ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

166ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1995

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 9927 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
42 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Βενιαμίν ό Λεσβίος: Ένας Έλληνας Γαλιλαίος — ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ
    ἀρχή: σελ. 9927 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 166

Κείμενο φύλλου

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΟΥΣΤΑΚΗΠΣ Βενιαμὶν ὁ Λέσόιος: Ἕνας “Ἕλληνας Γαλιλαῖος α. Βιογραφικὴ Εἰσαγωγή Θὰ ἔπρεπε δυστυχῶς νὰ διαθοῦν 139 ὁλόκληρα χρόνια (1824-1963), γιὰ νὰ τολμήσει ἕνας ἀκαδημαϊκὸς διδάσκαλος τῆς θεολογικῆς ἐπιστήμης (ἄνθρωπος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ κατεστημένου κατὰ τεχμήριον) νὰ ὁμολογήσει χωρὶς φόδο καὶ πάθος, ὅτι «ὁ Βενιαμὶν ὁ Λέσδιος, ὁ ἱερομόναχος, ὑπῆρξεν εἷς ἐκ τῶν ἐπιφανεστέρων ̓Ελλήνων διαφωτιστῶν τοῦ τέλους τοῦ δου καὶ τῶν ἀρχῶν τοῦ 19ου αἰῶνος» (Στυλ. Παπαδόπουλος, Θρησκευτικὴ καὶ Ηθικὴ ̓Εγκυκλοπαιδεία, τόμ. 3ος, σελ. 801). Ὅμως τὴν γνώμη αὐτὴ σὲ καμμιὰ περίπτωση καὶ μὲ καμμιὰ δύναμη δὲν θὰ τὴ συμμεριζόταν ὁ λυσσαλέος πολέμιος τοῦ ἱερομόναχου Βενιαμὶν τοῦ Λεσόίου, ὁ ̓Αθανάσιος ὁ Πάριος, ποὺ ποζάρει καὶ γιὰ «ὁσιοπαρθενομάρτυς». ̓Αλλὰ ἂς ρίξουμε ἐπίμονες κριτικὲς ματιὲς ἔρευνας στὸ διωγμό, ποὺ ξεσήκωσαν ἐναντίον του ὁ Αθανάσιος ὁ Πάριος καὶ ὁ Μέγας Ἱεροκήρυξ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Δωρόθεος Βουλησμᾶς μαζὶ μὲ τὰ ἀνίδεα τσιράκια τους. Κι ἀρχίζουμε μὲ τὸν πρῶτο, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε στὴν ἐποχὴ του ὅ,τι εἶναι σήμερα ὁ δεσπότης Φλώρινας Αὐγουστῖνος Καντιώτης. Ὃ ̓Αθανάσιος ὁ Πάριος ἀντέὅρασε λοιπὸν θιαίως καὶ ποικιλοτρόπως στὸ ἀναγεννητικὸ ἔργο τοῦ Βενιαμὶν στὴ Σχολή κυρίως τῶν Κυδωνιῶν. Ἡ αἴγλη τῆς Σχολῆς τῶν Κυδωνιῶν ἁπλωνόταν καθημερινά, ἐνῶ ἡ Σχολὴ τῆς Χίου, τῆς ὁποίας προΐστατο ὁ ̓Αθ. Πάριος, λόγω συντηρητισμοῦ καὶ κακοδιοίκησης ἄρχισε νὰ φθίνει. Πάρα πολλοὶ μαθητὲς ζήτησαν διὰ μέσου γονέων καὶ κηδεμόνων νὰ ἐπιτραπεῖ σ ̓ αὐτοὺς ἡ μετεγγραφὴ στὴν «περίλαμπρον» Σχολὴ τῶν Κυδωνιῶν, ὅπου ἐκεῖ λαμπρῶς σχολαρχοῦσε ὁ Βενιαμὶν ὁ Λέσθιος, ἀλλὰ μιὰ τέτοια ἄδεια ποτὲ δὲν δόθηκε ἀπὸ τὸν ̓Αθανάσιο Πάριο καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν μιζερώτερους «Κολλυθᾶδες», αὐτοὺς τοὺς παθιασμένους. ̓Αλλὰ ἂς παρακολουθήσουμε τὸν ἀκριθολόγο Ἰω. Μουτζούρη, ὅὃρα Θεολογίας καὶ πρώην γενικὸ ἐπιθεωρητὴ στὴ Μέση Ἐκπαίδευση, νὰ μᾶς διηγεῖται: «Ὁ Βενιαμὶν ἦταν ἕνας ἀξιόλογος διδάσκαλος τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν καθὼς καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Φιλοσοφίας, τὴν ὁποία ἐμδριθῶς καὶ συστηματικῶς εἶχε σπουδάσει ἐπὶ (9) ὁλόκληρα χρόνια στὴν Πίζα τῆς ̓Ιταλίας, καθὼς καὶ στὸ “πολύδοον” Παρίσι. Γράφει, διδάσκει, μιλάει, νουθετεῖ, διαπαιδαγωγεῖ στὸ ἁπλὸ καὶ πρὸ παντὸς κατανοητὸ καὶ εὔχρηστο γλωσσικὸ ἰδίωμα τοῦ Κοραῆ. » Ο Βενιαμὶν ὁ Λέσδιος (τὸ προσωνύμιο τοῦ τὸ χάρισαν οἱ μαθητές του) ξετύλιξε τὸ πρῶτο νῆμα τοῦ κουδαριοῦ τῆς ζωῆς του στὸ Πλωμάρι τῆς μεγαλονήσου Μέσδου στὰ 1859. ̓Επιστρέψας ὕστερα ἀπὸ μαχροχρόνιες σπουδὲς στὴν ̓ ἔσπεοία μεταδαίνει στὶς Κυδωνίες, ὅπου ἀναλαμόάνει νὰ ἀναδιοργανώσει τὴν φθίνουσα τῷ καιρῷ ἐκείνῳ Σχολὴ Κυδωνιῶν. ἔάρχισε ἀμέσως τὴν ἀναδιοργάνωσή Ὃ δρ. Γ. Μουστάκης εἶναι καθηγητὴς τῆς Θεολογίας στὸ ̓Αμερικανικὸ Κολλέγιο ̓Αγίας Παρασκευῆς,
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →