Παρελθὸν-Παρὀν-Μέλλον Κάποτε κάποιοι ἐξαφάνισαν σχεδὸν ὁλόκληρη τὴν ὑπάρχουσα γνώση τοῦ παρελθόντος τῆς ἀνθρωπότητας. Στὴν θέση τῆς ἀληθινῆς ἱστοοίας ἐχάλκευσαν καὶ ἀνήγειραν μιὰ ἄλλη «ἱστορία», προϊὸν φαντασίας, παραχαράξεως, σκοπιμότητας καὶ δόλου. "Ετσι ἀπέκοψαν τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν πραγματικὴ γνώση τοῦ Χθές. Στὴν πράξη τοῦτο ἰσοδυναμεῖ μὲ τὴν ἀποκτήνωση τοῦ ἀνθρωπίνου εἴδους. (Τὸ μόνο ποὺ διαφοροποιεῖ τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸ κτῆ γος εἶναι, ὅτι αὐτὸς εἶναι τὸ μόνο εἶδος τοῦ ζωϊκοῦ δασιλείου ποὺ δὲν χάνει ἀλλὰ προσκτᾶται τὶς γνωστικὲς κατακτήσεις καὶ τὴν ἱστορικὴ πεῖρα τῶν προγενεστέρων ὁμοειδῶν του μέσω τοῦ προφορικοῦ καὶ γραπτοῦ λόγου). ̓Εκεῖνοι ποὺ διέπραξαν τὸ φοδερὸ αὐτὸ ἔγκλημα κατὰ τῆς ἀνθρωπότη τας εἶχαν ὡς αἰτία τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ Χθὲς δὲν ήταν δικό τους" καὶ εἶχαν ὡς σκοπὸ νὰ φέρουν τὸ Σήμερα στὰ μέτρα τους. (Διότι τὸ ἕκάστοτε Παρὸν δὲν εἶναι ἄλλο ἀπὸ τὴν ἀκαριαία τομὴ ὅλων τῶν συνιστωσῶν τοῦ Παρελθόντος: Τοῦτο δὲν ἰσχύει μόνο στὴν ἱστορία καὶ τὴν κοινωνία, ἀλλὰ καὶ στὴ φύση, εἶναι γνώρισμα τῆς λειτουργίας τοῦ Σύμπαντος μὲ καθολικὴ ἐφαρμογή). Πράγματι ἔκτοτε τὸ (ἑκάστοτε) Σήμερα φέρει ὅλα τὰ στοιχεῖα τοῦ χαλκευμένου δῆθεν Χθές: Εἶναι κι αὐτὸ συνονθύλευμα ψευδαισθήσεων, σκοπιμότητας καὶ δόλου. Τὸ πραξικόπημα αὐτὸ μπόρεσε νὰ ἐπιδιώση ἐπὶ πολλοὺς αἰῶνες ὡς δῆθεν Παρὸν γιὰ ἕνα καὶ μόνο λόγο: 4είψανα τοῦ ἐξαφανισθέντος (ξένου πρὸς τοὺς πραξικοπηματίες) Παρελθόντος διεσώζοντο καὶ ἐπενεργοῦσαν εὐεργετικὰ χάρη στὴν παλαιὰ κεκτημένη ταχύὐτητά τους ὡς σκιώδης ἀνάμνηση, ἐπαρκὴς ὅμως γιὰ νὰ συντηρήση ἕναν ἔστω ἀνάπήρο καὶ διεστραμμένο ἱστορικὸ 6ίο. ̓Αλλὰ τὸ ἀπόθεμα τῆς θετικῆς αὐτῆς ἐπήρειας ἐξαντλήθηκε: Χωρὶς Παρελθὸν - χωρὶς Παρὸν ἡ ἀνθρωπότητα ἔφθασε οτὸ σημεῖο ποὺ δὲν ἔχει Μέλλον. Οἱ πραξικοπηματίες τοῦ Πολιτισμοῦ δρίσκονται μπροστὰ στὸ ἀδυσώπη το δίλημμα ἢ νὰ ἐπανασυνδεθοῦν μὲ τὸ κομμένο ἀπ’ αὐτοὺς νῆμα τῆς ἱστορικῆς συνέχειας ἢ νὰ ὁδηγήσουν (καὶ ἰ ὁδηγη θοῦν οἱ ἴδιοι) στὴν τέλεια ἐξαγρίωση. ̓Αλλὰ τὸ δίλημμα αὐτὸ εἶναι μόνο δικό τους. . Γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα δὲν ὑπάρχει κανένα δίλημμα. “Ἔνα πρακτικὸ μόνο πρόδλημα ὑπάρχει: Πῶς θὰ «δέση» τὸ ἀληθινὸ Χθὲς μὲ ἕνα ἀληθινὸ Σήμερα: καὶ δέδαια πῶς αὐτὰ τὰ δύο θὰ λειτουργήσουν πιὰ ὁμαλά, μιὰ ποὺ αὐτὰ καὶ μόνον αὐτὰ εἶναι ἡ προὐπόθεση ἑνὸς πραγματικοῦ Αὔριον. Δ.Ι.Λ.