ΓΙΩΡΓΟΣΜΟΥΣΤΑΚΗΣ Μιὰ δολοφονία στὴν Παλαιὰ Διαθήκη "Ὅταν οἱ Ισραηλίτες διεπορεύοντο ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο στὴ Χαναάν, στάθμευσαν στὴ περιοχὴ τοῦ Σαττείν, ποὺ ὀνομάζεται σήμερα Τέλλ Κεφρεῖν καὶ θρίσκεται 10 περίπου μίλια ἀνατολικὰ τοῦ Ἰορδάνη ποταμοῦ. Ἐκεῖ λοιπὸν σύμφωνα μὲ τὴ διήγηση τοῦ θιθλίου « ̓Αριθμοὶ» τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης (25.1 κ. ἕξ.) οἱ λάτρεις τοῦ Ἰεχωθᾶ (Γιαχθέ) «περιούσιοι» ἑδραῖοι «ἦλθον εἰς ὀργιώδεις σαρκικὰς ἐπαφὰς μετὰ τῶν ἀλλοφύλων γυναικῶν» τῶν Μωαθιτῶν, Φιλισταίων, Μαδιανιτῶν, ̓Αμαληκιτῶν. Ὅλους αὐτοὺς ἡ Ἰουδαϊκή ὑπεροψία, ἐκφραστὴς τῆς ὁποίας ὑπῆρξε τὸ Ἰουδαϊκὸ ἱερατεῖο, τοὺς ὑποτιμοῦσε, τοὺς καταριόταν μαζὶ τοὺς γραμματεῖς καὶ φαρισαίους. Οἱ Σαδδουκαῖοι, Σαμαρεῖτες, Ναζιραῖοι, Ἐσσαῖοι κ.ᾱ. ἦταν οἱ διωκόμενοι αἱρετικοὶ ἀπὸ τὸ Σολωμόντειο Ἱεροσολυμιτικὸ ἱερατεῖο. "Ηταν οἱ «ἀλλοι», οἱ ἐκτὸς παρεμδολῆς. Καὶ δὲν ἔκαναν μόνο τοῦτα τ ̓ ἀξιόμεμπτα οἱ «ἀποστάτες» αὐτοὶ σύμφωνα πάντοτε μὲ τὴ διήγηση τοῦ κειμένου τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης (Παλαιᾶς Γραφῆς), ἀλλὰ «περιέπεσαν εἰς πολυθεΐαν, λαγνείαν καὶ εἰδωλομανίαν». Λατρεύαν δηλαδὴ πέτρες καὶ ἀγάλματα, ποὺ εἶχαν αὐτιὰ καὶ μάτια, χωρὶς ὅμως νὰ θλέπουν καὶ ν ̓ ἀκοῦνε. Κι ὅμως ὁ φόδος τῶν περιδεῶν εἰδωλολατρῶν τὰ εἶχε μεταδάλει σὲ τοτὲμ καὶ ταμποῦ τῆς Ἰουδαϊκῆς φυλῆς ὄχι μόνο μιὰ ἀλλ ̓ ἄπειρες φορὲς παρὰ τὶς πρόσκαιρες μετάνοιες Ἱερεμιαδικοῦ τύπου καὶ μάλιστα μὲ σκληρὴ καὶ πρωτότυπη ἀποχλειστικότητα. "Ας παρακολουθήσουμε ὅμως κατὰ πόδας τὸ γραπτὸ τοῦ καθηγητή Πανεπιστημίου κ. Παν. Σιμωτᾶ, ὁ ὁποῖος ὡς εἰδικὸς στὰ κείμενα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης τ ̓ ἀποδίδει τόσο μεταφραστικὰ ὅσο χι ἑρμηνευτικὰ (ἐκ τοῦ ἑθραϊκοῦ πρωτοτύπου καὶ τῆς Σόδομα καὶ Γόμορα Ἢ «Βιόλος» καὶ συγκεκριμένα ἡ «Γένεσις» «κόλλησε» μιὰ αἰώνια «ρετσινιὰ» στὴν ἱστορικὴ μνήμη τῶν ἀνδρῶν δύο ὡραίων καὶ πλούσιων γιὰ ἐκείνη τὴν ἐποχὴ πόλεων --Σόδομα καὶ Γόμορα-, ποὺ οἱ ποταμοὶ Τίγρης καὶ Εὐφράτης τὶς μετατρέπανε σὲ πραγματικὸ παράδεισο: «Σόδομα καὶ Γόμορα, ὡς ὁ παθάδεισος τοῦ Θεοῦ» (Γένεσις 13, 10). Η ρετσινιὰ αὐτὴ μετατράπηκε σὲ ὅρο ἐπιστημονικό, ὥστε παγκοσμίως μὲ τὸν «σοδομισμὸ» νὰ ἐννοοῦμε ἀνώμαλη ἀνδρικὴ διαστροφή. Οἱ θεολόγοι μας δεχόμενοι ἃ πριόρι θεόπνευστη τὴν «Βίὅλο» καὶ δογματικὰ ἀληθέστατα τὰ λεγόμενά τής καὶ γιὰ νὰ μὴ χαρακτηρισθοῦν «ἀσεθδεῖς», φοδοῦνται νὰ ἐντρυφήσουν πάνω στὶς δικές τής σελίδες καὶ τὶς περισσότερες φορὲς ἀρκοῦνται σ ̓ ὅ,τι κάποιος ἐπώνυμος θεολόγος ἔγραψε. Μὲ δάση λοιπὸν τὴν ἴδια τὴν «Γένεσιν» χάριν ἱστορικοῦ χρέους θ ̓ ἀποτολμήσω τὴν ἠθική ἀποκατάσταση τῶν Σοδόμων καὶ τῶν Γομόρων. Διαδάστε μὲ προσοχὴ ὁλόκληρο τὸ δέκατο τρίτο κεφάλαιό της. Λέει: Πλήθυναν τὰ ζωντανὰ τοῦ Αόραὰμ καὶ τοῦ Λὼτ καὶ γιὰ νὰ μὴ μαλλώνουν γιὰ τὰ ---ἕ Ὁ--