το ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΔΙΗΓΗΜΙΑ ΤΟΥ «ΔΑΥΛΟΥ» [Τὸ διήγημα ποὺ ἀκολουθεῖ ἀποτελεῖ µέ- οος τῆς ἀνέκδοτης συλλογῆς διηγημάτων μὲ τίτλο «Ἢ ἀέναη σύγκρουση». "Αλλα διηγήματα τῆς συλλογῆς αὐτῆς ἔχουν δημοσιευθεῖ στὸν «4αυλὸ» (στὰ τεύχη 54, 79, 88, 107, 119, 120, 136, 144, 154, 159 καὶ 166). Ὑπάρχει µία σύνδεση μεταξὺ τῶν διη- γημάτων αὐτῶν, χωρὶς νὰ ἐπηρεάζεται ἡ αὐτοτέλειά τους. Κάθε ὁμοιότητα μὲ ἱστορικὰ πρόσωπα ἢ λαοὺς εἶναι συμπτωματική]. ὋὉ κίνδυνος μεταλλάξεως τῆς αὐτοκρατο- ρίας προόληματίζει καὶ θορυθεῖ τὸ μυστικὸ συμδούλιο τῶν μιγάδων. Ὑπάρχει τὸ κακὸ προηγούμενο. Ὅταν ἡ μετάλλαξη, ποὺ ἐπήρ- χετο σταδιακά, ἐπιδροῦσε στὸ δόγμα καὶ εἰχε ἀναγκάσει τὸ συμθούλιο νὰ ἐπέμθει. Τότε ὁ 6ραδὺς ρυθμὸς τῆς ἐξελίξεως ἐπέτρεψε τὴ λή- ψη µέτρων. "Αρχισαν ἐγκαίρως οἱ ἐνέργειες γιὰ τὴ δηµιουργία νέου καὶ σκληροῦ δόγµα- τος μὲ σκοπὸ τὴν χυριαρχία του στὴν αὐτο- χρατορία, πρᾶγμα ποὺ ἔγινε ἀργότερα. Καὶ μεθοδεύτηχε ἡ διχοτόμηση τοῦ παλαιοῦ δόγ- ματος, μὲ σκοπὸ τὴ διατήρηση τοῦ ἐλέγχου στὴ Δύση, ἐπειδὴ καθίστατο ἀμφίδολος ἡ ἐξάρτηση τῆς ᾿Ανατολῆς ἀπὸ τὸ συμθούλιο. Τώρα ὅ ὅμως ὁ χίνδυνος εἶναι ἄμεσος. Ἢ με- τάλλαξη εὐνοεῖται τόσο ἀπὸ νεωτεριστὲς ἡγέ- τες τῆς αὐτοχρατορίας, ποὺ θέλουν νὰ τὴν ἐντάξουν στὴν ὁμάδα τῶν πολιτισμένων κρατῶν, ὅσο καὶ ἀπὸ μεγάλο μέρος τῆς ἡγε- τικῆς τάξεως τῶν ὑποδούλων, ποὺ προσόλέ- πουν στὴν ἐπικράτηση τοῦ λαοῦ τῆς χερσο- νήσου. Τὸ συμθούλιο ἀντιλαμθάνεται τὸν κίνδυνο ποὺ σ᾽ ἕνα ἀπώτερο μέλλον θὰ μποροῦσε νὰ φέρει τὴν ἀποσύνθεση τῶν δογμάτων καὶ προγραμματίζει τὴ δη μιουργία νέου δόγµα- τος ἄσχετου μὲ τὰ ὑπάρχοντα, μὲ δομὴ ποὺ θὰ Εεπερνᾶ τὴ φθορὰ ποὺ ἔχουν δημιουργήσει οἱ ἐπιστημονικὲς καὶ τεχνολογικὲς ἐξελίξεις τῶν νεωτέρων χρόνων. ᾽Αποτέλεσμα χι αὐτὲς Δ.