Κοσμοϊστορική Στιγμή Τίποτε ἀπὸ τὰ ἐπιτεύγματα τοῦ σημερινοῦ Παγκόσμιου Πολιτισμοῦ δὲν ἐξε- πήγασε ἀπὸ κανέναν ἄλλο τρόπο σκέπτεσθαι ἐκτὸς τοῦ ἑλληνικοῦ. Τοῦ δὲν εἶναι καθόλου ὑπερδολικό: Δὲν ὑπάρχει κανένας ἀπολύτως τοµέας ὑψηλῶν ἀνθρωπίνων δραστηριοτήτων καὶ ἐπιτευγμάτων, ὅπου δὲν συναντᾶται ἡ (ἀρχαία) Ελλάδα ὁλοζώντανη, παντοδύναμη, καρπερή, εὐεργετική, καθοδη- γητική. Κι ἂν στὴν φυσιολογία τοῦ σημερινοῦ πολιτισμοῦ παρατηροῦνται κά- ποια παθολογικὰ συμπτώματα, αὐτὰ ὀφείλονται ἀποκλειστικὰ στὴ νόθευση ἢ παρερμηνεία ἢ ἐσκεμμένη διαστρέδλωση ἢ ἐκδαρδάριση τῆς ᾿Ελληνικότη- τας ἀπὸ ἄλλους, μὴ ἑλληνικούς, τρόπους σκέπτεσθαι καὶ πράττειν --- καὶ σὲ καμμία περίπτωση δὲν εἶναι ὑπεύθυνο τὸ ἑλληνικὸ πρότυπο. Ἢ πραγματικότητα αὐτή, ἡ ὁποία ἁπλώθηκε ἐδῶ καὶ 500 περίπου χρόνια καὶ κατέκτησε τὸν Κόσμο χωρὶς κάποια ὠργανωμένη δύναμη νὰ τὸ ἐπιδιώξη (ἡ ἀνθρωπότητα ἀνεζή τησε καὶ ἀνεκάλυψε τὴν ᾿Ελλάδα μόνη της, ἀπὸ ἀνά- γκη, γιατὶ κατάλασδε ὅτι θὰ εὐεργετηθή ἀπ᾿’ αὐτήν), εἶναι τόσο ὑπαρκτὴ καὶ πανίσχυρη ὅσο ἀνομολόγητη καὶ ἀποκρυπτόμενη. Εἶναι γνωστὰ στοὺς ἀνα- γνῶστες τοῦ «Δαυλοῦ», ἀπὸ τὴν ἀνατομία σὲ θάθος τῆς πνευματικῆς κατα- στάσεως τοῦ καιροῦ μας ποὺ ἐπιχειρεῖ τὸ Περιοδικὸ αὐτὸ στὰ 15 χρόνια τῆς ζωῆς του, τὰ αἴτια τῆς ἀποκρύψεως αὐτῆς. ᾿Αλλὰ ἡ παραμονὴ τοῦ λύχνου ὑπὸ τὸ μόδιον δὲν μπορεῖ νὰ παραταθῆ. “Ἢ ἱστορία εἶναι ἀδυσώπητη καὶ ἤδη ἔχει σύρει ἑκοῦσαν-ἄκουσαν τὴν ροὴ τῶν πραγμάτων σὲ κοσμοϊστορικὴ καμπή, στὴν ὁποία προσωρινὲς ἢ τοπικὲς λύ- σεις δὲν φέρουν κανένα ἀποτέλεσμα. Τίποτε πιὰ δὲν μπορεῖ νὰ ἀντιμετωπισθῆ μὲ ἀποφάσεις ποὺ ἐπιδάλλονται ἀπὸ τὶς συνιστῶσες τῆς τρέχουσας ἐπικαιρό- τητας ἢ τὶς τοπικὲς συνθῆκες μιᾶς περιοχῆς. Ὅλα ἐξαρτῶνται ἀπὸ τοὺς νόμους λειτουργίας ἑνὸς ἀθροίσματος, ποὺ λέγεται ἀνθρωπότητα: καὶ ὅλα ἕλκονται ἢ ἀπωθοῦνται ἀπὸ τοὺς νόμους λειτουργίας ἑνὸς συνόλου, ποὺ λέγεται πλα- νήτης Γῆ. ΄Οποιοι φαντάζονται, ὅτι μποροῦν μὲ τοπικοὺς ἐπιδέσμους ἢ προ- σωρινῆς δραστικότητας παυσίπονα νὰ παρατείνουν τὴν ζωὴ τοῦ θνήσκοντος ᾿Ανατολικῆς ἐμπνεύσεως 4ιεθνοῦς 4ογματισμοῦ - ᾿Εξουσιασμοῦ, ἁπλῶς δὲν ἔχουν συνειδητοποιήσει ἀκόμη, ὅτι ἔχουν ἤδη χάσει τὸ τραῖνο τῆς ἹἹστορίας. Η΄ Ελληνικότητα ἀπέδειξε περίτρανα μὲ τὴν ἀδίαστη ἐξάπλωση καὶ κυ- οιαρχία της ὅπου Γῆς, ὅτι εἶναι ὑπερτοπική' καὶ ἡ ἀειθαλής, αἰωνόδια εὐερ- γετικὴ δύναμη καὶ ἀστείρευτη γονιμότητά της εἶναι οἱ δύο ἀναμφισδήτητοι τίτλοι τῆς ὑπερχρονικότη τάς της. Αρα ἡ "Ἑλληνικότητα ήταν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ἡ κινητήρια δύναμη, τὸ ἱστορικὸ πρότυπο καὶ ὁ σκοπός τοῦ πανανθρώ- πινου Παρόντος καὶ τοῦ πανανθρώπινου Μέλλοντος. Καμμία ἀντίδραση, ἀπ’ ὅσες φαίνονται ἤ κρύπτονται --καὶ εἶναι πολλές--, δὲν πρόκειται νὰ κάμψη τὸν σιδερένιο νόμο τῆς Ἱστορίας. Η Ελληνικότητα εἶναι πιὰ Μεγάλη Πολιτική. Ἢ Μεγάλη Πολιτικὴ τῆς ἀνθρωπότητας' καὶ ἴσως ἡ Μεγάλη Πολιτική τοῦ Ρωμαίικου Κρατιδίου -- ἄν, ἐννοεῖται, µεταλλαχθῆ αὐτὸ κάποτε ἀπὸ Ρωμιο- σύνη σὲ ᾿Ελληνικότητα. Δ.Ι.Λ.