ΕΘΝΙΚΑ Ἐπανόρθωση «λάθους»... Θυμάστε ἐκεῖνο τὸ συνέδριο, ποὺ πραγματοποιήθηκε στὴν Γερμανία, ὅπου εἶχε προ- σκληθεῖ καὶ ὁ «Δαυλός», γιὰ νὰ συμμετάσχῃ μὲ τρεῖς συνεργάτες του τὸν Δεκέμύριο τοῦ 1994, καὶ τὶς ἀντιδράσεις ποὺ προεκλήθησαν στὸ «ἐπιστημονικὸ» κατεστημένο ἀπὸ τὶς θέ- σεις τῶν τριῶν συνεργατῶν τοῦ περιοδικοῦ («Δ αυλός», τ. 158); Δὲν τελείωσε ἐκεῖ, ὑπάρχει καὶ συνέχεια: Θὰ ξαναγίνη ἐφέτος ἀπὸ 3 ἕως δ᾽ Οκτωόρίου 1996 πάλι στὸ "Ολοταντ τῆς Βαυ- αρίας. Μὲ ἔγγραφο ποὺ ἔφτασε στὸ περιοδικὸ ζητεῖται καὶ πάλι ἡ συμμετοχὴ τοῦ «Δαυλοῦ», αὐτὴ τὴ φορὰ ὅμως μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἀκροατῆ, μὲ συνδρομὴ ποὺ ὁρίστηκε κατ᾽ ἄτομο στὰ 500 γερμανικὰ μάρκα. Ἣ διεύθυνση τοῦ περιοδικοῦ ἀκόμα πληροφορήθηκε ἀπ᾿ τοὺς ὀργα- γωτές, ὅτι μπορεῖ νὰ προσφέρῃ, ἂν θέλει, καὶ κάτι τι παραπάνω, καὶ αὐτοὶ θὰ μᾶς χορηγή- σουν μὲ τὴν σειρά τους καὶ θεδαίωση, ποὺ θὰ πιστοποιεῖ τὴν χορηγία στὴν ἐφορία. Τέλος ὅποιος ἐπιθυμεῖ μπορεῖ νὰ ἀποκτήσῃ (εἴτε ἡ διεύθυνση τοῦ περιοδικοῦ, εἴτε οἱ συνεργάτες του καὶ ὁμιλητές, ἐὰν ζητηθῆ, καὶ θὰ ἀποσταλῇ ἔναντι ἀντιτίμου ποὺ θὰ περιλαμδάνῃ καὶ τὰ ταχυδρομικά, τέλη) τὸ διδλίο μὲ τὶς εἰσηγήσεις τῶν. ὁμιλητῶν τοῦ 1994. Γι ἄλλη μιὰ φορὰ ἀποδεικνύεται ἔτσι ἡ, ἄφογη ὀργάνωση τοῦ συνεδρίου αὐτοῦ, ὅπου αὐτὴ τὴν φορά, ὅπως θὰ καταλάδατε, δὲν θὰ ὑπάρχουν ὁμιλητὲς τοῦ «Δαυλοῦ». Θὰ ὑ ὑπάρχουν ὅμως ὁμιλητὲς ποὺ θὰ ἀντιπροσωπεύουν τὸ Ρωμαίικο κρατίδιο. Σωστὴ καὶ δίκαιη ἡ ἐπιλογὴ τῶν ὀργανωτῶν, ἀφοῦ, ὅπως ἀποδείχθηκε ἀπὸ τὸ προηγούμενο συνέδριο -καὶ ἀποδεικνύεται καὶ κάθε μέρα μέσα ἀπὸ τὶς σελίδες τοῦ περιοδικοῦ-, ὁ «Δαυλὸς» δλάπτει σοδαρὰ τὴν Ρωμαίικη ὑγεία. Ρωτῆστε καὶ τὸν Ρωμιὸ παπᾶ- Μεταλληνό. Κάτι ξέρει. Σωστὴ καὶ σωτήρια ἡ ἀπόφασίς τους, γιατὶ ἔτσι θὰ ἀποφευχθοῦν ψυχοτραυματικὲς ἐμπει- ρίες στοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Ρωμαίικου κρατιδίου καθὼς καὶ παροξυσμοὶ ἰατρικῆς φύσε- ως ἀπὸ τὴν «ρατσιστικὴ παρέα τοῦ 4 αυλοῦ».