Κοσμοϊστορική Στιγμή Τίποτε ἀπὸ τὰ ἐπιτεύγματα τοῦ σημερινοῦ Παγκόσμιου Πολιτισμοῦ δὲν ἐξεπήγασε ἀπὸ κανέναν ἄλλο τρόπο σκέπτεσθαι ἐκτὸς τοῦ ἑλληνικοῦ. Τοῦ δὲν εἶναι καθόλου ὑπερδολικό: Δὲν ὑπάρχει κανένας ἀπολύτως τομέας ὑψηλῶν ἀνθρωπίνων δραστηριοτήτων καὶ ἐπιτευγμάτων, ὅπου δὲν συναντᾶται ἡ (ἀρχαία) Ελλάδα ὁλοζώντανη, παντοδύναμη, καρπερή, εὐεργετική, καθοδηγητική. Κι ἂν στὴν φυσιολογία τοῦ σημερινοῦ πολιτισμοῦ παρατηροῦνται κάποια παθολογικὰ συμπτώματα, αὐτὰ ὀφείλονται ἀποκλειστικὰ στὴ νόθευση ἢ παρερμηνεία ἢ ἐσκεμμένη διαστρέδλωση ἢ ἐκδαρδάριση τῆς ̓Ελληνικότητας ἀπὸ ἄλλους, μὴ ἑλληνικούς, τρόπους σκέπτεσθαι καὶ πράττειν --- καὶ σὲ καμμία περίπτωση δὲν εἶναι ὑπεύθυνο τὸ ἑλληνικὸ πρότυπο. Ἢ πραγματικότητα αὐτή, ἡ ὁποία ἁπλώθηκε ἐδῶ καὶ 500 περίπου χρόνια καὶ κατέκτησε τὸν Κόσμο χωρὶς κάποια ὠργανωμένη δύναμη νὰ τὸ ἐπιδιώξη (ἡ ἀνθρωπότητα ἀνεζή τησε καὶ ἀνεκάλυψε τὴν ̓Ελλάδα μόνη της, ἀπὸ ἀνάγκη, γιατὶ κατάλασδε ὅτι θὰ εὐεργετηθή ἀπ ̓’ αὐτήν), εἶναι τόσο ὑπαρκτὴ καὶ πανίσχυρη ὅσο ἀνομολόγητη καὶ ἀποκρυπτόμενη. Εἶναι γνωστὰ στοὺς ἀναγνῶστες τοῦ «Δαυλοῦ», ἀπὸ τὴν ἀνατομία σὲ θάθος τῆς πνευματικῆς καταστάσεως τοῦ καιροῦ μας ποὺ ἐπιχειρεῖ τὸ Περιοδικὸ αὐτὸ στὰ 15 χρόνια τῆς ζωῆς του, τὰ αἴτια τῆς ἀποκρύψεως αὐτῆς. ̓Αλλὰ ἡ παραμονὴ τοῦ λύχνου ὑπὸ τὸ μόδιον δὲν μπορεῖ νὰ παραταθῆ. “Ἢ ἱστορία εἶναι ἀδυσώπητη καὶ ἤδη ἔχει σύρει ἑκοῦσαν-ἄκουσαν τὴν ροὴ τῶν πραγμάτων σὲ κοσμοϊστορικὴ καμπή, στὴν ὁποία προσωρινὲς ἢ τοπικὲς λύσεις δὲν φέρουν κανένα ἀποτέλεσμα. Τίποτε πιὰ δὲν μπορεῖ νὰ ἀντιμετωπισθῆ μὲ ἀποφάσεις ποὺ ἐπιδάλλονται ἀπὸ τὶς συνιστῶσες τῆς τρέχουσας ἐπικαιρότητας ἢ τὶς τοπικὲς συνθῆκες μιᾶς περιοχῆς. Ὅλα ἐξαρτῶνται ἀπὸ τοὺς νόμους λειτουργίας ἑνὸς ἀθροίσματος, ποὺ λέγεται ἀνθρωπότητα: καὶ ὅλα ἕλκονται ἢ ἀπωθοῦνται ἀπὸ τοὺς νόμους λειτουργίας ἑνὸς συνόλου, ποὺ λέγεται πλανήτης Γῆ. ́Οποιοι φαντάζονται, ὅτι μποροῦν μὲ τοπικοὺς ἐπιδέσμους ἢ προσωρινῆς δραστικότητας παυσίπονα νὰ παρατείνουν τὴν ζωὴ τοῦ θνήσκοντος ̓Ανατολικῆς ἐμπνεύσεως 4ιεθνοῦς 4ογματισμοῦ - ̓Εξουσιασμοῦ, ἁπλῶς δὲν ἔχουν συνειδητοποιήσει ἀκόμη, ὅτι ἔχουν ἤδη χάσει τὸ τραῖνο τῆς ἹἹστορίας. Η ́ Ελληνικότητα ἀπέδειξε περίτρανα μὲ τὴν ἀδίαστη ἐξάπλωση καὶ κυοιαρχία της ὅπου Γῆς, ὅτι εἶναι ὑπερτοπική' καὶ ἡ ἀειθαλής, αἰωνόδια εὐεργετικὴ δύναμη καὶ ἀστείρευτη γονιμότητά της εἶναι οἱ δύο ἀναμφισδήτητοι τίτλοι τῆς ὑπερχρονικότη τάς της. Αρα ἡ "Ἑλληνικότητα ήταν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ἡ κινητήρια δύναμη, τὸ ἱστορικὸ πρότυπο καὶ ὁ σκοπός τοῦ πανανθρώπινου Παρόντος καὶ τοῦ πανανθρώπινου Μέλλοντος. Καμμία ἀντίδραση, ἀπ’ ὅσες φαίνονται ἤ κρύπτονται --καὶ εἶναι πολλές--, δὲν πρόκειται νὰ κάμψη τὸν σιδερένιο νόμο τῆς Ἱστορίας. Η Ελληνικότητα εἶναι πιὰ Μεγάλη Πολιτική. Ἢ Μεγάλη Πολιτικὴ τῆς ἀνθρωπότητας' καὶ ἴσως ἡ Μεγάλη Πολιτική τοῦ Ρωμαίικου Κρατιδίου -- ἄν, ἐννοεῖται, μεταλλαχθῆ αὐτὸ κάποτε ἀπὸ Ρωμιοσύνη σὲ ̓Ελληνικότητα. Δ.Ι.Λ.