ΣΑΒΒΑΣ ΚΟΥΜΠΟΥΡΑΣ ̓Αναξητώντας τὸν γνήσιον ̓Ολυμπισμὸν “Ο Ὀλυμπισμὸς ὡς ἰδανικὸν ὑπογραμμίζει τὴν ἀέναον κίνησιν ποὺ ἀπορρέει ἐν τῶν φυσικῶν ἀρχῶν, δίδοντας θαθύτερον νόημα εἰς τὸ ἱστορικὸν γίγνεσθαι καὶ εἰς τὰς ἐκδηλώσεις τῆς ὁμάδος, τῆς πολιτείας, τοῦ ἔθνους. Ἢ Ὀλυμπιαχὴ Ἰδέα δὲν εἶναι μία ἐξωπραγματική, ἐξωλογικὴ σύλληψις τοῦ ἰδεαλισμοῦ, ἀλλὰ πηγάζει ἐκ τῆς ἰδίας τῆς ζωῆς, ἐφ ̓ ὅσον γίνεται. εἰς τὴν πρᾶξιν ἀθλητισμὸς καὶ ὑπάρχει ἐν γένει εἰς τὴν ζωὴν μὲ συνοχὴν καὶ συνέχειαν σκέΨεως καὶ πράξεως. Εἶναι ἁπλῆ, ἐνέχει σταθερότητα, εἶναι «παραδειγματική». παρέχει δηλαδὴ ὑποδείγματα καὶ ἔχει ἀντικειμενικότητα, διότι ἀναφέρεται εἰς τὴν νόησιν καὶ εὐρύτερα εἰς τὸν πνευματικὸν δίον κάθε ἀνθρώπου. Δὲν ἐπιδάλλεται, δὲν εἶναι δόγμα. ̓Αναλύεται εἰς τὰ ἁπλᾶ συνθετικἀ στοιχεῖα τῆς «πολεμικότητος» μὲ τὴν εὐρεῖαν, ἡρακλείτιον ἔννοιαν. ἥτις ἐμπεριέχεται εἰς τὸν λόγον, τὴν ἀλήθειαν, τὴν ἐλευθερίαν, τὴν δικαιοσύνην, γενικῶς εἰς τὸ Σύμπαν. “Ὁ Ὀλυμπισμὸς ἐκφράζει τὸν τρόπον λειτουργίας τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ὡς συνόλου (πνεῦμα - ψυχὴ - σῶμα), ἀλλὰ μὲ ἔκφρασιν οἰκουμενικὴν ὡς μονάδος τοῦ συμπαντικοῦ κόσμου. Προσφέρει ὁ Ὀλυμπισμὸς τὴν δυνατότητα διαμορφώσεως γνησίου χαρακτῆρος μιᾶς ἰσορροπημένης ὑπάρξεως. Διδάσχει τὴν ὁλοχλήρωσιν τῆς ὑπάρξεως καὶ τῆς συνειδήσεως εἰς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, οἵτινες μάχονται, διὰ νὰ ξεπεράσουν τοὺς ἑαυτούς των καὶ νὰ φθάσουν εἰς τὴν ὑψηλοτέραν δυνατὴν χορυφὴν δημιουργιχοῦ ἔργου. Εἰς τὸ ἱστορικόν του γίγνεσθαι ὁ ἄνθρωπος νοιώθει τὴν εὐτυχίαν ὡς χαρπὸν τῶν προσπαθειῶν του καὶ τότε ἔλευθερώνεται. Διακατεχόμενοι ἀπ ̓ αὐτὸ τὸ πνεῦμα οἱ νιχηταὶ τῶν ἀρχαίων Ὀλυμπιάδων ἐπρόσφεραν εἰς τὴν πόλιν των τὰ ἔπαθλα τῶν ἀθλητικῶν ἀγώνων τὰ ὁποῖα ἐλάμδανον καὶ δὴ εἰς τελετὴν ποὺ ἐπραγματοποιεῖτο εἰς τὸν εἰδικόν, ἐπὶ τούτῳ τῷ σκοπῷ διαμορφωθέντα χῶρον τῆς πόλεως. Σήμερον δὲν παρατηρεῖται κάτι ἀνάλογον, διότι ἡ ἀτομικότης περιορίζεται εἰς τὰ ὅρια τοῦ ἐγώ, τὸ ὁποῖον θὰ χαρπωθῆ ἢ ἄλλως θὰ ἐξαγοράση τὴν νίκην του. Ὁ ἐξοστρακισμὸς τῆς εὐγενοῦς σχέψεως καλλιεργεῖ φιλοτομαριστικὰ ὄντα, ἐσωστρεφῆ καὶ ψυχονευρωτικά. ἀνίχανα νὰ φωτισθοῦν καὶ νὰ φωτίσουν. "Αρρηκτος σχέσις ὑπάρχει μεταξὺ τοῦ ̓Ολυμπισμοῦ, τῶν ποικίλων ἀθλητικῶν δραστηριοτήτων καὶ τῆς Παιδείας - ̓Αγωγῆς. Ὃ Ὀλυμπισμὸς δὲν εἶναι μία ἐκ τῶν ὑπαρχουσῶν ἰδεολογιῶν ἢ χαθωρισμένων ὑπὸ τῆς Ἐξ-ουσίας ἐκπαιδευτικῶν συστημάτων, ἀλλὰ εἶναι μία δαθυτέρα σύλληψις καὶ πρακτιχὶ αἰχμὴ τοῦ πνευματικοῦ - ἀγωνιστικοῦ δόρατος, τῶν οἰκουμενικῶν ἰδεῶν - ἀρχῶν - ἀξιῶν, αἱ ὁποῖαι χαρακτηρίζουν τὴν ἀνθρωπίνην προσωπικότητα. Φορεῖς τοῦ πνεύματος αὐτοῦ ἦσαν οἱ μετέχοντες τῶν ἀρχαίων Ὀλυμπιακῶν ἀγώνων. Εἶναι αὐτὴ αὕτη ἡ ἀναφορὰ εἰς τὰ ἀνώτερα πανανθρώπινα ἰδεώδη, τὰ ὁποῖα ἰσχύουν διὰ ὅλους τοὺς λαοὺς καὶ εἰς ὅλους τοὺς χρόνους καὶ τὰ ὁποῖα ἡ ̓Ολυμπιακὴ Ἰδέα δύναται νὰ ὑπηρετήση μὲ τὴν ἐνσάρκωσίν της, ἤτοι τὴν ἀγωνιστικήν της μορφήν. Ἡ ἐφαρμογὴ τῶν Ὀλυμπιακῶν ἰδεῶν - ἀρχῶν - ἀξιῶν εἰς τὸ ἐκπαιδευτικὸν σύστημα θὰ ἐδημιούργει τὰς καλλίστας προὔποθέσεις διὰ τὴν ἀνάδειξιν Ολυμπίων ἀνθρώπων. Θὰ ἐπισημάνωμεν μεθόδους ἐκπαιδεύσεως μὲ οάσιν τάς Ὀλυμπιακὰς ἰδέας - ἀρχὰς - ἀξίας. Α) Ὅταν αἱ ἀθλητικαὶ δραστηριότητες τελοῦνται μὲ πνεῦμα Ὀλυμπιακὸν, ὁ ἄνθρωπος. προετοιμάζεται ψυχικῶς νὰ κρατῆ ὑπὸ ἔλεγχον τὰς διαίας 6ιολογικὰς καὶ σωματικὰς ἀντιδράσεις του. ἀποτέλεσμα τοῦ χθονίου στοιχείου ἀλλὰ καὶ ἐξωτερικῆς ἐπιδράσεως ἐπ ̓ αὐτοῦ. Ὁ Ὀλύμπιος ἀθλητὴς διακρίνεται ἐκ τῶν συνεχῶν ἐκδηλώσεων - προσπαθειῶν ὅλων τῶν. Ὁκ.Σ.Κ. εἶναι τέως πρωταθλητής Ἑλλάδος στὸ ἀγώνισμα τοῦ δρόμου τῶν 10.000 μέτρων καὶ καθηγητής Σωματικῆς Αγωγῆς.