᾿ Ας τὰ ποῦνε ἐπιτέλους «ἐλεύθερα» οἱ ἄνθρω- ποι (0), ὅπως κάνανε τόσα χρόνια ἄλλωστε, γιὰ νὰ δικαιολογήσουν ἔτσι τοὺς παχυλοὺς µι- σθούς τους. Νὰ κάνουν καὶ τὶς καθιερωμένες χειραψίες καὶ φιλοφρονήσεις' καὶ εὐχαριστη- μένοι νὰ κάνουνε νανάκια μέχρι τὸ ἑπόμενο συνέδριο. "Αστους νὰ χαροῦνε τώρα, γιατὶ δὲν ἔχουν οὕτως ἢ ἄλλως πολὺ χρόνο μπροστά τους. Ὃ ἀξιότιμος κύριος Μαρωνίτης πάντως. δὲν θὰ κοσμήσῃ μὲ τὴν παρουσία του τὸ ἐν λόγῳ συνέδριο. Νὰ τὸν κυνηγ νε ἀκόμα οἱ Ἔρι- νύες τῆς «ρατοιστικῆς παρέας τοῦ Δαυλοῦ»; Πάντως σίγουρα ἄσχημες ἀναμνήσεις θὰ ξύ- πναγαν µέσα του. Θὰ λάδῃ µέρος ὅμως ὁ διαπρεπἠς γλωσσολόγος καὶ ὑπερεθνικιστής, ὅπως τὸν κατὴγό- φησαν (τί φαντασία θὰ εἶχε ὁ κ. Μαρωνίτης), ὁ μέγας καὶ τρανὸς Χ. Γ. Μπαμπινιώτης, ποὺ τοὔγραφε στὶς ἐφημερίδες νὰ ἀφήσῃ τὶς Μαρωνπιές. Ποιός κάνει Μαρωνκιές; Ὁ κ᾿ Μα- θωνίτης. Τὸ ἐ ἐρώτημα ὅμως κυρίως εἶναι, ποιὸς κάνει Μπαμπινιωτιές. Μήπως ὁ κ. Μπαμπι- νιώτης; Θὰ ἀναλύσῃ δὲ ἕνα πολὺ σημαντικὸ θέμα ὁ ὁ σεδαστὸς καθηγητής: Ἢ συνέχεια τῆς “Ελληνικῆς γλώσσας». ᾿Εννοεῖται δέδαια, αὐτῆς ποὺ ἄρχισε στὶς Οὐγγρικὲς πεδιάδες. Για- τί, ὡς γνωστόν, ἀπὸ κεῖ κατέδηκαν οἱ ᾿Ινδοευρωπαῖοι πρόγονοί μας, ἀφοῦ ὅμως πρῶτα κα- τέθηκαν ἀπὸ τὰ δέντρα ποὺ μασούλαγαν δελανίδια. ΄Η κάθοδος τῆς καθόδου. Τότε, ποὺ στὴν Ελλάδα ὁ πολιτισμὸς ἀνθοῦσε ἀπὸ χιλιετίες, ἐμεῖς περιμέναμε τοὺς τουρίστες ἀπ᾿ τὸν δορρᾶ, γιὰ νὰ μᾶς διδάξουν τὴν γλῶσσα. Αὐτοί, ποὺ τὴν γλῶσσα τὴν χρησιμοποιοῦσαν μό- νο γιὰ νὰ τρῶνε ἢ γιὰ νὰ γλείφουν τὸ μέλι ἀπ᾿ τὶς χουφάλες τῶν δένδρων, κυνηγώντας τὶς ἀρκοῦδες͵ μὴν τοὺς τὸ φᾶνε πρῶτες. Πάντως, ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε, ὁ κ. Γ. Μπαμπινιώτης ὅλο καὶ κάποιο ᾿Ινδοευρωπαῖο θάχε γιὰ πρόγονο, ἀφοῦ στὸ γλείψιμο εἶναι ἀποδεδειγμένα ἀσυνα- γώνιστος. ἤάλλωστε τί μέγας γλωσσο-λόγος θὰ ἦταν. Γιὰ νὰ ποῦμε καὶ τοῦ στραδοῦ τὸ δί- χιο. "Ἐκεῖ θὰ εἶναι ὅμως κι ἕνα ἄλλο ἱερὸ τέρας τοῦ Ρωμαίικου ἐπιστημονικοῦ κατεστημένου.