ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Ἴμια, 25η Μαρτίου καὶ ̓Αμερικανοὶ Ἢ 25η Μαρτίου πέρισυ ἀνακηρύχθηκε ἐπίσημα ὡς ἐθνικὴ ἑορτὴ καὶ τῶν ̓Αμερικανῶν. Μακάρι οἱ ̓Αμερικανοί, ποὺ ἐφέτος κατάντησαν σκηνοθέτες τοῦ τρισάθλιου «ἐπεισοδίου τῆς Ἴμιας», ἀλλὰ κι ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα νὰ νιώσουν τὸ δαθύτερο νόημα τοῦ Μαρτίου καὶ νὰ μπορέσουν νὰ ξεχωρίσουν τὶς ἀρετὲς τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ ’21, ποὺ ἡ λογοκρατία δάπτισε «κλέφτες», προκειμένου νὰ μειώσει τὴν ἀξία τους. Πολλὰ ἔχουν νὰ διδαχθοῦν οἱ ἄνθρωποι πληθοφορούμενοι τὴν ἀπαρασάλευτη προσήλωση τοῦ Καραϊσκάκη στὴν ἐλευθερία, τὴ λεδεντιὰ τοῦ ̓Ανδρούτσου, τὴν ἐντιμότητα τοῦ Κανάρη, τὸν ἀνθρωπισμὸ τοῦ Κολοκοτρώνη. Μακάρι οἱ ̓Αμερικανοὶ χι ὅλη ἡ ἡ ἀνθρωπότητα, ἀπαλλασσόμενη ἀπ’ τὸν ἐξ-ουσιαστικὸ οἶστρο καὶ ζόΦο, ν ̓ ἀνακηρύξουν τὴν 25η Μαρτίου ὡς ἡμέρα τῆς ̓ Ελληνικότητας, τῶν Ελληνικῶν ἰδεῶν καὶ ἀξιῶν, κάτι ποὺ ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ γίνει. Π.Σ, Ὑπάρχει διαφορά; Ἢ πρόσφατη ὄξυνση τῶν ἑλληνοτουρκικῶν σχέσεων ἔφερε στὸ φῶς κάτι, γιὰ τὸ ὁποῖο ἐλάχιστος λόγος γινόταν στὸ παρελθόν: Τὸν σκληρότατο ἀνταγωνισμὸ τῆς Εὐρώπης μὲ τὴν Αμερική. Ἢ ὑποχωρητικότητα τοῦ 'Ελλαδικοῦ Κράτους χαρακτηρίσθηκε καὶ ὡς ἀδυναμία τῆς Εὐρώπης νὰ ὑπερασπιστεῖ τόσο τὰ σύνορά της ὅσο καὶ τὰ οἰκονομικά της συμφέροντα, ἀφοῦ κατὰ τὶς ἀποκαλύψεις ἑνὸς μεγάλου μέρους τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Τύπου τὴν δασικὴ αἰτία τῆς ἑλληνοτουρκικῆς διενέξεως ἀπὸ τὸ 1973 ἀποτελοῦν τὰ πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου στὸ Αἰγαῖο. Ἂν ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα, τότε ἡ ἀμερικανικὴ συμδιδαστικὴ παρέμδαση ἀποσκοποῦσε στὸ νὰ ἐπιδείξει τὸν κυριαρχικό τῆς ρόλο ἑκατέρωθεν τοῦ Αἰγαίου πελάγους. Ἔπιπλέον θὰ πρέπει νὰ περιμένουμε νὰ παρακωλύεται ἀπὸ τοὺς ̓Αμερικανοὺς τόσο ἡ πλήρης ἐνσωμάτωση τῆς Ελλάδος μὲ τὴν