ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
166ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1995
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Οι Μυκηναϊκοί βασιλικοί τάφοι της Πελλάνας — ΔΑΡΒΙΡΗ, Ε.
Κείμενο φύλλου
9890
ΔΑΥΛΟΣ/166,Ὀκτώόδριος 1995
Οἱ Μυκηναϊκοὶ θασιλικοὶ τάφοι τῆς Πελλάνας
̓Αξιότιμε κύριε διευθυντά,
Θὰ ἤθελα κατ ̓ ἀρχὰς νὰ δεχτεῖτε καὶ τὰ δικά
μου συγχαρητήρια γιὰ τὴν τιτάνια ἐπιστημονικὴ
καὶ ἐκδοτική σας προσπάθεια νὰ ἀποκαταστήσετε
τὴν ἑλληνικὴ ἱστορία' πολλὰ συγχαρητήρια
ἐπίσης
ὀφείλονται καὶ
στοὺς ἐκλεκτοὺς
συνεργάτες σας,
ποὺ μὲ ἀφοσίωση
ἐργάζονται γι
αὐτὸ τὸ σκοπό. Τὸ
πιὸ σημαντικὸ
ὅμως εἶναι, πὼς
παρακινεῖτε καὶ τὸ
ἀναγνωστικό σας
κοινὸ σὲ ἔρευνα
καὶ προθληματισμό.
Ἐπειδὴ εἶμαι
καινούργια σχετικὰ
ἀναγνώστρια,
δὲν εἶμαι σὲ θέση
νὰ γνωρίζω, ἂν τὸ
περιοδικό σας, τὸ
ὁποῖο ἀριθμεῖ - ἀπ’
ὅ,τι
πληροφοροῦμαιἀρκετὰ
χρόνια ζωῆς, ἔχει
ἀσχοληθεῖ μὲ τὸ
θέμα ποὺ ἀποπειρῶμαι
νὰ θίξω:
ὡστόσο δὲν ἄντεξα
στὸν πειρασμὸ νὰ
σᾶς γράψω. (Σημ.
συντ.: Βλέπε «Δαυλόν»,
τεῦχος 150, σ.
8806).
Εἰκοσιεπτὰ χλμ.
θορειοδυτικἀὰ τῆς
Σπάρτης, μέσα
στὴν κοιλάδα ἀπὸ
τὴν ὁποία κατεθαίνει
ὁ Εὐρώτας μεταξὺ
Πάρνωνος καὶ Ταὐγέτου θρίσκεται τὸ χωριὸ
Πελλάνα. Τὸ ὄνομα τοῦ χωριοῦ εἶναι ἀρχαιότατο
(πιθανῶς νὰ σημαίνει τὸν τόπο θοσκῆς
ἀγελάδων κατὰ τὴ δική μου ἐτυμολόγηση: σ ̓
αὐτὸ συνηγοροῦν καὶ πραγματικὰ γεγονότα πέρα
ἀπὸ τὴν ἐτυμολογία τῆς λέξης). Στὸ χωριὸ
αὐτὸ τὸ 1982 πραγματοποιήθηκαν ἀνασκαφὲς
ἀπὸ τὸν καθηγητή κ. Θ. Σπυρόπουλο, οἱ ὁποῖες
ἔφεραν στὸ φῶς θασιλικοὺς μυκηναϊκοὺς τάΦους-λαξευτοὺς--,
ποὺ χρονολογοῦνται γύρω
στὸ 1500 π.Χ. Ὁ μεγαλύτερος ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι
καὶ ὁ μεγαλύτερος ποὺ ἔχει θρεθεῖ στὴν Ελλάδα:
δυστυχῶς
εἶναι συλημένοι
ἀπὸ τυμόωρύχους.
Ἢ ὕπαρξη
μυκηναϊκοῦ νεχροταφείου
-
καὶ μάλιστα μὲ
δασιλικοὺς τάφους
--λίγο πιὸ
ἔξω ἀπὸ τὸ χωοιό,
ἐνισχύει
τὴν ἄποψη τοῦ
«καθηγητῆ γιὰ
ὕπαρξη ὄασιλιχοῦ
ἀνακτόρου
τῶν
μυκηναϊκῶν
χρόνων
πάνω σὲ λόφο,
ποὺ ὀρίσκεται
στὴν ἄκρη τοῦ
χωριοῦ
καὶ
ὀνομάζεται
Παλαιόκαστρο.
Τὸ ἀνάχτορο
αὐτό, ἂν
ἔρθει τελικὰ
ποτὲ στὸ φῶς,
προφανῶς
ἦταν ἕδρα τοῦ
Τυνδάρεω πατέρα
τῆς
ὡραίας Ἑλένης
- καὶ τοῦ Μενελάου
καὶ ἡ πολιτεία
στὴν
ὁποία δέσποζε
ἦταν ἡ «κοίλη
καὶ κητώεσσα
Λακεδαίμων», τὴν ὁποία ἀναφέρει ὁ Ὅμηρος
στὴν ̓Ιλιάδα, στὸν κατάλογο τῶν πλοίων (Β
581), ὡς πολιτεία ποὺ συμμετεῖχε στὴν ἔκστρατεία
κατὰ τῆς Τροίας, ἀλλὰ καὶ στὴ ραψωδία ὃ
τῆς ̓Οδύσσειας, ὅπου ἀναφέρεται ἡ ἐπίσκεψη
τοῦ Τηλεμάχου σ ̓ αὐτὴν καὶ πιὸ συγκεχριμένα
στὸ ἀνάκτορο τοῦ Μενελάου.
Ἢ εἴσοδος στὸν μεγάλο δασιλικὸ μυκηναϊκὸ τάφο
τῆς Πελλάνας Λακωνίας.