ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

167ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1995

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 10003 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
38 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Νέο εύρημα στην Καστοριά με προκατακλυσμιαία Ελληνική γραφή — ΔΟΥΚΑΣ, Κ.
    ἀρχή: σελ. 10003 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 167

Κείμενο φύλλου

ΚΟΣΤΑΣ ΔΟΥΚΑΣ Νέο (πέτρινο) εὕρημα στὴν Καστοριά. με πμροκατακλύσμιαια Ἑλληνικη γοάφη ΟΜΟΙΟΣΕΣΧΠΜΑΜΕ ΤΗ ΞΥΛΙΝΗΕΙΗΠΓΡΑΦΗ ΑΛΛΑΚΑΙΜΕ ΤΟΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ α. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ ̓ ̓Απὸ τὴν ἡμέρα ποὺ ἀνεκαλύφθη ἡ περίφημη ἐπιγραφὴ τοῦ Δισπηλιοῦ Καστοριᾶς στὶς ἀρχὲς τοῦ 1994 καὶ χρονολογήθηκε ἀπὸ τὸν «Δημόκριτο» μὲ τὴν μέθοδο τοῦ ραδιενεργοῦ ἄνθρακος Ο-14 στὸ ἔτος 5.250 π.Χ., δὲν ἔχει δοθῆ στὴν δημοσιότητα καμμία ἐπίσημη ἀνακοίνωση, ὄχι γιὰ τὸ τί μπορεῖ νὰ λέη ἡ πινακίδα, ἀλλὰ οὔτε περὶ ποίου εἴδους γραφῆς πρόκειται, μολονότι ὀφθαλμοφανῶς διαπιστώνεται ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸν μὴ εἰδήμονα, ὅτι πρόκειται περὶ πρωίμου “Ἑλληνικῆς Γραμμικῆς Γραφῆς. Ἢ καταφανέστατη συγγένειά της μὲ τὶς Γραμμικὲς Α καὶ Β δὲν λαμδάνεται καθόλου ὑπ ̓ ὄψιν. Ὃ ἔχων χρεωθῆ τὸ σπουδαιότατο αὐτὸ ἀρχαιολογικὸ εὕρημα εἶναι ὁ καθηγητὴς τοῦ ̓Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κι. Γ. Χουρμουζιάδης, ὁ ὁποῖος ὁμολογουμένως ἔχει πραγματοποιήσει σπουδαῖο ἀνασκαπτικὸ ἔργο στὸ Δισπηλιὸ καὶ ἔχει συγκεντρώσει σημαντικὸ ἀρχαιολογικὸ ὑλικὸ ἀπὸ τὶς λιμναῖες κατοικίες, ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἀποδεικνύεται, ὅτι τοὐλάχιστον πρὶν ἀπὸ 7.000 χρόνια ἀπὸ σήμερα στὴν περιφέρεια τῆς λίμνης τῆς Καστοριᾶς ἤχμαξζε ἕνας ὠργανωμένος πολιτισμὸς μὲ ἀνθρώπους ποὺ γνώριζαν καλὰ ὄχι μόνο τὸ κυνήγι καὶ τὴν ἁλιεία ἀλλὰ καὶ τὴν καλλιέργεια τῆς γῆς, ἀφοῦ θρέθηκαν ἀκόμη καὶ ἀπολιθωμένοι σπόροι γεννημάτων. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ζοῦσαν σὲ λιμναῖες κατοικίες, εἶχαν ἔξασφαλισμένο τρόπο ζωῆς ἀπὸ τὸ ψάρεμα, τὸ κυνήγι καὶ τὴν καλλιέργεια τῆς γῆς καὶ αἰσθάνονταν ἀσφαλεῖς στὶς κατοικίες τους ἀπὸ τὶς ἐπιθέσεις τῶν ἀγρίων θηρίων. Χρησιμοποιοῦσαν ἐπίσης τὸν ὀψιδιανὸ γιὰ τὰ ὅπλα τους καὶ εἶχαν πολὺ ἐξελιγμένα ὅπλα γιὰ τὴν μαχρυνὴ ἐκείνη ἐποχή. Ἡ ὕπαρξη τοῦ ὀψιδιανοῦ, ποὺ θρέθηκε σὲ ἀφθονία στὴν Καστοριά, ἀποδεικνύει, ὅτι οἱ παμπάλαιοι κάτοικοι τῆς λίμνης ἐπικοινωνοῦσαν μὲ τοὺς κατοίκους τῆς νοτίου Ἑλλάδος, μὲ τὴν Μῆλο ὁπωσδήποτε, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν Κρήτη, ἀφοῦ
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →