ΕΘΝΙΚΑ Ἐπανόρθωση «λάθους»... Θυμάστε ἐκεῖνο τὸ συνέδριο, ποὺ πραγματοποιήθηκε στὴν Γερμανία, ὅπου εἶχε προσκληθεῖ καὶ ὁ «Δαυλός», γιὰ νὰ συμμετάσχῃ μὲ τρεῖς συνεργάτες του τὸν Δεκέμύριο τοῦ 1994, καὶ τὶς ἀντιδράσεις ποὺ προεκλήθησαν στὸ «ἐπιστημονικὸ» κατεστημένο ἀπὸ τὶς θέσεις τῶν τριῶν συνεργατῶν τοῦ περιοδικοῦ («Δ αυλός», τ. 158); Δὲν τελείωσε ἐκεῖ, ὑπάρχει καὶ συνέχεια: Θὰ ξαναγίνη ἐφέτος ἀπὸ 3 ἕως δ ̓ Οκτωόρίου 1996 πάλι στὸ "Ολοταντ τῆς Βαυαρίας. Μὲ ἔγγραφο ποὺ ἔφτασε στὸ περιοδικὸ ζητεῖται καὶ πάλι ἡ συμμετοχὴ τοῦ «Δαυλοῦ», αὐτὴ τὴ φορὰ ὅμως μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἀκροατῆ, μὲ συνδρομὴ ποὺ ὁρίστηκε κατ ̓ ἄτομο στὰ 500 γερμανικὰ μάρκα. Ἣ διεύθυνση τοῦ περιοδικοῦ ἀκόμα πληροφορήθηκε ἀπ ̓ τοὺς ὀργαγωτές, ὅτι μπορεῖ νὰ προσφέρῃ, ἂν θέλει, καὶ κάτι τι παραπάνω, καὶ αὐτοὶ θὰ μᾶς χορηγήσουν μὲ τὴν σειρά τους καὶ θεδαίωση, ποὺ θὰ πιστοποιεῖ τὴν χορηγία στὴν ἐφορία. Τέλος ὅποιος ἐπιθυμεῖ μπορεῖ νὰ ἀποκτήσῃ (εἴτε ἡ διεύθυνση τοῦ περιοδικοῦ, εἴτε οἱ συνεργάτες του καὶ ὁμιλητές, ἐὰν ζητηθῆ, καὶ θὰ ἀποσταλῇ ἔναντι ἀντιτίμου ποὺ θὰ περιλαμδάνῃ καὶ τὰ ταχυδρομικά, τέλη) τὸ διδλίο μὲ τὶς εἰσηγήσεις τῶν. ὁμιλητῶν τοῦ 1994. Γι ἄλλη μιὰ φορὰ ἀποδεικνύεται ἔτσι ἡ, ἄφογη ὀργάνωση τοῦ συνεδρίου αὐτοῦ, ὅπου αὐτὴ τὴν φορά, ὅπως θὰ καταλάδατε, δὲν θὰ ὑπάρχουν ὁμιλητὲς τοῦ «Δαυλοῦ». Θὰ ὑ ὑπάρχουν ὅμως ὁμιλητὲς ποὺ θὰ ἀντιπροσωπεύουν τὸ Ρωμαίικο κρατίδιο. Σωστὴ καὶ δίκαιη ἡ ἐπιλογὴ τῶν ὀργανωτῶν, ἀφοῦ, ὅπως ἀποδείχθηκε ἀπὸ τὸ προηγούμενο συνέδριο -καὶ ἀποδεικνύεται καὶ κάθε μέρα μέσα ἀπὸ τὶς σελίδες τοῦ περιοδικοῦ-, ὁ «Δαυλὸς» δλάπτει σοδαρὰ τὴν Ρωμαίικη ὑγεία. Ρωτῆστε καὶ τὸν Ρωμιὸ παπᾶ- Μεταλληνό. Κάτι ξέρει. Σωστὴ καὶ σωτήρια ἡ ἀπόφασίς τους, γιατὶ ἔτσι θὰ ἀποφευχθοῦν ψυχοτραυματικὲς ἐμπειρίες στοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Ρωμαίικου κρατιδίου καθὼς καὶ παροξυσμοὶ ἰατρικῆς φύσεως ἀπὸ τὴν «ρατσιστικὴ παρέα τοῦ 4 αυλοῦ». ̓ Ας τὰ ποῦνε ἐπιτέλους «ἐλεύθερα» οἱ ἄνθρωποι (0), ὅπως κάνανε τόσα χρόνια ἄλλωστε, γιὰ νὰ δικαιολογήσουν ἔτσι τοὺς παχυλοὺς μισθούς τους. Νὰ κάνουν καὶ τὶς καθιερωμένες χειραψίες καὶ φιλοφρονήσεις' καὶ εὐχαριστημένοι νὰ κάνουνε νανάκια μέχρι τὸ ἑπόμενο συνέδριο. "Αστους νὰ χαροῦνε τώρα, γιατὶ δὲν ἔχουν οὕτως ἢ ἄλλως πολὺ χρόνο μπροστά τους. Ὃ ἀξιότιμος κύριος Μαρωνίτης πάντως. δὲν θὰ κοσμήσῃ μὲ τὴν παρουσία του τὸ ἐν λόγῳ συνέδριο. Νὰ τὸν κυνηγ νε ἀκόμα οἱ Ἔρινύες τῆς «ρατοιστικῆς παρέας τοῦ Δαυλοῦ»; Πάντως σίγουρα ἄσχημες ἀναμνήσεις θὰ ξύπναγαν μέσα του. Θὰ λάδῃ μέρος ὅμως ὁ διαπρεπἠς γλωσσολόγος καὶ ὑπερεθνικιστής, ὅπως τὸν κατὴγόφησαν (τί φαντασία θὰ εἶχε ὁ κ. Μαρωνίτης), ὁ μέγας καὶ τρανὸς Χ. Γ. Μπαμπινιώτης, ποὺ τοὔγραφε στὶς ἐφημερίδες νὰ ἀφήσῃ τὶς Μαρωνπιές. Ποιός κάνει Μαρωνκιές; Ὁ κ ̓ Μαθωνίτης. Τὸ ἐ ἐρώτημα ὅμως κυρίως εἶναι, ποιὸς κάνει Μπαμπινιωτιές. Μήπως ὁ κ. Μπαμπινιώτης; Θὰ ἀναλύσῃ δὲ ἕνα πολὺ σημαντικὸ θέμα ὁὁ σεδαστὸς καθηγητής: Ἢ συνέχεια τῆς “Ελληνικῆς γλώσσας». ̓Εννοεῖται δέδαια, αὐτῆς ποὺ ἄρχισε στὶς Οὐγγρικὲς πεδιάδες. Γιατί, ὡς γνωστόν, ἀπὸ κεῖ κατέδηκαν οἱ ̓Ινδοευρωπαῖοι πρόγονοί μας, ἀφοῦ ὅμως πρῶτα κατέθηκαν ἀπὸ τὰ δέντρα ποὺ μασούλαγαν δελανίδια. ́Η κάθοδος τῆς καθόδου. Τότε, ποὺ στὴν Ελλάδα ὁ πολιτισμὸς ἀνθοῦσε ἀπὸ χιλιετίες, ἐμεῖς περιμέναμε τοὺς τουρίστες ἀπ ̓ τὸν δορρᾶ, γιὰ νὰ μᾶς διδάξουν τὴν γλῶσσα. Αὐτοί, ποὺ τὴν γλῶσσα τὴν χρησιμοποιοῦσαν μόνο γιὰ νὰ τρῶνε ἢ γιὰ νὰ γλείφουν τὸ μέλι ἀπ ̓ τὶς χουφάλες τῶν δένδρων, κυνηγώντας τὶς ἀρκοῦδες͵ μὴν τοὺς τὸ φᾶνε πρῶτες. Πάντως, ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε, ὁ κ. Γ. Μπαμπινιώτης ὅλο καὶ κάποιο ̓Ινδοευρωπαῖο θάχε γιὰ πρόγονο, ἀφοῦ στὸ γλείψιμο εἶναι ἀποδεδειγμένα ἀσυναγώνιστος. ἤάλλωστε τί μέγας γλωσσο-λόγος θὰ ἦταν. Γιὰ νὰ ποῦμε καὶ τοῦ στραδοῦ τὸ δίχιο. "Ἐκεῖ θὰ εἶναι ὅμως κι ἕνα ἄλλο ἱερὸ τέρας τοῦ Ρωμαίικου ἐπιστημονικοῦ κατεστημένου.