10050 ΔΑΥΛΟΣ/168, Δεχέμθριος 1995 ̓Απτόητοι οἱ ἄνθρωποι τοῦ Φοινικισμοῦ στὴν Παιδεία Κύριε διευθυντά, Εἶναι ὁ τέταρτος κατὰ σειρὰν χρόνος, ποὺ διὰ τῶν στηλῶν τοῦ ἐγχρίτου περιοδικοῦ σας ἀνα,. φέρομαι στὸ γεγονὸς τῶν ἀνθελληνικῶν ψευδολογιῶν ποὺ περιέχονται στὸ θιθλίἰο τῶν Θρησκευτικῶν τῆς Α ́ Γυμνασίου. Πρόκειται γιὰ τὸ θιόλίο τοῦ Ο.Ε.Δ.Β. «Προετοιμασία τῶν ἀνθρώπων γιὰ τὸν καινούριο κόσμο τοῦ Θεοῦ» τῶν Μ. Δόικου-Μ. Κωνσταντίνου-Π. Κάζλαρη. Συγκεκριμένα ἔχω ἀναφερθεῖ: α) μὲ γραπτό μου στὸ ὑπ) ἀριθ. 132 τεῦχος (Δεκ. 1992), 6) μὲ ἐπιστολή μου στὸ ὑπ ̓ ἀριθ. 142 τεῦχος (Όκτ. 1993), Υ) μὲ ἐπιστολή μου στὸ ὑπ ̓ ἀριθ. 156 τεῦχος (Δεκ. 1994). (Πρὶν ἀπὸ ἐμένα εἶχε γράψει γιὰ τὸ ἴδιο θέμα στὸ ὑπ ̓ ἄριθ. 99 τεῦχος, Μάρτιος 1990, ὁ κ. Σαράντος Πάν). Εἶναι πραγματικὰ ἀπογοητευτικό, ὅτι δὲν θρίσκεται οὔτε ἕνας ἀπὸ τοὺς ἱσταμένους στὶς ἀνώτατες ὑπεύθυνες θέσεις τῆς παιδείας μας, γιὰ νὰ ἐνδιαφερθεῖ, γιὰ νὰ πάψουν νὰ διδάσκονται τὰ παιδιά μας ψεύδη, ὅπως: α) Τὰ περὶ «τῆς καταγωγῆς τῶν Σπαρτιατῶν ἀπὸ τὸν... ̓Αόραὰμ» (11) καὶ περὶ τοῦ Σπαρτιάτη θασιλιᾶ... Αρείου (1). 6) Τὰ περὶ Χανααναίων, ποὺ «ἐπινόηση δική τους ἦταν τὸ χαναανικοφοινικικὸ ἀλφάδητο, ἀπὸ τὸ ὁποῖο προῆλθε ἀργότερα τὸ “Ελληνικὸ καὶ τὸ Λατινικό». γ) Τὰ περὶ «προσκυνήματος τοῦ Μεγ. ̓Αλεξάνδρου στὸν ̓Ιου- δαῖο ἀρχιερέα μπροστὰ στὴν πύλη τῆς Ἱερουσαλὴμ» μὲ ἀντίστοιχη Φωτογραφία χαλκογραφίας μὲ τὸν ̓Αλέξανδρο γονατιστὸ (111), ἐνῶ εἶναι γνωστὸ πὼς κανένας συγγραφέας δὲν ἀναφέρει διέλευση τοῦ Μεγάλου ̓Αλεξάνδρου ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ὅτι τὸ παραμύθι τοῦ προσκυνήματος ὑπάρχει μόνο στὸ «Ταλμούὸ»... δ) Διαθεθαιώσεις, ὅτι «μελετώντας τὴν Π.4. δὲν μελετοῦμε τὴν ἀρχαία ἱστορία ἑνὸς λαοῦ, τοῦ ἰσραηλιτικοῦ, ἀλλὰ τὴν πνευματικὴ προϊστορία μας» (11). Μὲ ἄλλους λόγους Φαίνεται, ὅτι ὁ "Ὅμηρος δὲν σημαίνει τίποτα γιὰ μᾶς. Τί νὰ πεῖ κανεὶς πιὰ καὶ πῶς νὰ ἐκφράσει τὴν ἀηδία του πρὸς κάθε ὑπεύθυνο; Μὲ τὰ γραπτά μου, ποὺ ἀναφέρω πιὸ πάνω, τὰ ὁποῖα εἴχατε τὴν καλωσύνη νὰ δημοσιεύσετε στὸ περιοδικό σας, προκαλοῦσα τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας, τὸ Παιδαγωγικό Ἰνστιτοῦτο, τὰ Πανεπιστήμια, τὸ Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ νὰ πάρουν θέση. ̓Απευθυνόμουν ἐπίσης στοὺς καθηγητὲς τῆς Φιλοσοφικῆς, τῶν Τομέων | Ιστορίας, ὑπενθυμίξοντάς τους πὼς εἶχαν καὶ ἐκεῖνοι καθῆκον νὰ ἀντιδροῦν, ὅταν στὰ Ἑλληνόπουλα διδάσκονται ψέματα εἰς θάρος τῆς ἱστορίας. Σὲ ποιόν ἄλλον, ἀλήθεια, θὰ πρέπει νὰ ἀπευθυνθῶ; Μετὰ τιμῆς Ἔλευθ. Μα ματσούρης οἰαρχος ΕΝ. Γρ. Λαμπράχη 104, 185 32 Πειραιᾶς 30: «Οἱ "Ιωνες ἔμαθαν τὸ ἀλφάόητο ἀπὸ τοὺς Φοίνικες». Αὐτά, 44 χρόνια μετὰ τὴν ἀποχρυπτογράφηση τῶν πανάρχαιων Ἑλληνικῶν Γραμμικῶν Γραφῶν καὶ μετὰ τὴν ἀνεύρεση Ἑλληνικῆς γραφῆς στὴν Καστοριὰ τοῦ 5.250 π.Χ. ̓Απὸ τὰ τρυφερὰ χρόνια τοῦ δημοτικοῦ τὰ Ἑλληνόπουλα διδάσκονται καὶ ἀφομοιώνουν τὴν παραχάραξη τῆς ἱστορίας μας καὶ τῆς γλὠσσας μας. Μᾶλλον οἱ ἁρμόδιοι τοῦ ὑπουργείου, τῆς ̓ ̓Ακαδημίας καὶ ἄλλοι πνευματικοὶ ἰθύνοντες δὲν θὰ κάμουν κάποια ἐνέργεια, γιὰ νὰ διορθώσουν τὴν κατάσταση... ̓Αλλὰ τέλος πάντων ἂς ἔχουμε τὸ νοῦ μας, πρὶν μᾶς «πλασάρουν» χαταλλήλως, ὅτι κι ἡ γιαγιὰ τοῦ Ἰκτίνου ήταν ἀπὸ τὴ Φοινίκη... Εὐχαριστῶ γιὰ τὴ φιλοξενία καὶ σᾶς εὔχομαι ὑγεία καὶ δύναμη στὸ ἔργο σας. Μὲ ἐκτίμηση Πευκέστας ὁ Μιεζεὺς Νάξου 3, 145 62 Κηφισιὰ ̓Αξιότιμε κ. Λάμπρου, Μὲ τὴν παροῦσα ἐπιστολή μου θὰ ἤθελα νὰ θίξω ἕνα φαινόμενο τῆς σύγχρονης ἑλληνικῆς παιδείας, γιὰ τὸ ὁποῖο ἐκφράζω τὴν ἔντονη ἀντίδρασή μου καὶ νὰ τὸ καταγγείλω δημόσια. ̓ ̓Αναφέρομαι στὰ θιθλἰα τῆς Ἱστορίας τῆς Γ καὶ Δ ́ Τάξης τοῦ Δημοτικοῦ σχολείου, ἔκδοσης ΟΕΔΒ καὶ στήν ἀναφορὰ καὶ ὑπογράμμιση τοῦ ρόλου ποὺ διεδραμάτισαν τὰ «φοινιχικὰ γράμματα» γιὰ τὴ δημιουργία τοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφαθήτου. Καὶ συγκεκριμένα: Στὸ θιθλἰοτῆς Γ τάξης, ἔχδοση 1994, ὑπάρχει ἡ ἑξῆς ἀναφορὰ (σελ. 126): «... Ὕστερα ἀπὸ μερικοὺς αἰῶνες οἱ Ἕλληνες δημιούργησαν γέο ἀλφάδητο μὲ δάση αὐτὸ ποὺ πήραν ἀπὸ τοὺς Φοίνικες». Στὸ θιθλἰο «Στὰ ἀρχαῖα χρόνια» τῆς Δ ́τάξης, ἔκδ. 1995, ὑπάρχουν τρεῖς σχετικὲς ἀναφορές: α) στὴ σελίδα 13 (γενικά), 6) στὴ σελ. 25: «... Αὐτὴ τὴν ἐποχὴ εἴχαμε κι ἕνα πολὺ σημαντικὸ γεγογός. Οἱ "Ελληνες πῆραν τὸ ἀλφάδητο, ποὺ χρησιμοποιοῦσαν οἱ Φοίνικες...», καὶ γ) στὴ σελίδα