦν μὲ τὸν πιὸ δάναυσο τρόπο τὴν ἀνθρωπότητα, νά.. Τί ἀπ’ ὅλ᾽ αὐτὰ ἔχει γίνει; Τίποτα. «Τὸ κράτος φρουρεῖ τοὺς φρουρούς του», οἱ ὁποῖοι μὲ θράσος καὶ ἀλαζονεία κυττάζουν νὰ ἐξαφανίσουν τὴ μαρτυρικὴ πινακίδα ἤ, µηδενίξοντας τὴν ἀξία τής, νὰ τὴν θέσουν στὸ ἀρχεῖο. “Ενας μάλιστα ἀπ᾽ τοὺς κληρονομικῷ δικαίῳ «με- γάλους Φιλολόγους µας» (συµδαίνουν κι αὐτὰ στὴ χώρα τούτη ), ὁ ϕ. Κακριδῆς, ἀπεφάνθη, μ. ᾿ ὅλην τὴ σοδαρότητα ποὺ τοῦ προσδίδει ἡ ἡ θέση του, ὅτι «τὰ γράμματα τῆς πινακίδος δὲν εἶναι γράμματα ἀλλὰ γραμμές, ὅπου μὲ κάποια λογικὴ χάραξης ἐμφαίνονται δροχές, καται- γίδες, λιακάδες κιἄ. φαινόμενα στὸ πέρασμα τῶν ἡμερῶν καὶ μηνῶν» («᾿Απογευματινή», Ἱ- 3-95)} «Περὶ ἀνέμων καὶ ὑδάτων» τουτέστιν... Τὸ δάρος ὡστόσο πέφτει στὸν Γ. Χ ουρμουξιάδη, στὰ χέρια τοῦ ὁποίου ὀρίσκεται ἡ πινακίδα. Νὰ μὴν λησμονῆ, ὅτι εἶναι ὑπεύθυνος ἔναντι τῆς “Ἱστορίας. Τὴν πινακίδα λοιπὸν καὶ τὰ μάτια του, καθὼς λέει ὁ λαός. . Ἢ αὐτοκτονία τοῦ ᾿Εξ-ουσιασμοῦ Διεθνὴς διάσκεψη γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ κλίματος καὶ τοῦ περιθάλλοντος ἔγινε στὸ Βε- ρολῖνο στὰ τέλη τοῦ περασμένου Μαρτίου. Σύμφωνα μὲ ἐπιστημονικοὺς ὑπολογισμούς, ἂν στὰ προσεχῆ 25 χρόνια δὲν ληφθοῦν δραστικἁ µέτρα, ἡ γῆ θὰ ὁδηγηθεῖ στὴν καταστροφή. Τὸ διοξείδιο τοῦ ἄνθρακος αὐξάνει ἀπειλητικὰ στὸν ἀτμοσφαιρικὸ χῶρο καὶ θεωρεῖται πρω- ταίτιο γιὰ τὸ φαινόμενο τοῦ «θερμοκηπίου»: συνεχὴς ἄνοδος τῆς μέσης θερμοκρασίας τῆς γῆς θὰ ἐπιφέρει τὸ λυώσιµο τῶν πάγων στοὺς δύο πόλους τῆς ὑδρογείου καὶ τὴν κάλυ- ψη ἀπὸ τὰ θαλάσσια ὕδατα μεγάλων ἐπιφανειῶν στεριᾶς καὶ κυρίως τῶν νησιῶν. Ὑπολογί- ζεται, ὅτι τὰ πρῶτα νησιὰ ποὺ θὰ χαθοῦν εἶναι οἱ νῆσοι Μαλδίδες τοῦ ᾿Ινδικοῦ ᾿Ωχεανοῦ. Ραγδαῖοι κατακλυσμοὶ θὰ ἐναλλάσσονται μὲ δριμύτατα ψύχη σ᾽ ὅλη τὴν ἐπιφάνεια τοῦ πλα- νήτη.᾽ Απὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ ἡ συνεχὴς διεύρυνση τῆς «τρύπας τοῦ ὄξοντος» καθιστᾶ ἄκρως ἐπικίνδυνη τὰ προσεχῆ χρόνια τὴν ἔκθεση τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος στὴν ἡλιακὴ ἀκτινο- δολία. . Α ναρωτιέται άραγε κανείς, γιατί ἡ ἴδια ἡ ἀνθρωπότη τα σχάδει τὸν λάκκο της μὲ τὰ ἴδια της τὰ χέρια; Οἱ ἀρρωστημένοι ἐγκέφαλοι τοῦ ἐξουσιασμοῦ, ποὺ ὁδήγησαν τὴν ἀνθρωπό- τήτα στὴν παράνοια καὶ τὸν ἐκφυλισμό, φαίνεται ὅτι καὶ οἱ ἴδιοι δὲν θὰ μπορέσουν νὰ γλυ-