Οἱ δύο ὄψεις τῆς κροκάλης τῆς Καυκανιᾶς. ̓Αριστερὰ ἡ ΓΓΒ καὶ δεξιὰ ὁ διπέλεκυς. ΚΩΣΤΑΣ ΔΟΥΚΑΣ ̓Αποχρυπτογράφηση τῆς ἐπιγραφῆς Καυκανιᾶς Ἡ πρόσφατη ἀνακοίνωσι στὴν ̓Ακαδημία ̓Αθηνῶν (Πρακτικὰ ἔτους 1995, τόμος 7ος) ἐκ μέρους τῶν ἀρχαιολόγων Πολυξένης Αραπογιάννη, Γιόργκ Ράμπαχ καὶ Λ. Γκόνταρτ, γενομένη διὰ τοῦ ἀκαδημαϊκοῦ κ. Σπύρου Ἰακωθίδη, ὑπὸ τὸν τίτλο «Ἢ Μυκηναϊκὴ ἐπιγραφὴ τῆς Καυκανιᾶς» ἔρχεται νὰ ἐπιδεδαιώση ἐπισήμως --καὶ γιὰ πολλοστὴ φορὰ-- τὴν πεποίθησί μου, ὅτι ἡ Ομηρικὴ διάλεκτος, ὅπως μᾶς ἔχει διασωθῆ στὰ σύγχρονα ἔπη, προέρχεται ἀπὸ τὶς Γραμμικὲς Γραφὲς καὶ ἰδίως τὴν ΓΓΒ. Τὴν πεποίθησί μου αὐτὴ διατυπώνω ὡς ἐκδοχὴ στὸ θιθλίο μου «Τὸ μεγάλο μυστικὸ τοῦ ̓Ομήρου» καὶ ὡς δεδαιότητα στὰ διδλία μου «Ελληνικὴ γλωσσογένεσις» καὶ « ̓Αρχαῖες μαρτυρίες γιὰ τὸν Όμηρο καὶ τὴν γλῶσσα», ὅπου προσκομίζω πολλὲς ἀποδείξεις περὶ τοῦ γνησίου δεσμοῦ μεταξὺ τῆς Ὁμηρικῆς διαλέκτου, ἡ ὁποία διαμορφώθηκε στὴν παλαιοτέρα κλασσικὴ περίοδο, καὶ τῆς ΓΓΒ, ἡ ὁποία ὄχι μόνο δὲν ἦταν «μία περιωριομένης χρήσεως γραφὴ τοῦ ἱερατείου ἢ τῶν ἀποθηκαρίων τῶν μυκηναϊκῶν ἀνακτόρων», ἀλλ ̓ ἀντιθέτως ἦταν μία γραφὴ εὐρυτάτης χρήσεως σὲ ὅλο τὸν Ἑλλαδικὸ χῶρο, ἱκανὴ νὰ ἐκφράζη ὅλα τὰ διανοήματα τοῦ ἀνθρώπου καὶ -γιατὶ ὄχι-- τὴν παλαιοτάτη ἐπικὴ ποίησι ποὺ ἐνεπνεύσθη ὁ Ὅμηρος ἀπὸ τὸν Τρωικὸ Πόλεμο ὡς αὐτόπτης μάρτυς τοῦ γεγονότος καὶ ὄχι ὡς μεταγενέστερος κατὰ ἑκατοντάδες ἔτη τοῦ γεγονότος τούτου ποιητὴς καὶ συγγραφεύς, ὁ ὁποῖος πιθανώτατα χρύδεται πίσω ἀπὸ τὸ πρόσωπο τοῦ ̓Οδυσσέως, ποὺ εἶναι ὁ ἀναμφισδήτητος πρωταγωνιστὴς τόσο τῆς ̓Ιλιάδος ὅσο καὶ τῆς Οδυσσείας. Τὸ οὐσιῶδες συμπέρασμα τῶν προαναφερθέντων ἀρχαιολόγων ἀπὸ τὴν μελέτη τῆς χροχάλης τῆς Καυκανιᾶς εἶναι, ὅτι μεταθέτει χρονολογικῶς τὴν χρησιμοποίησι τῆς ΓΓΒ στὸν 17ο π.Χ. αἰῶνα, δηλαδὴ δύο αἰῶνες νωρίτερα ἀπὸ ὅ,τι πιστευόταν μέχρι σήμερα, καθὼς καὶ ὅτι πιστοποιεῖται ὅτι ἡ γραφὴ αὐτὴ ἐπενοήθη στὴν Ἑλλάδα. Ἢ ἱστορία τοῦ σημαντικοῦ τούτου ἀρχαιολογικοῦ εὑρήματος ἔχει ὡς ἑξῆς: τὸν ̓Απρίλιο τοῦ 1994 ἡ Ἐφορία ̓Αρχαιοτήτων Ὀλυμπίας κατὰ τὴν ἀνασκαφὴ στὴν κορυφὴ λοφίσκου στὴν θέσι ̓Αγριελίτσες τῆς κοινότητας Καυκανιᾶς, 7 χιλιόμετρα πρὸς θορρᾶν τῆς Ολυμπίας, ὅπου ὑπάρχει καὶ ἐκκλησάκι τῆς Αναλήψεως, θρέθηκε προϊστορικὸ κτῖσμα. Λόγω τῶν ἐλαχίστων προσχώσεων στὴν κορυφὴ τοῦ λόφου οἱ δύο σωζόμενοι τοῖχοι τοῦ κτίσματος θρέθηκαν σὲ μικρὸ θάθος ἀπὸ τὴν ἐπιφάνεια. Τὸ ὑπόλοιπο κτήριο εἶχε καταστραφῆ ἐντελῶς. Οἱ τοῖχοι, τῶν