9895 ΔΑΥΛΟΣ/166,Οκτώόθριος, 1995 Σημείωση «Δαυλοῦ»: Στὴν ἔρευνα τοῦ κ. Παναγιώτη Σαράντου μὲ τίτλο «Τελετουργικὲς ἀνθρωποθυσίες» (τεῦχος 163), στὴν ὁποία ἀναφέρεται ὁ ἐπιστολογράφος, παρατίθενται πληροφορίες εἰλημμένες ἀπὸ διάφορα διόλία (ὄχι «παραεκκλησιαστικὰ») ἀλλὰ καὶ δημοσιεύματα συγχρόνων ἐφημερίδων, τὰ ὁποῖα ὁ συντάκτης τῆς ἔρευνας παρέθεσε. Σεδόμεθα τὶς ἐπιφυλάξεις τοῦ ἐπιστολογράφου, ἀλλὰ ἡ διάψευση τῶν πληροφοριῶν ποὺ παρουσιάσθηκαν στὴν ἐν λόγω ἔρευνα προὐποθέτει ἀπαραίτητα τὴν ἀντιπαράθεση ἄλλων πληροφοριῶν. Ἀλλὰ ὁ ἐπιστολογράφος δὲν προσκομίζει καμμία. Σημειώνουμε ἐπίσης τὴν σύγ χυσή του, σ ̓ ὅ,τι ἀφορᾶ τὸν τραγόμορφο θεὸ τοῦ Σολομῶντος καὶ τὸν τραγοπόδαρο Ἑλληνικὸ θεὸ Πᾶνα. Καὶ θεθαίως στὴν ἀπορία τοῦ ἐπιστολογράφου, ἂν ἡ ἔρευνα αὐτὴ «προάγει τοὺς σκοποὺς τοῦ περιοδικοῦ», ἀπαντοῦμε ἀνεπιφύλακτα, ὅτι κάθε ἔρευνα οἱουδήποτε εἴδους, ποὺ στηρίξεται σὲ στοιχεῖα -- ὅπως ἢ περὶ ἧς ὁ λόγος γιὰ τὶς τελετουργικὲς ἀνθρωποθυσίες --, προάγει τὴν ἀναζήτηση τῆς ἀλήθειας, καὶ ἕπομένως καὶ τοὺς σκοποὺς τοῦ «Δαυλοῦ». Τέλος δὲν γνωρίζουμε σὲ ποιὲς περιπτώσεις «οἱ Εδραῖοι σκοτώνουν» (;). Ἢ Σλαυική καταγωγὴ τοῦ Ἰουστινιανοῦ Κύριε διευθυντά, Στὸ τεῦχος 163 τοῦ «Δαυλοῦ» καὶ στὴν σελἰδα 9751 μὲ τὸν τἰτλο «Ἅγιος Οὐπράόδα» ἡ Οὐρανία Πρίγκουρη σὲ ἄρθρο της ἀναφέρεται στὴν Σλαυικἡ καταγωγὴ τοῦ Ἰουστινιανοῦ καὶ τῆς οἰκογενείας του. Ὅμως ὁ ἱστορικὸς Παῦλος Καρολίδης στὴν «Ιστορία τοῦ ̓Ελληνικοῦ Ἔθνους» τοῦ Κ. Παπαρρηγοπούλου, ἔκδοσις Ν.Δ. Νίκας Α.Ε. (ἔκδοσις Η’), τόμος Δ ́, κεφάλαιο Γ ́, στὴν σελίδα 89, σὲ ὑποσημείωση γράφει ἀναφερόμενος στὸ αὐτὸ θέμα: «Ταῦτα πάντα τὰ περὶ ὀνομάτων ἀπεδείχθη ὅτι εἶναι παράδοσις τῶν μεταγενεστέρων χρόνων (τοῦ 12ου αἰῶνος) καὶ ἐπίνοια σλαυικὴ πρὸς ἀπόδειξιν δῆθεν τῆς σλαυικῆς καταγωγῆς τοῦ οἴκου τοῦ ̓Ιουστινιανοῦ. Μόνον τὸ τῆς Εὐφημίας ὄνομα φαίνεται ἐκ τῶν ἀνεκδότων Προκοπίου ὅτι ἦν