ΜΕΤΑΞΥ ΣΟΒΑΡΟΥ ΚