Τὸ σκίρτημα τοῦ Γίγαντος Τὰ μεμονωμένα συμπτώματα ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἀναθιώσεως τοῦ ἐν ἀφα- σίᾳ εὑρισκόμενου "Ελληνικοῦ - παγκόσμιου καὶ ἑλλαδικοῦ --, τὰ ὁποῖα πα- οατηρήθηκαν στοὺς αἰῶνες ποὺ ἀκολούθησαν τὴν ἱστορικὴ δολοφονία του ἀπὸ τὸν ᾿Εξουσιασμό, ἦσαν οἱ πρόδροµες ἐκφάνσεις ἑνὸς φαινομένου, ποὺ μόλις τώρα γιὰ πρώτη φορὰ πῆρε τὴν μορφὴ παγκόσμιου πολιτιστικοῦ καὶ πο- λιτικοῦ ρεύµατος. Τὸ 'Ελληνικὸ θεδαίως ἦταν τὸ ὑπόδειγμα καὶ τὸ ὅραμα ὅλων ὅσοι ἐπὶ Βυζαντίου, ἐπὶ Αναγεννήσεως, ἐπὶ 4ιαφωτισμοῦ καὶ πρόσφατα προσπάθησαν, ζώντας µέσα σ᾽ ἕνα κόσµο δογματικό, ἐξουσιαστικὸ καὶ πα- οάλογο, νὰ σκεφθοῦν καὶ νὰ πράξουν ἐλεύθερα, ἀναζητώντας καὶ πράττο- ντας τὸ ἀληθινὸ χωρὶς περιορισμοὺς καὶ σκοπιμότητες. ᾿Αλλὰ οἱ προσπάθειες αὐτὲς ἦσαν ἀσυνεχεῖς, συνήθως ἀτομικὲς καὶ πάντως συγκεχυμένες, κατὰ τὸ μέτρο ποὺ διέφευγε ἀπὸ τοὺς πρωταγωνιστές τους ἡ δαθύτερη αἰτία ὑπάρξεως τῆς καταστάσεως ποὺ ἐμάχοντο ἀλλὰ καὶ ἡ ἀκριδὴς γνώση τῆς ἀρχαίας δοκιμασμένης ὁδοῦ, μέσω τῆς ὁποίας θὰ ὡδηγοῦντο πρὸς τὸ ἰδανικό τους. ΄Ετσι τὸ ᾿Ελληνικὸ παρέμενε ἁπλῶς ὑπόθεση λίγων φωτι- σμένων, ποὺ τὸ ἔργο τους μπορεῖ νὰ ἔδωσε τὴν δυνατότητα στὸν Πολιτισμὸ νὰ ξανασταθῆ στὰ πόδια του μετὰ τὴν μεσαιωνικὴ θανάσιμη πτώση του, ἀλλὰ τὸ δημιουργικὸ πνεῦμα τους διαχύθηκε καὶ χάθηκε μέσα στὴν πνευματικὴ ἔρημο τοῦ περιγύρου τους. Σήμερα τὸ «ποιητικὸν αἴτιον» τῆς ἱστορικῆς κακοδαιμονίας, ἀλλὰ καὶ τὸ «τε- λικὸν αἴτιον» τῆς ἀναζητήσεως εἶναι σαφῆ καὶ συνειδητοποιημένα σὲ εὑρὺ φά- σμα τῶν κατοίκων τοῦ ἑλλαδικοῦ χώρου, ἀλλὰ καὶ σὲ παγκόσμια κλίμακα σ᾽ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ᾿Επιστήμης, τῆς Διανοήσεως, τοῦ Στοχασμοῦ, τῆς Τε- χνολογίας καὶ τοῦ Πολιτισμοῦ. Στὴν πραγματικότητα αὐτὴ τὴν ᾿Ιστορικὴ Στιγμή, μετὰ τὴν κατάρρευση τῶν ἰδεολογιῶν τοῦ Εξουσιασμοῦ ἀλλὰ καὶ τῆς Θεοκρατίας, ἡ ἀνθρωπότητα, θὰ ἔλεγε κανεὶς ὅτι εἶναι χωρισμένη σὲ δύο κα- τηγορίες ἀπὸ ἄποψη πνευματικῆς καταστάσεως: αὐτὴν τῶν ἀγομένων καὶ φε- οομένων ἀπὸ τὴν ἄγνοια, τὴν σύγχυση καὶ τὶς ἐπιδιώσεις τοῦ παραλόγου, τῆς δεισιδαιμονίας, τῆς δαρδαρότητας, τῶν πίστεων, τοῦ φόδου (πολιτικοῦ, οἶκο- νομικοῦ καὶ μεταφυσικοῦ φόδου) καὶ τῆς οἰκονομιστικῆς ἁποκτηνώσεως: καὶ ἐκείνην τῶν ὑποψιασμένων, τῶν ἐρευνώντων, τῶν γιγνωσκόντων, τῶν λει- τουργούντων καὶ πραττόντων ἔλλογα, συνειδητὰ καὶ ἐλεύθερα. Καὶ δεδαίως οἱ ἀνήκοντες στὴν πρώτη κατηγορία μπορεῖ νὰ ἀποτελοῦν τὴν πλειονότητα, ἀλλὰ ποτὲ οἱ ἀνήκοντες στὴν δεύτερη κατηγορία δὲν ἦσαν τόσο πολλοὶ καὶ τόσο συνειδητοί. Εἶναι ἐπαρκῶς ἀντιληπτὴ ἡ ἀντίδραση τῶν ἀμυντόρων τοῦ κόσμου αὐτοῦ ποὺ καταρρέει. Οἱ ὁρατὲς ἀλλὰ καὶ οἱ ἀπόκρυφες προσπάθειές τους νὰ τὸν σώ- σουν ἀπὸ τὴν ἐξαφάνιση φέρουν ἤδη τὴν σφραγίδα τοῦ πανικοῦ καὶ ἐκδη- λώνονται ὕπουλα σ᾽ ὅλους τοὺς τομεῖς δράσεως τῆς ἀνθρωπότητος. ᾿Αλλὰ τὰ σκιρτήματα ζωῆς τοῦ Γίγαντος, ποὺ ἐπὶ τόσους αἰῶνες παρέμεινε σὲ κωματώδη κατάσταση, εἶναι ὁρμητικὰ καὶ ἀσυγκράτητα. Ἢ χειμερινὴ τροπὴ τοῦ Ελλη- νικοῦ ΄Ηλιου ἔχει ὁλοκληρωθῆ. 411