πρότερον Λουπεκῖνα. Ὁμολογητέον δ ̓ ὅτι Σλαῦοι (νοτιοσλαῦδοι) φιλόλογοι ἦσαν οἱ ἀναχαλύψαντες καὶ ἀνακηρύξαντες τὸ ψευδὲς τῶν τοιούτων σλαυικῶν παραδόσεων, εἰς ἅς παρεσύρθη ἀτυχῶς καὶ ὁ ἡμέτερος συγγραφεύς». Ποιός μᾶς παραπλανᾶ; Ὁ Παῦλος Καρολίδης καὶ οἱ Σλαῦοι φιλόλογοι ἢ ἡ Οὐρανία Πρίγκουρη; Ἐπειδὴ εἴμεθα Ἕλληνες, πιστεύω ὅτι ἡ ἀντίθεσή μας μὲ τὴν πολιτικὴ ἑνὸς ἱστορικοῦ προσώπου δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἐμποδίζη ἀπὸ τὸ νὰ λέμε τὴν ἀλήθεια. Μὲ ἐχτίμηση Ἀνδρ. Κυνηγαλάκης ̓ΑΑπάντηση τῆς κ. Οὐρανίας Πρίγκουρη Μόλις ποὺ πῆραν εἴδηση τὴ σχέσι μου μὲ τὸν Παπαρρηγόπουλο, κι ἔστειλαν τὸν Καρολίδη νὰ δείξει μούσκουλο. Καὶ στῆς Μαρίας τὴν ποδιά σφάξονται παλληκάρια. Γιατὶ μὲ τὰ «ἔμπαινε Γιοῦτσο» τῶν «ποῖος μᾶς παραπλανᾶ» καὶ τὰ τοιαῦτα ἡ χατάστασι πέρασε στὰ ἐκτὸς καὶ ἔγινε τὸ ἔλα νὰ δεῖς. Στὸ χῶμα ὁ Παπαρρηγόπουλος, γραφτό του ἦταν νὰ πάει ἀπὸ μετάφρασι καὶ ὑποσημείωσι, μόνη κι ἀπροστάτευτη πιὰ ἐγὼ στὰ χτυπήματα τοῦ Καρολίδη, ἄδικα τῶν ἀδίκων, μ ̓ ἕνα σμπάρο δυό τρυγόνια, ἐνῶ ὁ καυγᾶς ἦταν ἀποκλειστικὰ γιὰ τὸ πάπλωμα. Καὶ νά’ χουν ἀπὸ πάνω καὶ τὴν ἀξίωσι νὰ πάρω τὰ ὄρη καὶ τὰ δουνά, μῆνα Αὔγουστο, μὲ τὸ μάτι μαυρισμένο, γιὰ νὰ δρῶ τοὺς Σλαύους φιλολόγους. Δὲν θὰ ἠμπορέσω. Τὸ κορίτσι θέλει θάλασσα χι αὐγουστιάτικα φεγγάρια στὸ Αἰγαῖο. Ἂς εἶναι ὅμως. Ἔξω μιζέρια, κι ἀνοιχτὴ καρδιά. Μιᾶς καὶ ὁ ζῆλος τῆς ἀλήθειας κατατρώεἰ τὸν ἐπιστολογράφο μας, θὰ προσπαθήσω νὰ τὸν δοηθήσω, τὸ κατὰ δύναμιν θέδαια, καθότι ἱστορικὸς δὲν εἰμαι: ἕνα ζιζάνιο εἰμαι ποὺ σφυρίζει. «Ὁ Ἓλληνας πρέπει καὶ νὰ σφυρίζει κάποτε». Καὶ νὰ γελάει δυνατά. Αὐτὸ κυρίως. Μὴν πᾶμε μακρυά. Μέχρι τὴν «Εκδοτική». Ὃ «νέος αὐτοκράτωρ», λέει, «ὅπως καὶ ὁ θεῖος του, καταγόταν ἀπὸ οἰκογένεια ἐκρωμαϊσμένων Θρακῶν χωρικῶν. Εἶχε γεννηθεῖ στὸ Ταυρίσιο, κώμη γειτονικὴ τῆς γενέτειρας τοῦ Ιουστίνου Βεδερίανας, πιθανώτατα στὴν περιοχὴ τῆς