ΕΛΛΟΓΑ ΚΑΙ ΜΑΝΤΙΚΑ Ὃ Ζήτουλας καὶ τὰ παραλλάγματά του "Οταν ἐξερράγη ἡ ᾿Επανάσταση τοῦ 1δ21, πλῆθος διανοουμένων, ἐπιστημόνων καὶ χαλλιτεχνῶν ἀπ᾽ ὅλο τὸν κόσμο ἔσπευσαν, ὡς γνωστόν, νὰ πυκνώσουν τὶς φάλαγγες τῶν Ελλήνων, προκειµένου νὰ ἐλευθερωθῆ ὁ ἱερὸς αὐτὸς τόπος. Οἱ ἡρωισμοὶ καὶ τὰ κα- τορθώµατα τῶν "Ἑλλήνων ὑπελαμδάνοντο ὡς κατορθώματα τῆς ἐλεύθερης ἀνθρωπό- τήτος, ποὺ στὸ πρόσωπο τῶν ' Ελλήνων ἔόθλεπαν τοὺς ἀναγεννητὲς ἀλλὰ καὶ ἐξαγνιστὲς τῆς οἰκουμένης ἀπὸ τὸ λογοκρατικὸ ἄγος. ἢ ἐμπιστοσύνη τους στοὺς "Ελληνες κι ἢ πε- ποίθησή τους ὅτι θὰ ἄλλαζε ἡ πορεία τοῦ κόσμου πυροδοτοῦσαν τὸν ψυχο-πνευματικό τους μηχανισμὸ κι ἀνακάλυπταν πολλὲς δυνατότητες καλῆς ζωῆς, ποὺ µετετρέποντο σὲ ποιητικὲς συλλογές, σὲ θεατρικἀ ἔργα, σὲ ζωγραφικοὺς πίνακες καὶ γλυπτά. ὋὋ ἔνθου- σιασµός τους αὐτὸς ἦταν τόσο μεγάλος, ὥστε ἔφθασε κι αὐτὸς ὁ ψυχρὰ λογικὸς Καπο- δίστριας, ὁ «Νοῦς τῆς Εὐρώπης», νὰ ὁραματίζεταιτὴν ᾿ Ελλάδα ὡς πνευματικὸ καὶ µορ- φωτικὸ κέντρο τῆς ἀναγεννώμενης ἀνθρωπότητος, ὡς «Νέους Δελφοὺς» τῆς οἰκουμέ- γης. “Αίγα χρόνια μετὰ τὴν δημιουργία τοῦ Ελλαδικοῦ κράτους τὰ ὄνειρα ἐξανεμίσθηκαν καὶ οἱ μορφωμένοι τοῦ κόσμου, ἀπογοητευμένοι, ἄρχισαν νὰ μιλοῦν περὶ ἀνυπαρξίας τῶν Ελλήνων. Οἱ διαμάχες γιὰ τὴν ἐξ-ουσία καὶ τὴν µικροπολιτική, οἱ δολοφονίες κι ἡ ἐξαθλίωση τῶν ἀρίστων, οἱ γοαικυλισμοὶ κι οἱ προδοσίες τῶν ξενοκίνήτων πολιτικῶν, ὁ σχολαστικισμὸς κι ἡ δουλικότητα τῶν δορυφόρων τῆς κρατικῆς μη χανῆς καὶ τοῦ δη- µόσιου κορθανᾶ, ἡ γενική στάση τῶν χυδαίων καταφερτζήδων καὶ τουρκοµαθηµένων Ρωμιῶν ἀποκαρδίωναν τοὺς ἐπισχέπτες τῆς ᾿ Ελλάδος, οἱ ὁποῖοι ἔψαχναν μάταια νὰ 6ροῦν κάποιον “Ἓλληνα, ἀφοῦ οἱ τελευταῖοι περιθωριοποιήθηκαν ἢ ξανάφυγαν στὰ θουνά, αἰσθανόμενοι ξένοι µέσα στὴν ἴδια τὴν πατρίδα τους, τὴν ὁποία ἐλευθέρωσαν οἱ ἴδιοι. Σήµερα, δυὸ αἰῶνες περίπου µετά, ἡ κατάσταση ὄχι µόνο δὲν ἄλλαξε, ἀλλὰ καὶ ἐπι- δεινώθηκε ἐπικινδύνως. Τὸ κράτος ἐξακολουθεῖ νὰ ξενοκρατεῖται καὶ οἱ "Ελληνες νὰ διώκωνται, νὰ συκοφαντοῦνται καὶ νὰ ζοῦν περιθωριακὰ ἢ νὰ φεύγουν στὸ ἐξωτερικό, ὅπου, ἀπαλλαγμένοι τοῦ Ρωμαίικου 6θραχνᾶ, εὐδοκιμοῦν τόσο στὰ γράμματα καὶ τὶς τέ- χνες ὅσο καὶ στὶς ἐπιστῆμες καὶ τὴν τεχνολογία. Τὸ ᾿Ελλαδικὸν κράτος κατάφερε µέσα σὲ δυὸ μόνο αἰῶνες ὅσα δὲν μπόρεσαν νὰ ἐπιτύχουν Ρωμαῖοι καὶ Τοῦρκοι μαξὶ µέσα σὲ δυὸ χιλιετίες: Ξερρίζωσε ὁριστικὰ τοὺς "Ελληνες ἀπ᾽ τὶς προαιώνιες ἑστίες τους στὴν Ἰ]ω- γία, τὸν Πόντο, τὴν Κάτω Ιταλία, τὴν Αἴγυπτο, τὴν Ανατολικὴ Ρωμυλία κι ὅπου ἀλλοῦ ἐπεθίωναν δίδοντας μάχες ἐναντίον τῶν παντοίων ἐχθρῶν τῆς “Ελλάδος, ἐναντίον τῶν ὅποιων ὀργάνων τοῦ ἐξ- -ουσιασμοῦ. Πέραν αὐτοῦ -κι αὐτὸ ἔχει μεγαλύτερη, δαρύτη τα- κατέστρεψε παντελῶς τὸν Ελληνικὸ Πολιτισμό. ᾿Απὸ τὸν καιρὸ τῆς συστάσεώς του ἡ φιλοσοφία καὶ οἱ τέχνες µαράθηκαν, οἱ ἐπιστῆμες κι ἡ ἔρευνα λησµονήθηκαν, ὁ λόγος καὶ τὰ ἤθη ἐκδαρδαρίσθηχκαν, ἡ δικαιοσύνη κι οἱ νόμοι εὐτελίσθηκαν καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Γλῶσσα κηρύχθηκε ὑπὸ διωγμόν. Γλοιώδεις σαλτιμπάγχοι φιλοσοφοῦν, ἀδίσταχτοι Φελλοὶ διανοουµενίξουν, φοινικιστὲς καὶ ἰνδοευρωπαϊστὲς γλωσσολογοῦν, ἀφροχε- ντριστὲς ἀρχαιολογοῦν καὶ οἱ αἰγυπτιάξζοντες (Ξψεῦτες) νομοθετοῦν. Τοιουτοτρόπως φθάσαμε στὸ σημεῖο, τὰ πολιτιστικὰ ἀγαθὰ τῶν προγόνων µας, μὲ τὰ ὁποῖα οἱ ἄλλες χῶρες φτιάχνουν πολιτισμὸ καὶ προοδεύουν, νὰ τὰ θεωροῦμε ἀναχρονι- στικὰ καὶ παρωχηµένα, ἐνῶ ταυτόχρονα ν’ ἁπλώνουμε χέρι ἐπαιτείας καὶ νὰ εἰσάγου- µε τὰ ξένα, ποὺ ἄλλα δὲν εἶναι ἀπ’ τὰ ἑλληνικά, κακοποιηµένα ὡστόσο καὶ παραχα- ραγμένα, δηλαδὴ «παραλλάγματα». ΄Ετσι φθάσαμε στὸ σημεῖο νὰ ἐγκαταλείψουμε τὰ ἱερὰ μνημεῖα τῶν προγόνων µας, τοὺς τάφους καὶ τοὺς ναούς των, ποὺ ἀποτελοῦν τὸ ἀγλάισμα τῆς οἰκουμένης, στὴ δικαιοδοσία ἄθλιων τυμδωρύχων καὶ ἀδίστακτων ἀρχαι-