ΔΟΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΥΚΟΒΙΣΤΑΣ Τὰ ἀληθινὰ παρασκήνια τῶν «Παρκερικῶν» ΠΡΟΛΟΓΟΣ Στὴν νεώτερην ἑλληνικὴν ἱστορίαν πολλὰ εἶναι τὰ γεγονότα, ποὺ χρήζουν μιᾶς προσεχτικώτερης μελέτης: Ἐπειδὴ αὐτὰ συνέθησαν πολὺ πιὸ κοντὰ στὴν σημερινὴν πραγματικότητα, εἴτε ἑρμηνεύθησαν κάτω ἀπὸ τὸ πρῖσμα τῶν σημερινῶν δεδομένων εἴτε διεστρεθλώθησαν (καλόπιστα ἢ κακόπιστα), ὥστε νὰ τὰ φέρουν πιὸ κοντὰ στὰ σημερινά ἰδεολογικὰ ρεύματα. Ἔτσι τὸ γεγονὸς τῆς 6ιαιοπραγίας ἐναντίον τοῦ Ἑδραίου Πατσίφικο, ἐνῶ συνέθη τὸ Πάσχα τοῦ 1847, πολλοὶ καὶ σοδαροὶ μελετητὲς (π.χ. ὁ Σπ. Μαρκεζίνης, ἡ «ἱστορία τοῦ ̓Ελληνικοῦ ̓Εθνους» τῆς «Ἐκδοτικῆς ̓Αθηνῶν» καὶ πολλὲς ἐγκυκλοπαίδειες) τὸ τοποθετοῦν στὸ Πάσχα τοῦ 1849, δικαιολογώντας ἔτσι σὰν ἄμεση ἀντίὅρασιν σ ̓ αὐτὸ τὸν ναυτικὸν ἀποχλεισμὸν τῶν ἑλληνικῶν λιμένων ἀπὸ τὸν ἀγγλικὸν στόλον ὑπὸ τὸν ἀντιναύαρχον Πάρκερ, διότι ὁ Πατσίφικο εἶχε τὴν ἀγγλικὴν ὑπηκοότητα! Αὐτὸ συμόαίνει γιὰ ἕνα γεγονός, ποὺ ἔλαθε χώρα σ ̓ ἕνα κράτος ἐλεύθερο μὲ τὸν τύπον σὲ πλήρη λειτουργία καὶ ἐνῶ ὁ μελετητὴς ἔχει τὴν εὐχέρεια νὰ προστρέξη στὶς ἐφημερίδες τῆς ἐποχῆς. Κατανοοῦμε θεθαίως ἐξ αὐτοῦ τὸ τί ἔχει συμόῆ στὴν πληροφόρηση ποὺ ἔχομε γιὰ τὰ σκοτεινὰ χρόνια τῆς τουρκοκρατίας ἢ τὰ δύσκολα χρόνια τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821. Δὲν εἶναι θέθαιον πάντοτε, ὅτι μία τέτοια πρᾶξις ὀφείλεται στην ἐπιπολαιότητα ἢ στὴν ἑκουσία ὑπηρεσία κάποιας ἰδεολογίας' οἱ ὕπη ρέτες συμφερόντων ποτὲ δὲν ἐξέλιπαν ἐκ τῆς πορείας τοῦ νέου ἑλληνικοῦ κράτους, Ὅμως ἡ ἀνασχευὴ τῶν ψευδῶν καὶ ἡ ἀποχατάσταση τῆς ἀλήθειας πρέπει νὰ εἶναι κύριο μέλημά μας. Ἐὰν θεθαίως θέλουμε νὰ γνωρίσουμε τὸ ἀληθινὸ παρελθόν μας, νὰ ἑρμηνευθῆ σωστὰ τὸ παρόν, ὥστε νὰ ἐπέμ6ουμε στὰ ἐπερχόμενα, ἐλπίζοντες στὴν διόρθωσιν τῶν κακῶς κειμένων. Καὶ ἀπὸ τὴν ἄποψιν αὐτὴ τὰ «Πατσιφικὰ» καὶ τὰ «Παρκερικά», ὅπως καθιερώθη νὰ λέγονται, κρύδθουν πολλά" καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τὰ τοποθετήσουμε στὴν πραγματικὴν τους διάστασιν. ΠΑΤΣΙΦΙΚΑ Λίγες ἡμέρες πρὶν ἀπὸ τὸ Πάσχα τοῦ 1847 διέτριόε στὴν ̓Αθήνα ὁ Ἑδραῖος μεγαλοτραπεζίτης Ρότσιλντ,͵ γιὰ νὰ διαπραγ ματευθῆ μὲ τὴν Ἐθνικῆν Τράπεζαν τὸν τρόπο ἀποπληρωμῆς τοῦ ληστρικοῦ δανείου, ποὺ εἶχε χορηγήσει στὸ ἑλληνικὸν δημόσιον. Τότε χάτω ἀπὸ τὴν πἰεσιν κάποιων κύκλων ἡ Κυθέρνησις ἀπεφάσισε νὰ μὴν ἑορτασθῆ κατ ̓ ἔθιμον τὸ Πάσχα, δηλαδὴ νὰ μὴν προθοῦν οἱ κάτοικοι τῶν ̓Αθηνῶν στὸ πατροπαράδοτο «κάψιμο τοῦ Ἰούδα». Αὐτὸ ἐστάθηκεν ἡ ἀφορμή, ἐξαγριωμένοι (καθοδηγούμενοι;) πιστοὶ νὰ θεωρήσουν αἴτιον τὸν Ἑθραῖον Πατσίφικο, νὰ εἰσθάλουν στὴν οἰκίαν του καὶ νὰ τὴν καταστρέψουν. ιο Πατσίφικο ἐζήτησε τὴν προστασίαν τοῦ ̓Αγγλου προξένου Λάιονς, ἐπειδὴ εἰχεν ἀποχτή σει τὴν ἀγγλικὴν ὕὑπηκοότητα. Μετὰ δὲ ἀπὸ μερικὲς ἡμέθες ὁ Λάιονς ἔστειλε ἀπαιτητικὸν ἔγγραφον πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυδέρνησιν, ὅπου οὔτε λίγο οὔτε πολὺ ἐζήτει νὰ καταθλη θοῦν στὸν Πατσίφικο 886.736 δραχμὲς καὶ 67 λεπτά. Ἐκπλήσσει θεδαίως αὐτὴ ἡ ἀχριόὴς ἀποτίμησις τῶν ζη μιῶν, ποὺ ὑπέστη ἡ οἰκία τοῦ Πατσίφικο. Καὶ στὸ σημεῖον αὐτὸ καλὸν εἰναι νὰ γνωρίσουμε τὸ ποιὸν τῆς «πέτρας τοῦ σκανδάλου». ὋὉ Δαυὶδ Πατσίφικο ἦρθε στὴν ̓Αθήνα σὰν πρόξενος τῆς Πορτογαλίας, φέρων τὴν πορτογαλικὴν ὑπηκοότητα. “Ὅμως μετ ̓ ὀλίγον ἡ πορτογαλικὴ Κυδέρνησις τὸν ἔπαυσε μὲ τὴν κατηγορίαν τοῦ καταχραστῆ. Ἔκτοτε ἔλαθε τὴν ἱσπανικὴν ὑπηκοότητα περιφερόμενος καὶ ζῶν ἀπὸ φιλανθρωπίες. Τὴν ἀγγλικὴν ὑπηκοότητα πρέπει νὰ τὴν ἔλαθεν ἢ