ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Ἴμια, 25η Μαρτίου καὶ ᾽Αμερικανοὶ Ἢ 25η Μαρτίου πέρισυ ἀνακηρύχθηκε ἐπίσημα ὡς ἐθνικὴ ἑορτὴ καὶ τῶν ᾽Αμερικανῶν. Μα- κάρι οἱ ᾽Αμερικανοί, ποὺ ἐφέτος κατάντησαν σκηνοθέτες τοῦ τρισάθλιου «ἐπεισοδίου τῆς Ἴμιας», ἀλλὰ κι ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα νὰ νιώσουν τὸ δαθύτερο νόημα τοῦ Μαρτίου καὶ νὰ µπο- ρέσουν νὰ ξεχωρίσουν τὶς ἀρετὲς τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ ’21, ποὺ ἡ λογοκρατία δάπτισε «κλέ- φτες», προκειµένου νὰ μειώσει τὴν ἀξία τους. Πολλὰ ἔχουν νὰ διδαχθοῦν οἱ ἄνθρωποι πλη- θοφορούµενοι τὴν ἀπαρασάλευτη προσήλωση τοῦ Καραϊσκάκη στὴν ἐλευθερία, τὴ λεδεντιὰ τοῦ ᾿Ανδρούτσου, τὴν ἐντιμότητα τοῦ Κανάρη, τὸν ἀνθρωπισμὸ τοῦ Κολοκοτρώνη. Μακάρι οἱ ᾽Αμερικανοὶ χι ὅλη ἡ ἡ ἀνθρωπότητα, ἀπαλλασσόμενη ἀπ’ τὸν ἐξ-ουσιαστικὸ οἶστρο καὶ ζό- Φο, ν᾿ ἀνακηρύξουν τὴν 25η Μαρτίου ὡς ἡμέρα τῆς ᾿ Ελληνικότητας, τῶν Ελληνικῶν ἰδεῶν καὶ ἀξιῶν, κάτι ποὺ ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ γίνει. Π.Σ, Ὑπάρχει διαφορά; Ἢ πρόσφατη ὄξυνση τῶν ἑλληνοτουρκικῶν σχέσεων ἔφερε στὸ φῶς κάτι, γιὰ τὸ ὁποῖο ἐλά- χιστος λόγος γινόταν στὸ παρελθόν: Τὸν σκληρότατο ἀνταγωνισμὸ τῆς Εὐρώπης μὲ τὴν Αμε- ρική. Ἢ ὑποχωρητικότητα τοῦ 'Ελλαδικοῦ Κράτους χαρακτηρίσθηκε καὶ ὡς ἀδυναμία τῆς Εὐρώπης νὰ ὑπερασπιστεῖ τόσο τὰ σύνορά της ὅσο καὶ τὰ οἰκονομικά της συμφέροντα, ἀφοῦ κατὰ τὶς ἀποκαλύψεις ἑνὸς μεγάλου μέρους τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Τύπου τὴν δασικὴ αἰτία τῆς ἑλληνοτουρκικῆς διενέξεως ἀπὸ τὸ 1973 ἀποτελοῦν τὰ πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου στὸ Αἰγαῖο. Ἂν ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα, τότε ἡ ἀμερικανικὴ συμδιδαστικὴ παρέμδαση ἀποσκο- ποῦσε στὸ νὰ ἐπιδείξει τὸν κυριαρχικό τῆς ρόλο ἑκατέρωθεν τοῦ Αἰγαίου πελάγους. Ἔπι- πλέον θὰ πρέπει νὰ περιμένουμε νὰ παρακωλύεται ἀπὸ τοὺς ᾿Αμερικανοὺς τόσο ἡ πλήρης ἐνσωμάτωση τῆς Ελλάδος μὲ τὴν Εὐρώπη ὅσο καὶ προοπτικὴ τῆς οἰκονομικῆς καὶ πολιτικῆς συνδέσεως τῆς Τουρκίας μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴ “Ενωση. "Ετσι ἐξηγεῖται καὶ ἡ μετριοπαθὴς Εὐρω- παϊκὴ στάση ἀπέναντι στὴν ἑλληνοτουρκικὴ διένεξη, ἀφοῦ ἡ Εὐρώπη ἐνδιαφέρεται νὰ ἐνι- σχύσει τὴν ἐπιρροή της ὄχι μόνο στὴν Ελλάδα ἀλλὰ καὶ στὴν Τουρκία. Πάντως τὰ γεγονότα ἀπέδειξαν πλήρη ὑ ὑποταγὴ καὶ τῶν δύο κυδερνήσεων στὴν ἀμερικανικὴ δούληση. ᾿Εγιεὲ ἐπί- σης ἀντιληπτό, ὅτι οἱ σημερινοὶ | Ελληνες ἔ ἔχουν περισσότερο Φιλοευρωπαϊκὲς διαθέσεις, ἀφοῦ ἀντιλαμδάνονται τὴν Εὐρώπη μὲ περισσότερη οἰκειότη τα θεωρώνταςτην ἑλληνογενῆ, σὲ ἀντί- θεση, μὲ τὴν ᾽Αμερική, ποὺ ἐκλαμδάνεται ὡς ἄντρον τοῦ διεθνοῦς Σιωνισμοῦ. Ὑπάρχει ἀρα- γε αὐτὴ ἡ οὐσιώδης διαφορά; Ἤ τόσο ἡ ᾽Αμερικὴ. ὅσο καὶ ἡ Εὐρώπη ὡς πολιτικὲς ὁ ὀντότητες δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ οἱ δύο διαφορετικὲς ὄψεις τοῦ ἴδιου παγκοσμίου ἐξουσιαστικοῦ νομίσματος; κ Π.Λ.Κ. Πανάρχαιος Αἰγαῖος Πολιτισμὸς Πρόσφατα ἀνακαλύφθηκε στὴν Φτελιά τῆς Μυκόνου ἕνας μεγάλος οἰκισμός, ποὺ οἱ (κρα- τικοί...) ἀρχαιολόγοι τὸν ἀνάγουν στὴν 5η μὲ 4η π.Χ. χιλιετία (ἐφημ. «Ἢ Καθημερινὴ» 14-1-96). Μὲ τὴν ἀνακάλυψη αὐτὴ χα- ταρρίπτεται τὸ ἱστορικὸ- -ἀρχαιολογικὸ ψεῦδος, ὅτι οἱ Κυκλά- δες ἦταν ἀκατοίκητες πρὶν τὴν 4η π.Χ. χιλιετία. Τὰ εὑρήματα τῆς Φτελιᾶς φανερώνουν ἕναν οἰκισμὸ μὲ ἀνεπτυγμένη ἀρχι- τεχτονικὴ καὶ μὲ πλούσια γεωργική, κτηνοτροφικὴ καὶ ἐμπο- ρικὴ δραστηριότητα. Ἢ εὕρεση καὶ ὀστῶν ἐλαφιοῦ δείχνει τὴν ὕπαρξη πλούσιας ὁλάστησης τῆς γυμνῆς σήµερα Μυκόνου (καὶ θέδαια κάνει τὴν ὡς. ἄνω χρονολόγηση τελείως ἀναξιόπιστη.. . Τὸ πιὸ ἐντυπωσιακὸ εὕρημα τῆς ἐν λόγω ἀνασκαφῆς εἶναι τὰ δύο πήλινα γυναικεῖα εἰδώλια μὲ μακρὺ κυλινδρικὸ λαιμὸ καὶ ὠοειδὲς κεφάλι, ποὺ γέρνει πρὸς τὰ πίσω. Καὶ προφανῶς ἀπο- τελοῦν τὸν πρόδρομο τῶν γνωστῆς στεατοπυγικῆς τεχνοτρο- πίας εἰδωλίων τῆς ᾿Αντιπάρου. Γιὰ τὸν «Δαυλό», ὡς γνωστόν, ἡ γενικότερη παρουσία τοῦ Πολιτισμοῦ στὸν εὐρύτερο Αἰγαι-