ΓΙΩΡΓΟΣΜΟΥΣΤΑΚΗΣ Μιὰ δολοφονία στὴν Παλαιὰ Διαθήκη "Ὅταν οἱ Ισραηλίτες διεπορεύοντο ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο στὴ Χαναάν, στάθµευσαν στὴ περιοχὴ τοῦ Σαττείν, ποὺ ὀνομάζεται σήµερα Τέλλ Κεφρεῖν καὶ θρίσκεται 10 πε- ρίπου μίλια ἀνατολικὰ τοῦ Ἰορδάνη ποταμοῦ. Ἐκεῖ λοιπὸν σύμφωνα μὲ τὴ διήγη- ση τοῦ θιθλίου «᾿Αριθμοὶ» τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης (25.1 κ. ἕξ.) οἱ λάτρεις τοῦ Ἰεχωθᾶ (Γιαχθέ) «περιούσιοι» ἑδραῖοι «ἦλθον εἰς ὀργιώδεις σαρκικὰς ἐπαφὰς μετὰ τῶν ἀλλοφύλων γυναικῶν» τῶν Μωαθιτῶν, Φιλισταίων, Μαδιανιτῶν, ᾿Αμαληκιτῶν. Ὅλους αὐτοὺς ἡ Ἰουδαϊκή ὑπεροψία, ἐκφραστὴς τῆς ὁποίας ὑπῆρξε τὸ Ἰουδαϊκὸ ἱερατεῖο, τοὺς ὑποτιμοῦσε, τοὺς καταριόταν μαζὶ τοὺς γραμματεῖς καὶ φαρισαίους. Οἱ Σαδδουκαῖοι, Σαμαρεῖτες, Ναζιραῖοι, Ἐσσαῖοι κ.ᾱ. ἦταν οἱ διωκόμενοι αἱρετι- κοὶ ἀπὸ τὸ Σολωμόντειο Ἱεροσολυμιτικὸ ἱερατεῖο. "Ηταν οἱ «ἀλλοι», οἱ ἐκτὸς πα- ρεμδολῆς. Καὶ δὲν ἔκαναν μόνο τοῦτα τ᾽ ἀξιόμεμπτα οἱ «ἀποστάτες» αὐτοὶ σύμφω- να πάντοτε μὲ τὴ διήγηση τοῦ κειμένου τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης (Παλαιᾶς Γραφῆς), ἀλλὰ «περιέπεσαν εἰς πολυθεΐαν, λαγνείαν καὶ εἰδωλομανίαν». Λατρεύαν δηλαδὴ πέ- τρες καὶ ἀγάλματα, ποὺ εἶχαν αὐτιὰ καὶ μάτια, χωρὶς ὅμως νὰ θλέπουν καὶ ν᾿ ἀκοῦνε. Κι ὅμως ὁ φόδος τῶν περιδεῶν εἰδωλολατρῶν τὰ εἶχε μεταδάλει σὲ τοτὲμ καὶ τα- μποῦ τῆς Ἰουδαϊκῆς φυλῆς ὄχι μόνο μιὰ ἀλλ᾽ ἄπειρες φορὲς παρὰ τὶς πρόσκαιρες με- τάνοιες Ἱερεμιαδικοῦ τύπου καὶ μάλιστα μὲ σκληρὴ καὶ πρωτότυπη ἀποχλειστικό- τητα. "Ας παρακολουθήσουμε ὅμως κατὰ πόδας τὸ γραπτὸ τοῦ καθηγητή Πανεπιστη- µίου κ. Παν. Σιμωτᾶ, ὁ ὁποῖος ὡς εἰδικὸς στὰ κείμενα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης τ᾽ ἀπο- δίδει τόσο μεταφραστικὰ ὅσο χι ἑρμηνευτικὰ (ἐκ τοῦ ἑθραϊκοῦ πρωτοτύπου καὶ τῆς Σόδομα καὶ Γόμορα Ἢ «Βιόλος» καὶ συγκεκριµένα ἡ «Γένεσις» «κόλλησε» μιὰ αἰώνια «ρετσινιὰ» στὴν ἱστορικὴ μνήμη τῶν ἀνδρῶν δύο ὡραίων καὶ πλούσιων γιὰ ἐκείνη τὴν ἐποχὴ πόλεων --Σόδομα καὶ Γόμορα-, ποὺ οἱ ποταμοὶ Τίγρης καὶ Εὐφράτης τὶς μετατρέπανε σὲ πραγματικὸ παράδεισο: «Σόδομα καὶ Γόμορα, ὡς ὁ πα- θάδεισος τοῦ Θεοῦ» (Γένεσις 13, 10). Η ρετσινιὰ αὐτὴ μετατράπηκε σὲ ὅρο ἐπιστημονικό, ὥστε παγκοσμίως μὲ τὸν «σοδομισμὸ» νὰ ἐννοοῦμε ἀνώμαλη ἀνδρικὴ διαστροφή. Οἱ θεολόγοι μας δεχόμενοι ἃ πριόρι θεόπνευστη τὴν «Βί- ὅλο» καὶ δογματικὰ ἀληθέστατα τὰ λεγόμενά τής καὶ γιὰ νὰ μὴ χαρακτηρι- σθοῦν «ἀσεθδεῖς», φοδοῦνται νὰ ἐντρυφήσουν πάνω στὶς δικές τής σελίδες καὶ τὶς περισσότερες φορὲς ἀρκοῦνται σ᾽ ὅ,τι κάποιος ἐπώνυμος θεολόγος ἔγρα- ψε. Μὲ δάση λοιπὸν τὴν ἴδια τὴν «Γένεσιν» χάριν ἱστορικοῦ χρέους θ᾽ ἀπο- τολμήσω τὴν ἠθική ἀποκατάσταση τῶν Σοδόμων καὶ τῶν Γομόρων. Διαδάστε μὲ προσοχὴ ὁλόκληρο τὸ δέκατο τρίτο κεφάλαιό της. Λέει: Πλή- θυναν τὰ ζωντανὰ τοῦ Αόραὰμ καὶ τοῦ Λὼτ καὶ γιὰ νὰ μὴ µαλλώνουν γιὰ τὰ ---ἕ Ὁ--