Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΗΜΩΝ ιδ. Δ αδὶδ (11) "Ἔνα ἄλλο χάρισμα ποὺ εἶχε ὃ προπάτορας «μας», ἦταν κι αὐτὸ τῆς Καρπεοότητας. ἼἜτσι «ἐγεννήθησαν δὲ εἰς τὸν Δαδὶδ υἱοὶ ἐν Χεθρών' καὶ ὁ μὲν πρωτότοκος αὐτοῦ ἦτο Αμνών, ἐκ τῆς ̓Αχινοὰμ τῆς ̓Ιεζραηλίτιδος: ὁ δὲ δεύτερος αὐτοῦ Χιλεάόδ, ἐκ τῆς ̓Αδιγαίας, γυναικὸς τοῦ Νάδαλ τοῦ Καρμηλίτου' ὁ δὲ τοίτος ̓Αδεσσαλώμ, υἱὸς τῆς Μααχά, θυγατρὸς τοῦ Θαλμαΐ, δασιλέως τῆς Γεσσούρ' ὁ δὲ τέταρτος ̓Αδωνίας, υἱὸς τῆς ̓Αγγείθ' καὶ ὁ πέμπτος Σεφατίας, υἱὸς τῆς ̓ Αδιτάλ: καὶ ὁ ἕκτος ̓Ιθραάμ, ἐκ τῆς Αἰγλά, τῆς γυναικὸς τοῦ 4 αδίδ. Οὗτοι ἐγεννήθησαν εἰς τὸν Δαδὶδ ἐν Χεδρών» (Σαμουὴλ Β ́ Υ ́2-5). Τὄχεγρουσουξιά, ὄλέπετε, ὁ προπάτοράς «μας» νὰ κάνῃ μὲ τὴν ἴδια γυναῖκα δεύτερο παιδί Μόνο οἱ εἰδωλολάτρες τὰ κάνουνε αὐτά, ἐνῶ ἐκεῖνος ἦταν ἀπ ̓ τὸν πεοιούσιο λαὸ ὁ πιὸ περιούσιος, ἄρα ὅλα μονὰ-ξυγὰ δικά του. Ἔτσι, ὅπως πέρναγε ἀπ’ τὴν Χεδθρῶνα λοιπόν, τοῦ γυάλισαν ἡ ̓Αχινοάμ, ἡ ̓Αδιγαία, ἡ Μααχά, ἡ ̓Αγγείθ, ἡ ̓Αδιτὰλ ἄντε καὶ τελευταία ἡ γυναῖκα του ἡ Αἰγλά' νὰ τῆς χάνουμε τὸ χατήρι, νὰ μὴν μᾶς μείνῃ παραπονεμένη. Καὶ τότε σκέφτηκε: «Δὲν κάνουμε κι ἐδῶ κανένα παιδί, νὰ ξεμουδιάσουμε καὶ λιγάκι» Τώρα δέδαια, ἂν ἡ ̓Αδιγαία ἦταν γυναῖκα τοῦ Νάδαλ, αὐτὸ δὲν ἔχει καμμιὰ σημασία. Συμθολικὸ ἤτανε. ̓Αλλὰ ὁ προπάτορας εἶχε πάρει φόρα καὶ δὲν σταμάταγε. «Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Δαδὶδ μηνυτὰς πρὸς τὸν ̓|ς-δοσθὲ υἱὸν τοῦ Σαούλ, λέγων. Απόδος τὴν γυναῖκά μου τὴν Μιχάλ, τὴν ὁποίαν ἐνυμφεύθην εἰς ἐμαυτὸν διὰ ἑκατὸν ἀκροδυστίας Φιλισταίων» (Σαμουήλ Β ́ γ ́-Ι4). Πῆρε σθάρνα λοιπὸν τὸ Ισραήλ, κι ἄρχισε νὰ μαζεύῃ τὶς γυναῖκες του. Τὸν ἔπιασε κρίση ἰδιοκτησίας. Τὴν εἶχε καὶ χρυσοπληρώσει τὴν Μιχάλ, θλέπετε. ̓Εκατὸ ὁλόκληρες ἀκροδυστίες Φιλισταίων ειχε μαζέψει στὸ σακκούλιτου. Μονάδα μετρήσεως είχαν παταντήσει αὐτὲς οἱ ἀκροδυστίες. Τὴν ἀκροθυστία ἢ τὴν ζωή σου, καὶ χρὰτς μὲ τὴν λίθινη μάχαιρα (ἰδὲ προηγούμενα, σφαγὴ στὸ ὅρος τῶν ἀκροθυστιῶν) ἢ ὁ χρόνος εἶναι ἀκροδυστία. Κάπως ἔτσι. Η Μιχὰλ ὅμως εἶχε ἄλλον ἄντρα, τὸν Φαλτιάλ, ψιλὰ γράμματα ὅμως αὐτὰ γιὰ τὸν προπάτορα: «Καὶ ἔστειλεν ὁ ̓ΙςΒοσθέ, καὶ ἔλαδεν αὐτὴν παρὰ τοῦ ἀνδρός αὐτῆς, παρὰ τοῦ Φαλτιήλ, υἱοῦ τοῦ αείς. Καὶ ὑπῆγε μετ’ αὐτῆς ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, πορευόμενος καὶ κλαίων κατόπιν αὐτῆς ἕως Βαουρείμ. Τότε εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ ̓Αδενήρ, ὕπαγε, ἐπίστρεψον' καὶ ἐπέστρεψεν» (Σαμουὴλ Β γ ́ 15- 16). Θράσος κι αὐτὸς ὁ Φαλτιήλ, ἐπειδὴ παντρεύτηκε μιὰ γυναῖκα, νόμιξε πὼς θὰ ἦταν καὶ δικιά του. 4ανεικὴ τὴν εἶχες, κακόμοιρε Φαλτιήλ, ἀπὸ τὸν προπάτορα. "Ηταν νὰ μὴν τοῦ γυαλίση. Μόνο ὁ Γ ναχδὲ τοῦ παίρνει γυναῖκες τοῦ προπάτορα. ̓Ακόμα ὅμως δὲν εἶχε χορτάσει ὁ Δαδίδ: «Καὶ ἔλαδε προσέτι ὁ Δ αδὶὸ παλλακὰς καὶ γυναῖκας ἐκ τῆς ̓Ιερουσαλήμ, ἀφοῦ ἦλθεν ἐκ Χεδρών' καὶ ἐγεννήθησαν ἔτι εἰς τὸν Δαδὶδ υἱοὶ καὶ θυγατέρες. Ταῦτα δὲ εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν εἰς αὐτὸν γεννηθέντων ἐν “ερουσαλήμ: Σαμουά, καὶ Σωδάδ, καὶ Νάθαν, καὶ Σολομών, καὶ ̓Ιεδάρ, καὶ ̓Ελισουά, καὶ Νεφέγ, καὶ ̓Ιαφιά, καὶ ̓Ελισαμά, καὶ ̓Ελιαδά, καὶ ̓Ελιφαλέτ» (Σαμουὴλ Β ε ́ 13-15).