ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
3ΜΑΡΤΙΟΣ 1982
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η ελευθερία στην νεοελληνική ιδεολογία — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
Ἡ ἐλευδερία
στήν Ιδεολογία
του Νεώτερου
Ἑλληνισμου
τὴν ψυχὴ, στὸ πνεῦμα τοῦ Σο-
λωμοῦ -- γράφει σύγχρονος
ἱστορικὸς --οἱ δύο ἔννοιες («ἐλευθε-
ρία» καὶ «Ἑλλάδα») φτάνουν νὰ ἐπι-
καλυφθοῦν ἐντελῶς». (1) "Όμως, στὴ
Νεώτερη Ἑλλάδα, καὶ ἡ πρώτη ἔν-
νοια, σὰν ἡ ὑψηλότερη καὶ ἑλλη-
νικώτερη ἰδέα καὶ πράξη τῆς
κλασσικῆς ἐποχῆς, καὶ ἡ δεύτερη
ἔννοια, σὰν ἰδεολογικὴ ἀξία ἢ ἰστο-
ρικὸ μέγεθος, πῆραν ἤδη πολὺ πρὸ
τοῦ Εἰκοσιένα διάφορα, συχνὰ ἀντι-
φατικά, Περιεχόμενα. ὋΟ διαφορισμὸς
αὐτός, ἡ σύγχυση θὰ λέγαμε, παρα-
τείνδται μέχρι σήμερα, μὲ ἀποτέλε-
σμα νὰ μὴν ὑπάρχη στὴν ἱστορία
των συνειδήσεων τοῦ νεώτερου καὶ
σύγχρονου Ἑλληνισμοῦ κεντρικὸς ἀ-
ξιολογικὸς καὶ ἰδεολογικὸς πυρή-
νας. «Ἑλλάδα» καὶ «ἐλευθερία» ἔγι-
ναν ἀπειροπρόσωπες θιές, διαστρε-
θλώσεις, ἀχνὰ φαντάσματα περιπλα-
νώμενα, παραπαίοντα στὸν ἰδεολογι-
κὀ χῶρο. Στὸ κρατικὀ -- πρακτικὸ
ἐπίπεδο ἡ πληθὺς τῶν ἀντιλήψεων
ποὺ ἐπικράτησαν καὶ ἐπικρατοῦν γύ-
ρω ἀπὸ τοὺς δύο αὐτοὺς κεντρικοὺς
ἄξονες τῆς Ἑλληνικῆς Συνειδήσεως
εἶναι τόσο ἀσχημάτιστη, τόσο νεφε-
(1) Κωνσταντῖνος Δημαράς, εἰς «Ἱστορία τοῦ
᾿Αθηνῶν, τόμ. ΙΓ’, σελ. 458,
λώδης, τόσο ἀντινομική, ὥστε, ἀπὸ
καθαρὰ πολιτικὴ ἄποψη, «Ἑλλάδα»
καὶ «ἐλευθερία» στὴν πραγματικότη-
τα νὰ μὴν ὑπάρχουν σήµερα, παρὰ
μόνον, ἴσως, σὰν ἀξιοθρήνητα κακέ-
κτυπα τῶν πρωτογενῶν κλασσικῶν
ἐννοιῶν.
Δύο τάσεις τῆς ἰδεολογίας τοῦ νε-
ώτερου ᾿Ελληνισμοῦ, ἡ ἰουδαιοχρι-
στιανικὴ καὶ ἡ εὐρωπαΐϊζουσα, παρου-
σιάσθηκαν ἀντιμέτωπες πολλὰ χρό-
νια πρὸ τοῦ Εἰκοσιένα -- ἡ ἀρχὴ τῆς
συγκρούὐσεώς τους, ἴσως, πρέπει νὰ
ἀναχθῆ στὰ τελευταῖα χρόνια τοῦ
Βιμζαντίου. Λίγο πρὶν ἀπὸ τὸν ᾽Αγῶ-
να οἱ τάσεις αὐτές -- λὲς καὶ προ-
ΔΗΜ. 1. ΔΑΜΠΡΟΥ
αισθάνονται τὴν καινούργια ἱστορικὴ
φάση τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ διεκδικοῦν
σπασμωδικὰ ἡ κάθε μιὰ τὴν πνευµα-
τικ κυριαρχία γιὰ τὸν ἑαυτό της --
ξεσπαθώνουν καὶ ἀναμετρῶνται, δο-
κιµάζοντας νὰ καθορίσουν τὰ πρω-
ταρχικά τους πνευματικὰ καὶ πολι-
τικὰ μοτίδα, χωρὶς πάντως νὰ ἕρ-
Χωνται σὲ ἀνοιχτὴ ρήξη μεταξύ
τους.
Ὅ δυναμικώτερος, τότε, ἐκπρό-
σωπος τῆς πρώτης, ὁ πατριάρχης
Ἱεροσολύμων Ανθιμος, τυπώνει τὸ
Ἑλληνικοῦ
Ἔθνους», ᾿Εκδοτικὴ