ΕΘΝΙΚΑ .. «"Εθνάρχής» “Ὅπως εἶναι γνωστό, πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στὴν Θεσσαλονίκη μὲ πολὺ μεγάλη συμμετοχὴ τὸ πρῶτο Συνέδριο ̓Αποδήμου ̓Ἑλληνισμοῦ. “Η προσπάθεια σίγουρα ἀξίζει τὸν ἔπαινο καὶ τὴν ἀναγνώριση. ̓Απὸ τὰ πολλὰ ποὺ ἀκούστηκαν, ἂν ἐξαιρέσουμε τὰ συνήθη παχιὰ λόγια, τὶς ὑποσχέσεις καὶ τὶς μεγαλοστομίες διντεοτρεφομένων καὶ γυαλόπληκτων πολιτικῶν «παραγόντων», ὑπαλλήλων καὶ διευθυντῶν τῶν διαφόρων ὑποκαταστημάτων τοῦ χρατιδίου τῆς Γραικυλίας, αὐτὸ ποὺ ἔμεινε ήταν τὰ τεράστια προόλήματα ποὺ ὁ ̓Ελληνισμὸς τῆς διασπορᾶς σήμερα ἀντιμετωπίζει καὶ ποὺ ἡ ἀντιμετώπισίς τους ἀπαιτεῖ ἔργα καὶ ὄχι αἰώνιες ὑποσχέσεις, ποὺ μέχρι τώρα τὸ κρατίδιο αὐτὸ ἀφειδῶς μοιράξει. Βέδαια, ἐπειδὴ κάτι τέτοιο δὲν φαίνεται ὄχι μόνο στὸ ἐγγύς, ἀλλὰ καὶ στὸ ἀπώτερο μέλλον νὰ πραγματοποιεῖται, καλὸ εἶναι νὰ πάψουν νὰ τρέφουν ψευδαισθήσεις οἱ ὁμογενεῖς καὶ νὰ πιστεύουν τοὺς «ἐθνικὰ ὑπερήφανους» ἐκπροσώπους τοῦ ρωμαίϊκου κρατιδίου. Εἶναι νόμος, ὅτι ὅ,τι ἀγκαλιάζει τὸ κρατίδιο αὐτὸ τὸ στραγγαλίζει. Μετὰ ἀπὸ δυὸ τρεῖς ἑδδομάδες αὐτοὶ θὰ ἔχουν ἤδη ξεχάσει ἀκόμα καὶ πότε ἔγινε τὸ συνέδριο, ἐνῶ οἱ ἀπόδημοι --«οἱ πιατᾶδες», ὅπως τοὺς ὀνόμασαν κάποιοι τρισάθλιοι ἰθύνοντες Ελλαδίτες- κάπου μακρυὰ ἀπ’ τὸ κρατίδιο τῆς παραφροσύνης καὶ τῶν ἐπικύψεων θὰ περιμένουν μὲ ἀγωνία, ἀλλὰ εἰς μάτην δυστυχῶς, κάποιες λύσεις. Καὶ μέσα σ’ ὅλα αὐτὰ σὰν μαϊντανὸς νάτην πετιέται ἀπὸ ξαρχῆς κι ἀνδριεύει καὶ θεριεύει. Ποιά ἄλλη; :Η κυρἀ-Ρωμιοσύνη τῆς Σταμπούλ, ποὺ παρεξηγήθηκε, λέει, γιατὶ δὲν εἶχε ἡγετικὸ ρόλο στὸ ἐν λόγω συνέδριο. Μιλᾶμε φυσικὰ γιὰ τὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως. Καὶ ἐνῶ ἡ ̓Εκκλησία τῆς Ελλάδος ἔλαδε κανονικὰ μέρος στὸ συνέδριο, χωρὶς νὰ δημιουργηθῇ τὸ παραμικρὸ πρόόλημα, τὸ Πατριαρχεῖο μὲ ἐκφραστὴ τὸν πατριάρχη Βαρθολομαῖο ξέθαδε τὸ τσεκούρι τοῦ πολέμου. Δηλαδή, γιὰ νὰ γίνῃ κατανοητὸ τὸ θέμα καλύτερα, ὅσο μπορεῖ νὰ κατανοήσῃ κανεὶς τὸ μεγαλεῖο τῆς παραφροσύνης, τὸ Πατριαρχεῖο ἀξίωνε νὰ καπελώσῃ ἕνα συνέδριο, ποὺ κάποιοι ἄλλοι πῆραν τὸ θάρος καὶ τὴν εὐθύνη νὰ διοργανώσουν, χωρὶς νὰ ἔχει προσφέρει ἀπολύτως τίποτα, μὲ 6έτο τὴν «ἡγετικὴ θέση» ποὺ διετείνετο ὁ Βαρθολομαῖος ὅτι κατέχει στὴν ὑπόθεση τοῦ Ελληνισμοῦ. Καὶ ἐπειδὴ κάπου ἐδῶ πρέπει νὰ φρεσκάρουμε τὴν μνήμη μας, ἂς ἀναλογιστοῦμε λίγο αὐτὸ τὸ σωματεῖο-σφραγίδα τῶν καλοαναθρεμμένων καὶ τροφαντῶν Ρωμιῶν, τί ὑπηρεσίες ἔχει προσφέρει στὴν ὑπόθεση τῆς Ελληνικότητας. Καὶ ἡ ἱστορικὴ ἀναδρομὴ πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὰ χρόνια ἀμέσως μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Πόλεως, ἀπὸ τότε ποὺ κατὰ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ ἐν Σταμποὺλ ἐθνάρχη μας ἀποτελεῖ τὴν ραχοκοκκαλιὰ καὶ τὸν προστάτη τοῦ ̓ Ελληνικοῦ. Τὸ 1453 λοιπὸν τὸ Πατριαρχεῖο ἀνασυστήνεται ἀπὸ τὸν Μωάμεθ, ἀφοῦ τὰ προηγούμενα χρόνια ὁ πατριαρχικὸς θρόνος ἐχήρευε. Τὸ 1464 ὁ ἴδιος ὁ πατριάρχης Κωνοταντινουπόλεως Γεννάδιος, ἔνθερμος ὀπαδὸς τοῦ σουλτάνου κι αὐτός, ὅπως χι ὅλοι σχεδὸν οἱ ἔπόμενοι πατριάρχες πλὴν ἐλαχίστων φωτεινῶν περιπτώσεων ὅπως τοῦ Ἱερεμία, δηλώνει ὅτι ὁ πολυχρονεμένος παρεχώρησε πρὸς τὴν ̓Εκκλησία «πολλὰς δωρεὰς» καὶ μιλᾶ γιὰ τὴν «ἐλευθερίαν ἣν κατεπράξαντο γράμμασιν οἱ τοῦ καθ’ ἡμᾶς αἴτιοι δράματος». Ο πατριάρχης ἐν συνεχείᾳ ἀπαλλάσσεται κάθε φορολογίας καὶ ἔχει ἀπόλυτη ἐξουσία ἐπὶ παντὸς δογματικοῦ καὶ ἄλλου ζητήματος. Τὸ 160], στὶς 15 Μαΐου, τὸ Πατριαρχεῖο ἀφορίζει τὴν ἐπανάσταση στὴν Θεσσαλία τοῦ μητροπολίτη Λαρίσης καὶ Τρύικης Διονυσίου, ὀνομάζοντάς τον περιφρονητικὰ «Σκυλόσοφο». Αἰτιολογεῖ τὸ κείμενο τοῦ ἀφοριομοῦ: «τολμηρῶς καὶ ἀλογίστως ἀποστασίαν μελετήσας (ὁ Διονύσιος) κατὰ τῆς δασιλείας τοῦ πολυχρονίου (σουλτάνου) Μεχμὲτ καὶ πολλὰ τῶν ἀτόπων διανοηθείς». Ὅταν δὲ ὁ Διονύσιος συλλαμδάνεται καὶ γδέρνεται ζωντανός, τὸ Πατριαρχεῖο τὸν ἀποκαλεῖ «ἀπατεῶνα», «νέον διάδολον», «Δαιμονοδιονύσιον». Στὴν συνέχεια, τὸ 1798, καὶ πάλι τὸ Πατριαρχεῖο ἐκδίδει τὴν «Πατρικὴν Διδασκαλίαν», ὅπου συστήνει ὑποταγὴ στοὺς Ἕλληνες καὶ ὑποστηρίζει ὅτι τὸ ἔργο τοῦ σουλτάνου εἶναι θεόσταλτο. "Οταν δὲ τὸ 1797 οἱ γάλλοι δημοκρατικοὶ ἐγκαθίστανται στὰ Επτάνησα, μπροστὰ στὸν κίνδυνο νὰ ἐπαναστατήσουν οἱ Ἓλληνες, οἱ πατριάρχες Γρηγόριος ὁ Ε ́, Νεόφυτος ὁ Ζ ́ καὶ Καλλίνικος ὁ Δ ́ προειδοποιοῦν τοὺς Ελληνες μὲ ἀλλεπάλληλες ἐγκυκλίους: