9804 ΔΑΥΛΟΣ/166, Οκτώόριος 1995 Οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τοὺς Ἕλληνες συγγραφεῖς ̓Αγαπητὲ κ. Λάμπρου, Σήμερα ἀγόρασα τὸν «Δαυλὸ», τ. 163, καὶ τὸν ἀνέγνωσα μὲ ἀγαλλίασι γεμάτη πάθος. Πέρυσι ἢ μητέρα μου πῆγε νὰ θρῆ τὸν πλαστουργότης. Πρόσφυξ ἐξ ̓ Ανατολικῆς Θράκης, τελείως ἀμόρφωτη, φανατική. Γιατὶ τὰ λέω αὐτά; Ἔχουν σημασία. Πίστευε μὲ φανατισμὸ ὅ,τι γράφει ἡ Βίόλος. Μισοῦσε μὲ πάθος τοὺς «Οδριοὺς» ἢ «Τζεδιά», γιατὶ σταυρώσανε τὸν Χριστό. Συγχυσμένη στὸ ἔπακρον εἶχε ριχθεῖ μὲ περισσὸν ζῆλο εἰς τὴν ἀνάγνωσι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, εὐχῶν, προσευχῶν καὶ συναξαρίων καὶ δίων διαφόρων ἁγίων καὶ ὁσίων μὲ λατινικἀ-ρωμαϊκὰ ἢ «τζεδέϊΐκα» ὀνόματα. ̓Αλλὰ ἡ χορωνὶς τῶν ἠθικοπλαστικῶν αὐτῶν πονημάτων ἦταν γιὰ τὴν μακαρίτισσα ἡ σοφία τοῦ Δαμασκηνοῦ. ̓ Απὸ τὸ πολὺ διάδασμα ἔχει μείνει ὁ μισός τόμος τῶν ἔργων τοῦ ἐν λόγω Πατέρα τῆς Ἔκκλησίας. ̓Αρχίζει ἀπὸ τὴν σελίδα 47 (Λόγος Δ), τῆς ὁποίας καὶ ἀποστέλλω φωτοαντίγραφον, ἵνα ἀπολαύσετε καὶ ὑμεῖς ἐν Χριστῶ ἀδελφοὶ τὸ μῖσος τοῦ ἁγίου αὐτοῦ ποιμενάρχου ἐναντίον τῆς σοφίας τῶν ̓Αρχαίων Ἑλλήνων: «Καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαδής, προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ισραήλ: ἤγουν, ἀπαντέχαινεν ὁ Συμεὼν πότε νὰ ἔλθῃ ἡ παρη- γορία τοῦ ̓Ισραήλ: ̓Ισραὴλ ἑρμηνεύεται, Νοῦς ὁρῶν τὸν Θεόν' λεγόμεσθεν δὲ ἡμεῖς, ὅσοι ἐπιστεύσαμεν εἰς τὸν Χριστόν, ̓Ισραηλῖται ᾖ...]. Καὶ πάλιν ὁ Προφήτης Δαυϊδ, καὶ ὁ υἱός του Σολομὼν λέγουσιν ̓Αρχὴ σοφίας, φόδος Κυρίου, ὄχι τῆς σοφίας, ἄνθρωπε, μόνον τοῦ κόσμου, τῆς ἑλληνικῆς καὶ πεπλανημένης, ἀλλὰ τῆς Θεἱκῆς' ἐπειδὴ ἂν ἔλεγαν διὰ ἐκείνην τὴν σοφίαν τῶν Ελλήνων, ἤθελαν ψεύδεσθαι: πῶς; ὅτι ποῖος σοφὸς τῶν Ελλήνων εἶχε φόδον Θεοῦ; δὲν ἦτον εἰδωλολάτραι; “Ὅμηρος ὁ μέγας ποιητὴς δὲν λέγει’ Ζεῦ κύδιστε μέγιστε κελαινεφὲς αἰθέρι ναίων; ἤγουν, μόνον πὼς ἐπικαλεῖται τὸν Δία; ὁ Ἡσίοδος καὶ αὐτὸς δὲν λέγει: Ζεὺς ὑψιόρεμέτης, ὅς ὑπέρτατα δώματα ναίει; ἤγουν, πὼς ὁ Ζεὺς ὁρίζει τὰς ὄροντάς; οἱ φιλόσοφοι ὅλοι δὲν ἦτον καὶ αὐτοὶ “Ελληνες; πῶς εἶχαν ἐκεῖνοι φόόον θεϊκόν; ἀμὴ διὰ ποίαν σοφίαν λέγει; διὰ τὴν μίαν χάριν