᾿Εδῶ ἑδροεύει ὁ Μισελλήηνισμὸς “Η Ελλη νικὴ Γλῶσσα εἶναι ὁ ἴδιος δ᾽ Ελληνισμός. Αὐτὸς ἐπιδιώνει ὦ ὡς ἱστορικὸ μέγεθος διὰ μέσου τῶν χιλιετιῶν γιὰ ἕνα καὶ μοναδικὸ λόγο: Γιατὶ πάντοτε ὠμι- λεῖτο καὶ ἐγράφετο ἡ ᾿Ελληνικὴ Γλῶσσα. Δὲν ἀποτελοῦν ἀπαραίτητες προῦπο- θέσεις γιὰ τὴν ἐπιδίωση τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ οὔτε ἡ ὕπαρξη ᾿Ελληνικοῦ Κράτους οὔτε ἡ θρησκεία, ὅπως φαντάζονται ἢ προπαγανδίξουν μερικοί. Τοῦτο ἀποδει- χνύει ἡ γνώση τῆς “ἱστορίας. Ἢ ἴδια γνώση τῆς “στορίας παρέχει τὴν ἀσφαλῆ πρόδλεψη, ὅτι ὁ ᾿Ελληνισμὸς ὡς ἔννοια πολιτιστική, ἱ ἱστορικὴ καὶ ἐθνικὴ θὰ πά- ψη νὰ ὑπάρχη ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ θὰ πάψη νὰ ὁμιλῆται καὶ νὰ γράφεται ἡ Ελλη- γικὴ Γλῶσσα. "Αρα ἀπὸ ἄποψη πολιτωζῆς-ἱστορικῆς. διωσιµότητας | Ελληνισμὸς χαὶ Ελληνική Γλῶσσα ταυτίζονται. Καὶ συνεπῶς εἶναι αὐτονόητο, ὅτι ὁσάκις ὑπάρχει κράτος ποὺ εἶναι πράγματι ᾿“Ελληνικό, πρέπει νὰ ἔχη ὡς πρώτιστη πολι- τική του καὶ κορυφαία στρατηγική του τὴν ἐπιδίωση, προαγωγὴ καὶ ἐξάπλωση τῆς ᾿Ελληνικῆς Γλώσσας. Στὶς 5 ᾿Ιουλίου ὁ πρόεδρος τῆς Εὐρωπαϊκῆς ᾿Επιτροπῆς Ζὰκ Σαντὲρ κατήγ- γειλε, ὅτι «ἡ Ελλάδα ἀδιαφορεῖ γιὰ τὴν παρουσία τῆς Ελληνικῆς Γλώσσας στὴν Εὐρωπαϊκὴ “Ενωση καὶ ἔχει τὴν εὐθύνη γιὰ τὴν ὑποδάθμισή της. Ἢ (εὐρωπαϊκὴ) ὑπηρεσία διερµήνείας δὲν θρίσκει ἀνταπόκριση ἀπὸ τὴν Μόνιμη Ελληνική ᾽Αντι- προσωπία γιὰ τὴν κάλυψη τῶν συνεδριάσεων μὲ Ἕλληνες διερμηνεῖς καὶ ἡ Κομ- µισιόν, ποὺ ἀνέλαδε συγκεκριμένες ἐνέργειες, δὲν μπορεῖ νὰ ὑποκαθιστᾶ σὲ µό- νιμη θάση τὰ κράτη "μέλη σὲ θέµατα κατάρτισης διερμηνειῶν». Ἡ καταγγελία αὐτή, ποὺ προῆλθε ἀπὸ τὰ πλέον ἐ ἐπίσημα χείλη, εἶναι ὄντως φο- δερή. Βεδαίως ἡ τρισάθλια πολιτικὴ τοῦ Κράτους ἔναντι τῆς ᾿Ελληνικῆς Γλώσ- σας εἶναι γνωστὴ καὶ ἐπανειλημμένα ἔχει ἀναλυθῆ στὸν «4αυλό». ο ἀκρωτη- θιασμὸς τῆς γλώσσας καὶ τῆς γραφῆς μὲ γόμους τοῦ Κρατιδίου ποὺ δηλώνει « ᾿“Ελλὰς», εἰναι πράγματι πολὺ ἀποκαλυπτικός. “Ὑπῆρχε ὅμως ἡ τάση νὰ θεω- ροῦνται ὡς ὑποκινητὲς τοῦ κατατρεγμοῦ τῆς γλώσσας μας οἱ ξένοι --Εὐρωπαῖοι, “Εόραῖοι κ.ἄ.-, καὶ οἱ δικοί μας ταγοὶ νὰ κατηγοροῦνται ἁπλῶς ὡς ὑποχείρια καὶ ἐκτελεστὲς τῆς ἐντολῆς τῶν «διεθνῶν ἀφεντικῶν» τους. Τώρα ἀποδεικνύεται τὸ ἀντίθετο: Οἱ Εὐρωπαῖοι ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν μὴ ὑποδάθ- µιση τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας, ἀλλὰ τὸ ἴδιο τὸ «Ελληνικὸ» Κράτος δὲν δέχεται νὰ τοὺς θοηθήση. ᾿Εμεῖς, ποὺ στὸν «4 αυλὸ» δηλώνουμε πάντοτε, ὅτι ἐνεργοῦμε σὰν νὰ μὴν ὑπάρ- χη “Ελληνικὸ Κράτος, ἐμεῖς ποὺ ὀνομάζομε τὸ κατασκεύασμα αὐτὸ «Ρωμαίικο» (ὄ ὄχι ᾿Ελληνικὸ) Κρατίδιο, ἐμεῖς ποὺ συναντοῦµε σὲ κάθε δῆμα μας τὸν ὕπουλο κρα- τικὸ μισελληνισμό, ὁμολογοῦμε ὅτι ἐν ὄψει τῆς ἀποκαλύψεως αὐτῆς τοῦ κ. Σαντὲρ μείναμε κατάπληκτοι. Δὲν εἴχαμε συλλάδει, δὲν θέλαμε νὰ δεχθοῦμε, αὐτὸ ποὺ ὁλοκάθαρα πιὰ δεδαιώνεται μὲ οἱονεὶ μαθηματικὲς ἀποδείξεις: ο μισελληνισμὸς εἶναι ἐδῶ -- καὶ πουθενὰ ἀλλοῦ. ᾿Εδῶ ἀποφασίξονται, σχεδιάζονται καὶ ἐχτε- λοῦνται ὅλες οἱ ἐπιχειρήσεις ἀφελληνισμοῦ χαὶ ἐξαφανίσεως τοῦ "Ελληνισμοῦ. ᾿Εδῶ εἶναι ἡ ταφόπετρα, ποὺ μπῆκε πάνω στὸ ἐθνικό µας σῶμα χαὶ παραλύει κά- θε ζωτική καὶ δημιουργική δύναμη τῶν "Ελλήνων. ᾿Εδῶ εἶναι ἡ κοιτίδα τοῦ Σκο- ταδισμοῦ. ᾿Εδῶ. Ενὸς Σκοταδισμοῦ, ποὺ δρᾶ μὲ μῖσος, μὲ πεῖσμα, μὲ σατανικὴ ἀπο- τελεσματικότητα ἐπὶ αἰῶνες χωρὶς διάλειμμα. [Βλέπε καὶ ἄλλη ἀπόδειξη στὴ σε- λίδα 9882 τοῦ παρόντος τεύχους τοῦ «4{4αυλοῦ»|. 4.].41.