ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΠΑΝ Ὃ διωγμὸς τοῦ Μεθόδιου ᾿Ανθρακίτη ἀπὸ τοὺς σκοταδιστὲς τοῦ Φαναρίου Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ «Εκ ογϊομίο ἰμχ» (- Ἔξ ᾿Ανατολῶν τὸ φῶς)! ᾿Αλλὰ ὁ διαφωτισμὸς στὴν Ἑλλάδα ἄρχισε καθυστερη μένα κατὰ τρεῖς αἰῶνες τουλάχιστον καὶ ξεχίνη σε ἀπ᾽ τὴ Δύση. Ποιοί ὅμωςθά᾽ πρεπε νὰ φέρουν στὸν δύσμοιρο αὐτὸ τόπο τὰ φῶτα τοῦ Πολιτισμοῦ; Ποιοί θά ρεπε νὰ ἐπαναπατρίσουν τὶς Μοῦσες, οἱ ὁποῖες εἶχαν ἐξοστρακισθεῖ ὁ ἀπ᾿ τοὺς δαρθάρους πρὸ πολλῶν αἰώνων; ᾿Ασφαλῶς οἱ ἄνθρωποι τῶν γραμμάτων καὶ τῶν τεχνῶν, οἱ ἐπιστήμονες καὶ οἱ φιλόσοφοι, οἱ θεράποντες τῆς παιδείας. ᾿Αλλὰ ἡ Παιδεία ἀποτελοῦσε ὑπόθεση τῆς θρησκείας καὶ τὸ Πατριαρχεῖο ἀσκοῦσε ἐξονυχι- στικὸ ἔλεγχο ἐπ᾽ αὐτῆς. (Ἐντελῶς περίεργα τὸ σφιχταγκάλιασμα θρησκείας καὶ παι- δείας ἐξακολουθεῖ ὑφιστάμενο μέχρι σήμερα, δυὸ αἰῶνες μετὰ τὴν παλιγγενεσία. Εἶναι ὁμιλητικὸ τὸ παγκοσμίως πρωτότυπο γεγονός, ὅτι στὸ Ρωμαίικο ὁ ἴδιος ὑπουρ- γὸς προΐσταται καὶ στοὺς δυὸ αὐτοὺς κλάδους, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ συνήθεια πιὰ φαντά- ζουν σὰν ἕνα καὶ τὸ αὐτό: «Ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων»...). Τὸ μεγαλεῖο τοῦ νεοελληνικοῦ διαφωτισμοῦ εἶναι, ὅτι ἐκεῖνοι ποὺ φώτισαν τὸ Γέ- νος, ποὺ δημιούργησαν τὶς προὐποθέσεις ἐλευθερίας, ποὺ ἐπαναπάτρισαν τὶς Μοῦσες ἦσαν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ρασοφόροι’ «σάρκες ἐκ τῶν σαρκῶν» τῆς Ἐκκλησίας. Πράγ- ματι οἱ μεγάλοι Δάσκαλοι τοῦ Γένους ἀλλὰ κι οἱ μικροὶ τῶν «κρυφῶν σχολειῶν» προήρχοντο ἀπὸ τὶς τάξεις τοῦ Κλήρου. Διεχώρισαν ὡστόσο τὴ θέση τους ἀπ’ τὸ Πα- τριαρχεῖο καὶ τοὺς συνοδικούς. Ἦσαν τρόπον τινὰ «αἱρετικοί», καὶ ὡς τοιοῦτοι κα- τεδιώχθησαν ἀπ᾽ τὸ Πατριαρχεῖο: Ὃ Μεθόδιος ᾿Ανθρακίτης ἀφορίστηκε, τὰ ἔργα του κάηκαν στὴν πυρὰ καὶ κυνηγημένος πέθανε κρυπτόμενος σὲ κάποιο ὑπόγειο. Ὃ Τὸ συνέδριο ᾿Αποδήμων καὶ τὸ Πατριαρχεῖο Κύριε διευθυντά, Τὴν πρώτην ἡμέραν κατὰ τὰς Γραφὰς (τῆς εἰδησεογραφίας) ἐδυσφόρησαν τὰ μάλα κάποιοι διὰ τὸ Συνέδριον τοῦ ᾿Αποδήμου Ελληνισμοῦ, ἐπειδὴ ἐθεώρησαν ὅτι παρηγκωνίσθησαν κατὰ τὰ πρωτεῖα, τὰ ὁποῖα, ὅπως ἰσχυρίσθησαν, ἀδιαμφι- σθήτως ἔχουν ἐπὶ τοῦ ἀποδήμου (μόνον;) '᾿Ελληνισμοῦ. Τὴν δευτέραν ἡμέραν κατὰ τὰς Γραφὰς οἱ ἴδιοι ὡς ἄνω ἐδήλωσαν, ὅτι θὰ συ- στήσουν ἄτυπον ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ ἐργασθῆ ὑπὲρ τῆς προωθή σεως τῇ ς Ελλη- νοτουρκικῆς φιλίας καὶ συνεργασίας ( «καλύτερα τουρχικὸ σαρίκι παρὰ παπικὴ τιάρα» ) καθὼς δὲν εἶναι νοητὸν δι᾽ αὐτοὺς νὰ ἀπεμπολήσουν εἴκοσι περίπου αἰώ- νων ὑπαγωγὴν τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ, ἡ ὁποία τείνει νὰ ἀνατραπῆ, καθὼς διαφαίνε- ται μελλοντικῶς ἔχρηξις τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ καὶ δὴ παγκοσμίως. Κατ᾽ αὐτοὺς τὸ "Εθνος πρέπει νὰ τοὺς ἀκολουθῆ καὶ ὄχι αὐτοὶ νὰ ἀκολουθοῦν τὸ Εθνος -ἔστω καὶ μὲ τὴν δοήθειαν ἀλλοεθνῶν καὶ ἀλλοθρήσκων. Τὴν τρίτην ἡμέραν κατὰ τὰς Γραφὰς ἐδήλωσαν ἐπιπλέον καὶ κατὰ συνέχειαν, ὅτι κατὰ τὴν ἐπικειμένην εἰς ᾿Αθήνας ἔλευσίν των πρόκειται ἐκ νέου νὰ θέσουν --τ-