ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΓΕΩΡΓΑΛΔΑΣ «Προϊστορική» ἐξάπλωσις Ἑλλήνων ὡς τὶς Ἰνδίες Οἱ παραδόσεις μιλοῦν γιὰ δύο πανάρχαιες ἐκστρατεῖες τῶν Ἑλλήνων στὶς Ἰνδίες: μία ὑπὸ τὸν Διόνυσο καὶ μία ὑπὸ τὸν Ἡρακλῆ. Προφανῶς ὑπῆρξαν περισσότεροι ἥρωες μὲ αὐτὰ τὰ ὀνόματα. Ὁ Ἡρακλῆς ποὺ ἐξεστράτευσε στὶς Ἴνδίες, πρέπει νὰ τοποθετηθῇ γύρω στὸ 2.900 π.Χ., ἐνῶ ὁ Διόνυσος ἀνήκει στὴν δ ́ π.Χ. χιλιετία, ἴσως γύρω στὸ 3.100 π.Χ. Ὁ Αἰγυπτιώτης Ἕλλην ποιητὴς καὶ ἱστορικὸς Νόννος (ε ́ αἰ. μ.Χ.) συνέγραψε τὰ «4ιογυσιακὰ» (48 θιθλἰα, 21.000 στίχοι) ἐξιστορώντας τὴν ἐχστρατεία τῶν Ἑλλήνων ὑπὸ τὸν Διόνυσο ὡς τὶς Ἴνδίες, θασιζόμενος στὰ αἰγυπτιακὰ ἀρχεῖα καὶ σὲ ἔργα παλαιοτέρων χρονογράφων. Ἡ ἐξιστόρησις τοῦ Νόννου ἐπαληθεύεται καὶ ἀπὸ τὶς Ἑλληνικὲς καὶ Ἰνδικὲς παραδόσεις, τὰ Ἰνδικὰ ἔπη Μαχαμπαράτα καὶ Ριγκόέντα καὶ ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι «Αλέξανδρος πολλὰ σημεῖα τῆς διαδάσεως τοῦ Διονύσου ἀπὸ τὰς ̓[νδίας ἀνεῦρεν» (Αρριανὸς Ε, αά, εδ). ὋὉ Νόννος ἀναφέρει, ὅτι στὴν ἐκστρατεία ὑπὸ τὸν Διόνυσο μετέσχον ὅλοι οἱ Ἕλληνες (50.000 ἄνδρες), ἀνάμεσά τους ὁ ̓Ακταίων, θασιλεὺς τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας, ὁ ̓Αστερίων ἢ ̓Αστέριος, θασιλεὺς τῆς Κρήτης καὶ πατὴρ τοῦ Μίνωος, ὁ Αἰακός, θασιλεὺς τῆς Τροιζῆνος. Σὲ διασωθὲν ἀπόσπασμά του περιγράφει τὸν ἡρωικὸ θάνατο τοῦ Ὀφέλτου ἀπὸ τὴν Κνωσό, στὸν τάφο τοῦ ὁποίου ἀνέγραψαν: «Νεχρὸς ἐνθάδε κεῖται Κνώσιος ̓Ινδοφόνος, Βρομίου οὔναθλος ̓Οφέλτης». Ὁ ἴδιος ἀναφέρει, ὅτι ἡ Κρήτη τότε λεγόταν ̓Αερία καὶ οἱ κἀτοικοί της ̓Αέριοι, ἀπ ̓ ὅπου προῆλθε τὸ "Αριοι, ὅπως ὀνόμασαν οἱ Ἰνδοὶ τοὺς λευκοὺς εἰσθολεῖς'. Τὸν ̓Αστερίωνα ἀναφέρει καὶ ἡ «μυθολογία» ὡς υἱὸν τοῦ Τευτάμου, σύζυγο τῆς Εὐρώπης, θυγατρὸς τοῦ ̓Αγήνορος, ἀρχηγοῦ τῶν Ἑλλήνων ποὺ εἶχαν ἔποικήσει τὴν Φοινίκη (Ἡσύχιος καὶ Βακχ. στὰ Σχόλια εἰς Ιλ. Μ 292: Απολλόζδ. Γ 12)’. Προφανῶς λοιπὸν τῆς ἐκστρατείας στὶς Ἰνδίες προηγήθηκε ἡ ἐγκατάστασις μονίμου προγεφΦυρώματος-όάσεως στὰ Συριακὰ παράλια. Ὃ Νόννος ἐξηγεῖ, ὅτι ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες προῆλθε ἡ ἄρχουσα-ἱερατικὴ τάξις τῶν Ἰνδιῶν, οἱ Δραθίδαι. Ἢ ὀνομασία τους συνδυάζει τὶς Ἑλληνικὲς λέξεις ὁρᾶν (δρῶ) καὶ δᾶ (- γᾶ - γῆ). ἀραδίδης Ξ ὁ ἄρχων (ὁ δρῶν, ὁ δραστήριος) τῆς γῆς (πρόλ. καὶ τὸ σύγχρονο δρα-γά-της). Ἢ ἀνθρωπολογικὴ ἔρευνα ἐπιδεδαιώνει τὸν Νόννο, διαπιστώνουσα ὅτι στὴν ἄρχουσα κάστα τῶν Βραχμάνων (μετεξελίξεως τῶν Δραθιδῶν) κυριαρχεῖ ὁ μὴ-ἰθαγενὴς τύπος, καθὼς καὶ τὴν ὕπαρξιν «Ἰνδοαφγανικοῦ γένους» στὴν Β.Δ. Ἰνδία, ποὺ προῆλθε ἀπὸ ἀνάμιξη ̓Αρίων καὶ ἰθαγενῶν, μὲ ἀνάμικτα χαρακτηριστικά. Ὁ ̓Ινδὸς ἀρχαιολόγος 1.Κ. (μαίϊζεγρις γράφει: «Κοιτὶς τῶν Δραδιδῶν εἶναι τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου, ἀπ’ ὅπου οἱ πρόγονοί τους, μὲ ἐπίκεντρο τὴν Κρήτη, ξεκίνησαν πρὶν ἀπὸ πολλὲς χιλιετίες, γιὰ νὰ κατασταλάξουν στὴν Κεντρικὴ καὶ Νότια ̓Ινδία... Οἱ Δραδίδες συνεισέφεραν πάρα πολλὰ στοιχεῖα ὑψίστης σημασίας στὴν ἐξέλιξη τοῦ ̓Ινδικοῦ πολιτισμοῦ» (“Ἡϊξίοτγ ἀπα (ὐμ!ίατο οὔ (πε Ἰηάίδη Ῥεορίε, δος, Μονεπιεπίς απά Ῥτε-Πὶσίογίο (συ! ὰγ6). Δραθίδαι ὑπάρχουν ἀκόμη στὴ νότια Ἴνδία καὶ στὴν Κεὐλάνη καὶ κατὰ τοὺς ἀνθρωπολόγους ἀνήκουν στὴν μεσογειακὴ φυλή. Ἡ γλώσσα τῶν «Βεδῶν», δηλ. τῶν ἱερῶν διόλίων τῶν Ἰνδῶν, εἶναι ἐμφανῶς ἐπηρεασμένη ἀπὸ τὴν Ἑλληνική. Ἔτσι: ἀδυάτμα -- ἀδιάτμητον, ἀπάνα -- ἀπὸ-ἄνω, δάχτκ -- θακτηρία, Ι. Ο Στέφανος Βυζάντιος στὸ “εξικόν του ἀναφέρει, ὅτι πράγματι ἡ Κρήτη «ἐλέγετο νῆσος ̓Αερία καὶ ̓Ιδαία καὶ Δολιχὴ διὰ τὸ μῆκος». 2. Ἡ παράδοσις ὅμως ἀναφέρει τὸν Διόνυσον ὡς ἐγγονὸ τοῦ ̓Αγήνορος, ὁπότε ὁ ̓Αστερίων, ποὺ παντρεύθηκε τὴν ἀδελφὴ τῆς γιαγιᾶς τοῦ Διονύσου, δὲν μπορεῖ νὰ μετέσχε σὲ ἐκστρατεία ὑπὸ τὸν τελευταῖο. Πιθανότερο εἶναι, ὁ ἐν λόγῳ ̓Αστερίων νὰ ἦταν ἐγγονὸς τοῦ ὁμωνύμου του γαμθροῦ τοῦ ̓Αγήνορος.