ΙΡΑΝΝΗΣ ΤΣΑΜΑΛΙΗΣ Οἱ Ἕλληνες στὴν ̓Ασία καὶ Πολυνησία Πολλοὶ ἐν Ἑλλάδι καὶ ἐκτὸς Ἑλλάδος ἀρέσκονται νὰ ἀναφέρονται στὴν ̓Ανατολὴ καὶ στοὺς λαούς της ὡς ἀρχὲς καὶ πηγὲς τοῦ ἀνθρωπίνου πολιτισμοῦ. Ανατρέχουν στοὺς Βαδυλωνίους, Σουμερίους, ̓Ασσυρίους, Ἰνδοὺς κ.λπ. κάθε φορὰ ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ ἀνιχνεύσουν σὲ «θάθος» τὶς ἀπαρχὲς τῆς ἀστρονομίας, τῶν μαθηματικῶν, τῆς πολιτικῆς καὶ ἐν γένει κάθε κλάδου τοῦ ἐπιστητοῦ. Παραλλήλως δὲ τὰ σχολεῖα διδάσκουν ἀκριθῶς αὐτὲς τὶς ἀνακρίδειες περὶ πρωτοπορίας τῆς ̓Ανατολῆς. “Ὅμως εἰναι πλέον καιρὸς νὰ ἀνατραπεῖ καὶ αὐτὸς ὁ ἐπιδεόλη μένος σκοπίμως μῦθος. Οχι μόνον ἡ ̓Ανατολὴ δὲν εἶναι πρωτοπόρος, ἀλλὰ εἶναι μαθήτρια. τῶν παναρχαίων Ἑλλήνων οἰκιστῶν της. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἀπὸ ἀναρίθμητα εὑρή ματα, ἀρχαιολογικὰ καὶ ἀνθρωπολογικά. ̓Αποδειχνύεται, ὅτι οἱ πρῶτοι κάτοικοι τῆς ̓Ασίας ἦταν οἱ Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι εἰσέδυσαν στὴν μόλις ὁἀπελευθερωθεῖσα ἀπὸ τοὺς παγετῶνες καὶ τὰ ἕλη ἤπειρο καὶ ἔθεσαν τὶς 6άσεις τοῦ πολιτισμοῦ. Θὰ πρέπει ἐπιπροσθέτως νὰ τονισθεῖ ἡ συνέχιση τῶν ἑλληνικῶν ἀποστολῶν στὴν ̓Ασία σὲ ὅλες τὶς ἱστορικὲς φάσεις καὶ ὅτι οἱ σχέσεις ποὺ ὑπῆρχαν, ἀναπτύσσονταν καὶ ἀναθερμαίνονταν συνεχῶς. Προτοῦ συνεχίσω, θὰ ἤθελα νὰ ἀφιερώσω τὴν παροῦσα μελέτη στὸν μεγάλο Ἕλληνα θραχμᾶνο Δημήτριο Γαλανὸ (1760-1833). Α. ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑ Ἢ γνωστότερη ἐκδοχὴ εἶναι, ὅτι ἡ ἤπειρος ἔλαθε τὸ ὄνομά ἡ της ἀπὸ τὴν κό Οἱ κάτοικοι τῶν νησιῶν τοῦ Εἰρηνικοῦ Ὠκεανοῦ ὁμιλοῦν καὶ σήμερα τὴν ἀρχαία Ἑλληνικὴ (11) Ι. ΠΡΟΛΟΓΟΣ Στὸ προηγούμενο 1690 τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» παρουσιάσαμε λεπτομερῶς τὸ θιθλἰο τοῦ Γερμανοῦ ἐρευνητοῦ κ. Νοτς 5. Ϊοξερῆξοη μὲ τίτλο “Ογεοκ 1 ἱπρμίδιϊς ΕΙεΠΙΕΗΙ5 ἰπ μι Ροἰγπεσίαη Ι,αΠβιιαβες. -- ΗεΙ]εηίοιηη Ραοϊβοιιι" (Ξ Ἑλληνικὰ Γλωσσικὰ Στοιχεῖα στὶς Πολυνησιακὲς Γλῶσσες. - Ἑλληνικὸς Εἰρηνικός), ἐκδόσεως τοῦ Πανεπιστη μίου τῆς Χαϊδελθέργης. Τὸ ἔργο αὐτό, ὅπως Φαίνεται καὶ ἀπὸ τὴν προηγούμενη, παρουσίασή μας, εἶναι έπιστη μονικὰ ἀρτιότατο, ἀπόλυτα πειστικὸ καὶ προπάντων ἀπὸ ἐπιστημονικὴ ἄποψη ἐπαναστατικό, γιατὶ καταρρίπτονται ἐκ μέρους ἑνὸς ἐπίση μου πλέον φορέα, τοῦ ἱστορικοῦ Πανεπιστη μίου τῆς Χαϊδελόέργη ς, τὰ ἐπιστημονικὰ δόγ ματα ποὺ ἔχουν ἐπιόληθεῖ στὴν θεώρηση τοῦ ἀπώτερου Ἑλληνικοῦ παρελθόντος καὶ κατ ̓ ἐπέκτασιν τῆς γενέσεως χαὶ ἐξαπλώσεως τοῦ ἀνθρώπινου πολιτισμοῦ. Τὸ πιὸ ἐντυπωσιακὸ ἀλλὰ καὶ συνάμα πειστικὸ κεφάλαιο τοῦ συνταρακτικοῦ αὐτοῦ ὀιόλίου περιέχει ἐκτενεῖς συγκριτικοὺς καταλόγους 808 ἀρχαίων Ἑλληνικῶν λέξεων καὶ τῶν ------ ὕ--