Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΗΜΩΝ ι). Σολομών ο προπάτοράς «μας» αὐτὸς διαδέχθηκε στὸν δασιλικὸ θρόνο τοῦ Ισραήλ τὸν ἄλλο «μας» ἄγαπη τὸ πρόγονο, τὸν Δαδίδ. Καὶ ὅπως λένε, τὸ μῆλο κάτω ἀπ’ τὴ μηλιὰ θὰ πέση, καθότι καὶ υἱός του ὁ λεγάμενος, ἔδαλε τὰ δυνατά του ὄχι μόνο νὰ φτάσῃ, ἀλλὰ καὶ νὰ ξεπεράση τὸν πατέρα του. ̓Αφοῦ σκέφτηκε λοιπὸν πολύ, τὸ δρῆκε: «Θὰ σκοτώσω τὸν ἀδελφόν μου». Καὶ δὲν ἔχασε και06. Εἶχε, δλέπετε, ἕνα ἀδελφό, τὸν ̓Αδωνία, ποὺ κι αὐτὸς δαδίζοντας στὰ ἀχνάρια τοῦ μπαμπᾶ-4 αδίδ, τοῦ μακαρίτη πλέον, ἔδαλε στὸ μάτι μιὰ ἀπ’ τὶς κολλήτὲς τοῦ ἀδελφοῦ του τοῦ Σολομώντα, ποὺ τὴν εἶχε πρὶν κολλητή του ὁ γέρο- 4 αδὶδ (ἰδὲ προηγούμενο τεῦχος) καὶ τώρα τὴν ἤθελε μὲ τὴν σειρά του χι αὐτός. "Αν δὲν τὸ καταλάδατε, γινότανε «τῆς γκόμενας» μέσα στὸν δασιλικὸ οἶκο τῶν ἁγίων προπατόρων ἡμῶν. Ὅποιος προλάδει. Στέλνει λοιπὸν ὁ ̓Αδωνίας τὴν μάνα τους, τὴν Βἠθ- σαθεέ, ἐν εἴδει τσατσᾶς στὸν προπάτορά μας, νὰ μεσολαδήσῃ, μήπως καὶ γλείψει χι αὐτὸς κανένα χοκκαλάκι. «Καὶ εἰσῆλθεν ἡ Βὴ θ-σαδεὲ πρὸς τὸν δασιλέα Σολομῶντα, διὰ νὰ λαλήσῃ πρὸς αὐτὸν περὶ τοῦ ̓Αδωνίου» (Βασιλέων Α ́ δ ́ 19). Κάθισε λοιπὸν δίπλα στὸν προπάτορά μας καί: «Ἢ δὲ εἶπεν. "Ας δοθῇ ἡ ̓Αδισὰγ ἡ Σουναμῖτις εἰς τὸν ̓Αδωνίαν τὸν ἀδελφόν σου διὰ γυναῖκα» (Βασιλέων Α ́ δ ́ 21). "Εξαλλος ὁ Σολομώντας σηκώθηκε τότε πάνω καὶ τῆς λέει: «Καὶ διὰ τί σὺ ζητεῖς τήν ̓Αδισὰγ τὴν Σουναμῖτιν διὰ τὸν ̓Αδωνίαν; ζήτησον δι’ αὐτὸν καὶ τὴν δασιλείαν» (Βασιλέων Α ́ δ ́ 22). Τὰ πῆρε ὁ προπάτοράς μας. Γιὰ νὰ μοῦ ζητάει, σκέφτηκε, τὴν γυναῖκα, κάπου ἀλλοῦ τὸ πάει αὐτός. Βλέπετε, εἶχε συνδεθεῖ ἀπὸ τότε τὸ γκομενιλίχι μὲ τὴν ἐξουσία. "Οποιος ἔπαιρνε τὶς περισσότερες γυναῖκες ἦταν καὶ ὃ μεγαλύτερος δασιλιᾶς. Γάτα ὁ προπάτορας ὅμως, τὄπιασε ἀμέσως. Καὶ ἀπαντᾶ στὴν μάνα του: «σήμερον θέλει θανατωθῆ ὁ ̓Αδωνίας. Καὶ ἐξαπέστειλεν ὁ δασιλεὺς Σολομῶν, διὰ χειρὸς τοῦ Βεναΐα υἱοῦ τοῦ ̓Ιωδαέ, καὶ ἔπεσεν ἐπ’ αὐτὸν καὶ ἀπέθανε» (Βασιλέων Α ́ δ ̓ 24-25). Βέδαια δὲν πιστεύω νὰ νομίζετε, ὅτι αὐτὰ ἔγιναν πραγματικά, συμδολισμοὶ ἀνώτεροι εἶναι. Αλίμονο τώρα νἄσφαξε τὸν ἀδελφό του γιὰ μιὰ γκόμενα ὃ ἅγιος καὶ σοφὸς Σολομῶν. Οὔτε στὰ σκυλάδικα τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ δὲν γίνονται αὐτά, ἀδέλφια νὰ ἀλληλοσφαχτοῦνε γιὰ τὴν τραγουδίστρια. Μεγαλώνοντας κι ἄλλο ὁ προπάτοράς μας ἄρχισε νὰ ἔχει κάτι ἔμμονες ἰδέες, ὅτι ντὲ καὶ καλὰ ἔπρεπε νὰ κτίσῃ ἕναν ναὸ στὸν Γιαχδέ γιὰ νὰ δάλῃ κι αὐτὸς τὸ κεφάλι του κάτω ἀπὸ ἕνα κεραμίδι, μὴν κάθεται ἐκεῖ ἔξω στὰ σύννεφα καὶ δρέχεται ὁ κακομοίρης. Τόσα χρόνια ἄστεγος, σοῦ λέει, εἶναι ὁ ἔρημος, κάτσε νὰ τοῦ κάνω ἕνα ναό, μήπως μὲ κάνει ἀκόμα πιὸ μεγάλο. Κι ἔτσι τοῦ ἔκτισε καὶ ναὸ τοῦ Γιαχδὲ ὁ πάνσοφος προπάτοράς μας. Τὸν Ναὸν τοῦ Σολομῶντος, μὲ τ’ ὄνομα. Καὶ ἔδαλε μέσα σ ̓ αὐτὸν καὶ τὴν κιδωτὸ τῆς διαθήκης. Ὄχι δηλαδὴ ἀχριδῶς μέσα στὸν ναό, ἁλλὰ τὸ χοηματιστήριο τοῦ ναοῦ: «Καὶ εἰσήγαγον οἱ ἱερεῖς τὴν κιδωτὸν τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίου εἰς τὸν τόπον αὐτῆς, εἰς τὸ χρηματιστήριον τοῦ οἴκου, εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, ὑποκάτω τῶν πτεούγων τῶν Χερουδεὶμ» (Βασιλέων Α ́ η ́ 6). Τώρα ἂν κάποιοι σήμερα ὀγαίνουν καὶ ἰσχυρίζονται, ὅτι ὁ Παρθενῶνας λειτουργοῦσε σὰν τράπεξα, τὸ χρηματιστήριο τοῦ προπάτορά μας εἶχαν κατὰ νοῦ καὶ τὰ μπέρδεψαν κατὰ λάθος τὰ πράγματα, καὶ ἐκεῖ ποὺ ἦταν νὰ γράψουν Ναὸς τοῦ Σολομῶντα γράψανε Παρθενώνας. Μοιάξζουν, θλέπετε, καὶ