ΜΑΡΜΑΊΤΣΟΥΡΗΣ Ἔποποιίες καὶ παγίδες τῆς ἐγκαταστάσεως στὴ Δύση προσφύγων τῆς ἡττημένης αὐτοχρατορίας τῆς ᾿Ανατολῆς. Τὸ προγραμματιζόμενο ὅμως δόγμα ἀπαιτεῖ χρό- νο δημιουργίας, ὀργανώσεως καὶ ἐπεκτάσε- ὡς, ἐνῶ ἡ κατάσταση ἐπιδάλλει ἄμεση ἀντι- μετώπιση. Τὸ συμθούλιο γνωρίζει τὴ λαχτάρα καὶ τοὺς ἀγῶνες τοῦ λαοῦ τῆς χερσονήσου γιὰ τὸ τίναγµα τοῦ ζυγοῦ. ᾽Αγῶνες, ποὺ δὲν ἔχουν πάψει σὲ ὅλη τὴ διάρχεια τῆς σκλαθιᾶς. Πολ- λοὶ ἐκμεταλλεύτηκαν τοὺς ἀγῶνες αὐτούς. Παράδειγμα ἡ µεγάλη «ὁμόδοξη» αὐτοκρα- τορία τοῦ Βορρᾶ. Αὐτὴ ἐποφθαλμιοῦσε τὴν χληρονομιὰ τῆς παλαιᾶς, σκλαθωµένης, αὐτο- κρατορίας καὶ δὲν ἔχανε εὐκαιρία νὰ ἐνθαρ- ρύνει τοὺς ὑποδούλους στοὺς ξεσηκωμούς τους, ὑποσχόμενη δοήθεια. Τοὺς ἐγκατέλει- πε δὲ στὸ ἔλεος τοῦ θάρθαρου κατακτητῆ, μό- λις κατώρθωνε, ἐπωφελούμενη τοῦ ξεσηκω- μοῦ τους, ν᾿ ἁρπάξει κάποιο κομμάτι ποὺ γειτ- νίαζε μὲ τὰ ἐδάφη της. Ετσι ἐπετύγχανε μαζὶ μὲ τὸ ἐδαφικὸ ὄφελος καὶ τὸ λιγόστεµα τοῦ λαοῦ τῶν φυσικῶν κληρονόμων τῆς παλαιᾶς αὐτοκρατορίας, ποὺ Φιλοδοξοῦσε νὰ ἀνα- στήσει καὶ νὰ διαδεχθεῖ. Τὸ Συμθούλιο Ἰσχυρῶν Ὠργανωμένων Νό- ων σταθµίζει τὰ γεγονότα, τὶς πληροφορίες καὶ τὶς προοπτικὲς καὶ ἀποφασίζει νὰ μὴν ἀντιδράσει σὲ µία ἐπανάσταση τοῦ λαοῦ τῆς χερσονήσου, τοῦ προαιώνιου ἐχθροῦ τῶν µι- γάδων, ἀλλὰ νὰ τὴν εὐνοήσει. Ὑπολογίζει, ὅτι σὲ περίπτωση ἀποτυχίας ὁ λαὸς αὐτὸς θὰ ἀποδεχατισθεῖ, καὶ θὰ πάψει νὰ ὑφίσταται κίνδυνος ἀναθιώσεως τοῦ πολιτισμοῦ του, ἀλλὰ καὶ σὲ περίπτωση ἐπιτυχίας τῆς ἐπανα- στάσεως, ἐφ᾽ ὅσον αὐτὴ κρατηθεῖ ὑπὸ ἔλεγ- χον, χρίνεται προτιµώτερη ἡ δη μιουργία ἑνὸς «ὑπὸ προστασίαν» κρατιδίου ἀπὸ τὴν ὕπαρ- ξη μιᾶς μεταλλαγ μένης αὐτοχρατορίας, στὴν ὁποία τὸν κύριο λόγο θὰ εἶχε ὁ λαὸς τῆς χερ- σονήσου καὶ ὁ πολιτισμός του. Τὸ νέο κράτος, ὄνειρο πολλῶν γενεῶν, ἀπο- τελεῖ πραγματικότητα. Σχεδὸν ὁλόκληρη δε-