Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΗΜΩΝ ιδ. Δ αδὶδ (11) "Ἔνα ἄλλο χάρισµα ποὺ εἶχε ὃ προπάτορας «μας», ἦταν κι αὐτὸ τῆς Καρπε- οότητας. ἼἜτσι «ἐγεννήθησαν δὲ εἰς τὸν Δαδὶδ υἱοὶ ἐν Χεθρών' καὶ ὁ μὲν πρω- τότοκος αὐτοῦ ἦτο Αμνών, ἐκ τῆς ᾿Αχινοὰμ τῆς ᾿Ιεζραηλίτιδος: ὁ δὲ δεύτερος αὐτοῦ Χιλεάόδ, ἐκ τῆς ᾿Αδιγαίας, γυναικὸς τοῦ Νάδαλ τοῦ Καρμηλίτου' ὁ δὲ τοίτος ᾿Αδεσσαλώμ, υἱὸς τῆς Μααχά, θυγατρὸς τοῦ Θαλμαΐ, δασιλέως τῆς Γεσσούρ' ὁ δὲ τέταρτος ᾿Αδωνίας, υἱὸς τῆς ᾿Αγγείθ' καὶ ὁ πέμπτος Σεφατίας, υἱὸς τῆς᾽ Αδιτάλ: καὶ ὁ ἕκτος ᾿Ιθραάμ, ἐκ τῆς Αἰγλά, τῆς γυναικὸς τοῦ 4 αδίδ. Οὗτοι ἐγεννήθησαν εἰς τὸν Δαδὶδ ἐν Χεδρών» (Σαμουὴλ Β΄ Υ΄2-5). Τὄχεγρου- σουξιά, ὄλέπετε, ὁ προπάτοράς «μας» νὰ κάνῃ μὲ τὴν ἴδια γυναῖκα δεύτερο παιδί Μόνο οἱ εἰδωλολάτρες τὰ κάνουνε αὐτά, ἐνῶ ἐκεῖνος ἦταν ἀπ᾿ τὸν πε- οιούσιο λαὸ ὁ πιὸ περιούσιος, ἄρα ὅλα μονὰ-ξυγὰ δικά του. Ἔτσι, ὅπως πέρ- ναγε ἀπ’ τὴν Χεδθρῶνα λοιπόν, τοῦ γυάλισαν ἡ ᾿Αχινοάμ, ἡ ᾿Αδιγαία, ἡ Μα- αχά, ἡ ᾿Αγγείθ, ἡ ᾿Αδιτὰλ ἄντε καὶ τελευταία ἡ γυναῖκα του ἡ Αἰγλά' νὰ τῆς χάνουμε τὸ χατήρι, νὰ μὴν μᾶς μείνῃ παραπονεµένη. Καὶ τότε σκέφτηκε: «Δὲν κάνουμε κι ἐδῶ κανένα παιδί, νὰ ξεμουδιάσουµε καὶ λιγάκι» Τώρα δέδαια, ἂν ἡ ᾿Αδιγαία ἦταν γυναῖκα τοῦ Νάδαλ, αὐτὸ δὲν ἔχει καμμιὰ σημασία. Συµ- θολικὸ ἤτανε. ᾿Αλλὰ ὁ προπάτορας εἶχε πάρει φόρα καὶ δὲν σταµάταγε. «Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Δαδὶδ μηνυτὰς πρὸς τὸν ᾿|ς-δοσθὲ υἱὸν τοῦ Σαούλ, λέγων. Απόδος τὴν γυ- ναῖκά µου τὴν Μιχάλ, τὴν ὁποίαν ἐνυμφεύθην εἰς ἐμαυτὸν διὰ ἑκατὸν ἀκρο- δυστίας Φιλισταίων» (Σαμουήλ Β΄ γ΄-Ι4). Πῆρε σθάρνα λοιπὸν τὸ Ισραήλ, κι ἄρχισε νὰ μαζεύῃ τὶς γυναῖκες του. Τὸν ἔπιασε κρίση ἰδιοκτησίας. Τὴν εἶχε καὶ χρυσοπληρώσει τὴν Μιχάλ, θλέπετε. ᾿Εκατὸ ὁλόκληρες ἀκροδυστίες Φι- λισταίων ειχε μαζέψει στὸ σακκούλιτου. Μονάδα μετρήσεως είχαν παταντή- σει αὐτὲς οἱ ἀκροδυστίες. Τὴν ἀκροθυστία ἢ τὴν ζωή σου, καὶ χρὰτς μὲ τὴν λίθινη μάχαιρα (ἰδὲ προηγούμενα, σφαγὴ στὸ ὅρος τῶν ἀκροθυστιῶν) ἢ ὁ χρόνος εἶναι ἀκροδυστία. Κάπως ἔτσι. Η Μιχὰλ ὅμως εἶχε ἄλλον ἄντρα, τὸν Φαλτιάλ, ψιλὰ γράμματα ὅμως αὐτὰ γιὰ τὸν προπάτορα: «Καὶ ἔστειλεν ὁ ᾿Ις- Βοσθέ, καὶ ἔλαδεν αὐτὴν παρὰ τοῦ ἀνδρός αὐτῆς, παρὰ τοῦ Φαλτιήλ, υἱοῦ τοῦ αείς. Καὶ ὑπῆγε μετ’ αὐτῆς ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, πορευόμενος καὶ κλαίων κατόπιν αὐτῆς ἕως Βαουρείμ. Τότε εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ ᾿Αδενήρ, ὕπαγε, ἐπίστρεψον' καὶ ἐπέστρεψεν» (Σαμουὴλ Β γ΄ 15- 16). Θράσος κι αὐτὸς ὁ Φαλτιήλ, ἐπειδὴ παντρεύτηκε μιὰ γυναῖκα, νόμιξε πὼς θὰ ἦταν καὶ δικιά του. 4ανεικὴ τὴν εἶχες, κακόμοιρε Φαλτιήλ, ἀπὸ τὸν προπάτορα. "Ηταν νὰ μὴν τοῦ γυαλίση. Μόνο ὁ Γ ναχδὲ τοῦ παίρνει γυναῖκες τοῦ προπάτορα. ᾿Ακόμα ὅμως δὲν εἶχε χορτάσει ὁ Δαδίδ: «Καὶ ἔλαδε προσέτι ὁ Δ αδὶὸ παλλακὰς καὶ γυναῖκας ἐκ τῆς ᾿Ιερουσαλήμ, ἀφοῦ ἦλθεν ἐκ Χεδρών' καὶ ἐγεννήθησαν ἔτι εἰς τὸν Δαδὶδ υἱοὶ καὶ θυγατέρες. Ταῦτα δὲ εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν εἰς αὐτὸν γεννηθέντων ἐν “ερουσαλήμ: Σαμουά, καὶ Σωδάδ, καὶ Νάθαν, καὶ Σολομών, καὶ ᾿Ιεδάρ, καὶ ᾿Ελισουά, καὶ Νεφέγ, καὶ ᾿Ιαφιά, καὶ ᾿Ελισαμά, καὶ ᾿Ελιαδά, καὶ ᾿Ελιφαλέτ» (Σαμουὴλ Β ε΄ 13-15).