Εὐρώπη ὅσο καὶ προοπτικὴ τῆς οἰκονομικῆς καὶ πολιτικῆς συνδέσεως τῆς Τουρκίας μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴ “Ενωση. "Ετσι ἐξηγεῖται καὶ ἡ μετριοπαθὴς Εὐρωπαϊκὴ στάση ἀπέναντι στὴν ἑλληνοτουρκικὴ διένεξη, ἀφοῦ ἡ Εὐρώπη ἐνδιαφέρεται νὰ ἐνισχύσει τὴν ἐπιρροή της ὄχι μόνο στὴν Ελλάδα ἀλλὰ καὶ στὴν Τουρκία. Πάντως τὰ γεγονότα ἀπέδειξαν πλήρη ὑ ὑποταγὴ καὶ τῶν δύο κυδερνήσεων στὴν ἀμερικανικὴ δούληση. ̓Εγιεὲ ἐπίσης ἀντιληπτό, ὅτι οἱ σημερινοὶ | Ελληνες ἔ ἔχουν περισσότερο Φιλοευρωπαϊκὲς διαθέσεις, ἀφοῦ ἀντιλαμδάνονται τὴν Εὐρώπη μὲ περισσότερη οἰκειότη τα θεωρώνταςτην ἑλληνογενῆ, σὲ ἀντίθεση, μὲ τὴν ̓Αμερική, ποὺ ἐκλαμδάνεται ὡς ἄντρον τοῦ διεθνοῦς Σιωνισμοῦ. Ὑπάρχει ἀραγε αὐτὴ ἡ οὐσιώδης διαφορά; Ἤ τόσο ἡ ̓Αμερικὴ. ὅσο καὶ ἡ Εὐρώπη ὡς πολιτικὲς ὁὀντότητες δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ οἱ δύο διαφορετικὲς ὄψεις τοῦ ἴδιου παγκοσμίου ἐξουσιαστικοῦ νομίσματος; κ Π.Λ.Κ. Πανάρχαιος Αἰγαῖος Πολιτισμὸς Πρόσφατα ἀνακαλύφθηκε στὴν Φτελιά τῆς Μυκόνου ἕνας μεγάλος οἰκισμός, ποὺ οἱ (κρατικοί...) ἀρχαιολόγοι τὸν ἀνάγουν στὴν 5η μὲ 4η π.Χ. χιλιετία (ἐφημ. «Ἢ Καθημερινὴ» 14-1-96). Μὲ τὴν ἀνακάλυψη αὐτὴ χαταρρίπτεται τὸ ἱστορικὸ- -ἀρχαιολογικὸ ψεῦδος, ὅτι οἱ Κυκλάδες ἦταν ἀκατοίκητες πρὶν τὴν 4η π.Χ. χιλιετία. Τὰ εὑρήματα τῆς Φτελιᾶς φανερώνουν ἕναν οἰκισμὸ μὲ ἀνεπτυγμένη ἀρχιτεχτονικὴ καὶ μὲ πλούσια γεωργική, κτηνοτροφικὴ καὶ ἐμπορικὴ δραστηριότητα. Ἢ εὕρεση καὶ ὀστῶν ἐλαφιοῦ δείχνει τὴν ὕπαρξη πλούσιας ὁλάστησης τῆς γυμνῆς σήμερα Μυκόνου (καὶ θέδαια κάνει τὴν ὡς. ἄνω χρονολόγηση τελείως ἀναξιόπιστη.. . Τὸ πιὸ ἐντυπωσιακὸ εὕρημα τῆς ἐν λόγω ἀνασκαφῆς εἶναι τὰ δύο πήλινα γυναικεῖα εἰδώλια μὲ μακρὺ κυλινδρικὸ λαιμὸ καὶ ὠοειδὲς κεφάλι, ποὺ γέρνει πρὸς τὰ πίσω. Καὶ προφανῶς ἀποτελοῦν τὸν πρόδρομο τῶν γνωστῆς στεατοπυγικῆς τεχνοτροπίας εἰδωλίων τῆς ̓Αντιπάρου. Γιὰ τὸν «Δαυλό», ὡς γνωστόν, ἡ γενικότερη παρουσία τοῦ Πολιτισμοῦ στὸν εὐρύτερο Αἰγαι-