9890 ΔΑΥΛΟΣ/166,Ὀκτώόδριος 1995 Οἱ Μυκηναϊκοὶ θασιλικοὶ τάφοι τῆς Πελλάνας ᾿Αξιότιμε κύριε διευθυντά, Θὰ ἤθελα κατ᾽ ἀρχὰς νὰ δεχτεῖτε καὶ τὰ δικά μου συγχαρητήρια γιὰ τὴν τιτάνια ἐπιστημο- νικὴ καὶ ἐκδοτική σας προσπάθεια νὰ ἀποκα- ταστήσετε τὴν ἑλληνικὴ ἱστορία' πολλὰ συγχα- ρητήρια ἐπίσης ὀφείλονται καὶ στοὺς ἐκλεκτοὺς συνεργάτες σας, ποὺ μὲ ἀφοσίωση ἐργάζονται γι αὐτὸ τὸ σκοπό. Τὸ πιὸ σημαντικὸ ὅμως εἶναι, πὼς παρακινεῖτε καὶ τὸ ἀναγνωστικό σας κοινὸ σὲ ἔρευνα καὶ προθληµατι- σμό. Ἐπειδὴ εἶμαι καινούργια σχε- τικὰ ἀναγνώστρια, δὲν εἶμαι σὲ θέση νὰ γνωρίζω, ἂν τὸ περιοδικό σας, τὸ ὁποῖο ἀριθμεῖ - ἀπ’ ὅ,τι πληροφο- ροῦμαι- ἀρκετὰ χρόνια ζωῆς, ἔχει ἀσχοληθεῖ μὲ τὸ θέμα ποὺ ἀπο- πειρῶμαι νὰ θίξω: ὡστόσο δὲν ἄντεξα στὸν πειρασμὸ νὰ σᾶς γράψω. (Σημ. συντ.: Βλέπε «Δαυ- λόν», τεῦχος 150, σ. 8806). Εἰκοσιεπτὰ χλμ. θορειοδυτικἀὰ τῆς Σπάρτης, μέσα στὴν κοιλάδα ἀπὸ τὴν ὁποία κατεθαί- νει ὁ Εὐρώτας με- ταξὺ Πάρνωνος καὶ Ταὐγέτου θρίσκεται τὸ χω- ριὸ Πελλάνα. Τὸ ὄνομα τοῦ χωριοῦ εἶναι ἀρχαι- ότατο (πιθανῶς νὰ σηµαίνει τὸν τόπο θοσκῆς ἀγελάδων κατὰ τὴ δική µου ἐτυμολόγηση: σ᾽ αὐτὸ συνηγοροῦν καὶ πραγματικὰ γεγονότα πέ- ρα ἀπὸ τὴν ἐτυμολογία τῆς λέξης). Στὸ χωριὸ αὐτὸ τὸ 1982 πραγµατοποιήθηκαν ἀνασκαφὲς Ἢ εἴσοδος στὸν µεγάλο δασιλικὸ μυκηναϊκὸ τάφο τῆς Πελλάνας Λακωνίας. ἀπὸ τὸν καθηγητή κ. Θ. Σπυρόπουλο, οἱ ὁποῖες ἔφεραν στὸ φῶς θασιλικοὺς μυκηναϊκοὺς τά- Φους-λαξευτοὺς--, ποὺ χρονολογοῦνται γύρω στὸ 1500 π.Χ. Ὁ μεγαλύτερος ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι καὶ ὁ μεγαλύτερος ποὺ ἔχει θρεθεῖ στὴν Ελλά- δα: δυστυχῶς εἶναι συλημέ- νοι ἀπὸ τυµόω- ρύχους. Ἢ ὕπαρξη μυκηναϊκοῦ νε- χροταφείου - καὶ μάλιστα μὲ δασιλικοὺς τά- φους --λίγο πιὸ ἔξω ἀπὸ τὸ χω- οιό, ἐνισχύει τὴν ἄποψη τοῦ «καθηγητῆ γιὰ ὕπαρξη ὄασιλι- χοῦ ἀνακτόρου τῶν μυκη- ναϊκῶν χρόνων πάνω σὲ λόφο, ποὺ ὀρίσκεται στὴν ἄκρη τοῦ χωριοῦ καὶ ὀνομάζεται Παλαιόκα- στρο. Τὸ ἀνά- χτορο αὐτό, ἂν ἔρθει τελικὰ ποτὲ στὸ φῶς, προφανῶς ἦταν ἕδρα τοῦ Τυνδάρεω - πατέρα τῆς ὡραίας Ἑλένης - καὶ τοῦ Μενε- λάου καὶ ἡ πο- λιτεία στὴν ὁποία δέσποζε ἦταν ἡ «κοίλη καὶ κητώεσσα Λακεδαίμων», τὴν ὁποία ἀναφέρει ὁ Ὅμηρος στὴν ᾿Ιλιάδα, στὸν κατάλογο τῶν πλοίων (Β 581), ὡς πολιτεία ποὺ συμμετεῖχε στὴν ἔκστρα- τεία κατὰ τῆς Τροίας, ἀλλὰ καὶ στὴ ραψωδία ὃ τῆς ᾿Οδύσσειας, ὅπου ἀναφέρεται ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Τηλεμάχου σ᾽ αὐτὴν καὶ πιὸ συγκεχριμένα στὸ ἀνάκτορο τοῦ Μενελάου.