τοῦ ἁγίου Πνεύματος: ὅτι ἑπτὰ χαοίσματα εἶναι, τοῦ παναγίου Πνεύματος, ὡς λέγει ὁ Προφήτης 'Ησαΐας...» Μὲ κάθε τιμὴ ̓Ανθὴ Σωτηριάδου Ψυχίατρος Κων/πόλεως 81, 54 644 ΘΕΣ/ΝΙΚΗ Οἰτελετουργικὲς ἀνθρωποθυσίες καὶ πότε οἱ Εθραῖοι σκοτώνουν Κύριε ἐκδότη τοῦ «Δαυλοῦ», Διάθασα τὸ ἄρθρο τοῦ συνεργάτη σας Παναγιώτη Σαράντου καὶ διερωτῶμαι, σὲ τί προάγει τοὺς σκοποὺς τοῦ περιοδικοῦ, πὀσο ἀμερόληπτο εἶναι καὶ ἂν ἀντέχη σὲ ἐπαλήθευσι, Καὶ ἐξηγοῦμαι: Θύματα; Δώδεκα. Ὀνόματα θυμάτων τρία. καὶ ἀπὸ αὐτὰ τὸ ἕνα μὲ ἐπώνυμο. Θύτες;”Απειροι: Ονόματα οὔτε ἕνα. Πηγὲς παραεκκλησιαστικὰ θιθλἰα: Κέρκυρα: τὸ ὄνομα τοῦ θύματος θὰ διαφώτιζε τὰ πράγματα, ἀλλὰ δὲν ἀναφέρεται. Ρωσία: Ρωσία, ποῦ; Καὶ τὸ 6αρέλι τί ἀπέγινε; Σικάγο: Τρία παιδιὰ τὸ 1955’ Ἑδθραῖος σερίφης 1 ομπιαπ, καὶ ἕνας ἀγράμματος ὀνόματι Βεπηπῖε ΒεονεΙ]. Πληθυσμός; περὶ τὰ ἑφτὰ ἑκατομμύρια. Αὐτὰ εἶναι τὰ στοιχεῖα. Καὶ ὅποιος δὲν τὰ θεωρεῖ ἀρκετὰ εἶναι Σιωνιστής; ̓Αλλὰ ἀρκετά. ̓Αναφορικὰ μὲ τὸ δεύτερο σκέλος (γιὰ τὰ ἀνθρωποειδῆ τῆς Παιανίας), ἐνῶ εἶναι καθαρὸς ὁ σκοπός τους, ἤτοι παντοειδὴς γενετήσια ἱκανοποίηση καὶ ὄχι μόνον, τὸ ἄρθρο ἐπικρίνει τὸν ἀρχιμανδρίτη Τιμόθεο Κιλίφη γιὰ τὸ ποῖος φταίει. ̓Αλλὰ ἂν τὸ ΙΑΒΕ ο ΙΕΒΕ ὁδηγεῖ στὴν Π. Διαθήκη, τὸ ΑΜΩΝ, ψευδώνυμο τοῦ ἀρχηγοῦ τους, ποῦ ὁδηγεῖ; Βεθαίως εἶναι γενναιόδωρο νὰ τοὺς δωρήσουμε πεντάκτινους καὶ ἑξάπτινους ἀστέρες καὶ τὸν κύριο μὲ τὰ τραγίσια πόδια. Ὅμως καὶ γιὰ τὸν κύριο αὐτὸν σὰν νὰ ἔχει ἀντιρρήσεις ἡ Μυθολογία μας -- δὲν εἶναι δικό του λάθος, ἂν οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καὶ οἱ ἀκόλουθοί τους προθάλλουν τὸν ψυχισμό τους ἐπάνω του. Τὸν πεντάκτινο ἀστέρα τὸν διεχδικοῦν πολλοὶ καὶ τοὺς δύο ἡ Εὐκλείδειος Γεωμετρία. Ὄχι, δὲν εἶμαι Ἑδραῖος καὶ ἀπ ̓ ὅ,τι γνωρίζω δὲν ὑπάρχει Ἑδραῖος στὴν γενιά μου. Ἀλλὰ ἀνακύκλωσις αὐτοῦ τοῦ τύπου προσθάλλει τὴν νοημοσύνη μου καὶ ὄχι μόνο τὴν δική μου, ὑποθέτω. Καὶ δύο ἐρωτήσεις; Πόσο ἀξιόπιστοι εἶναι οἱ ΥεππαΚ καϊρταπαϊιίς; Καὶ... οἱ Ἑθραῖοι μόνο γιὰ νὰ θυσιάσουν σκοτώνουν; Μὲ συγχωρεῖτε γιὰ τὴν πολυλογία μου καὶ εὐχαριστῶ γιὰ τὴν φιλοξενία, ἂν τύχω φιλοξενίας. Στέφανος Αὐλωνίτης Στυλ. Λάϊου 15 Ἀμπελόκηποι