ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
167ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1995
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Νέο εύρημα στην Καστοριά με προκατακλυσμιαία Ελληνική γραφή — ΔΟΥΚΑΣ, Κ.
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΚΟΣΤΑΣ ΔΟΥΚΑΣ
Νέο (πέτρινο) εὕρημα στὴν Καστοριά.
με πµροκατακλύσµιαια Ἑλληνικη γοάφη
ΟΜΟΙΟΣΕΣΧΠΜΑΜΕ ΤΗ ΞΥΛΙΝΗΕΙΗΠΓΡΑΦΗ
ΑΛΛΑΚΑΙΜΕ ΤΟΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ
α. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
᾿᾽Απὸ τὴν ἡμέρα ποὺ ἀνεκαλύφθη ἡ περίφημη ἐπιγραφὴ τοῦ Δισπη-
λιοῦ Καστοριᾶς στὶς ἀρχὲς τοῦ 1994 καὶ χρονολογήθηκε ἀπὸ τὸν «Δη-
μόκριτο» μὲ τὴν μέθοδο τοῦ ραδιενεργοῦ ἄνθρακος Ο-14 στὸ ἔτος 5.250
π.Χ., δὲν ἔχει δοθῆ στὴν δημοσιότητα καμμία ἐπίσημη ἀνακοίνωση, ὄχι
γιὰ τὸ τί μπορεῖ νὰ λέη ἡ πινακίδα, ἀλλὰ οὔτε περὶ ποίου εἴδους γραφῆς
πρόκειται, μολονότι ὀφθαλμοφανῶς διαπιστώνεται ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸν μὴ
εἰδήμονα, ὅτι πρόκειται περὶ πρωίμου “Ἑλληνικῆς Γραμμικῆς Γραφῆς.
Ἢ καταφανέστατη συγγένειά της μὲ τὶς Γραμμικὲς Α καὶ Β δὲν λαμδά-
νεται καθόλου ὑπ᾽ ὄψιν.
Ὃ ἔχων χρεωθῆ τὸ σπουδαιότατο αὐτὸ ἀρχαιολογικὸ εὕρημα εἶναι ὁ
καθηγητὴς τοῦ ᾿Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κι. Γ. Χουρ-
μουζιάδης, ὁ ὁποῖος ὁμολογουμένως ἔχει πραγματοποιήσει σπουδαῖο
ἀνασκαπτικὸ ἔργο στὸ Δισπηλιὸ καὶ ἔχει συγκεντρώσει σημαντικὸ ἀρχαι-
ολογικὸ ὑλικὸ ἀπὸ τὶς λιμναῖες κατοικίες, ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἀποδεικνύεται,
ὅτι τοὐλάχιστον πρὶν ἀπὸ 7.000 χρόνια ἀπὸ σήμερα στὴν περιφέρεια τῆς
λίμνης τῆς Καστοριᾶς ἤχμαξζε ἕνας ὠργανωμένος πολιτισμὸς μὲ ἀνθρώ-
πους ποὺ γνώριζαν καλὰ ὄχι μόνο τὸ κυνήγι καὶ τὴν ἁλιεία ἀλλὰ καὶ τὴν
καλλιέργεια τῆς γῆς, ἀφοῦ θρέθηκαν ἀκόμη καὶ ἀπολιθωμένοι σπόροι
γεννημάτων. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ζοῦσαν σὲ λιμναῖες κατοικίες, εἶχαν ἔξα-
σφαλισμένο τρόπο ζωῆς ἀπὸ τὸ ψάρεμα, τὸ κυνήγι καὶ τὴν καλλιέργεια
τῆς γῆς καὶ αἰσθάνονταν ἀσφαλεῖς στὶς κατοικίες τους ἀπὸ τὶς ἐπιθέσεις
τῶν ἀγρίων θηρίων.
Χρησιμοποιοῦσαν ἐπίσης τὸν ὀψιδιανὸ γιὰ τὰ ὅπλα τους καὶ εἶχαν πολὺ
ἐξελιγμένα ὅπλα γιὰ τὴν μαχρυνὴ ἐκείνη ἐποχή. Ἡ ὕπαρξη τοῦ ὀψιδια-
νοῦ, ποὺ θρέθηκε σὲ ἀφθονία στὴν Καστοριά, ἀποδεικνύει, ὅτι οἱ πα-
μπάλαιοι κάτοικοι τῆς λίμνης ἐπικοινωνοῦσαν μὲ τοὺς κατοίκους τῆς νο-
τίου Ἑλλάδος, μὲ τὴν Μῆλο ὁπωσδήποτε, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν Κρήτη, ἀφοῦ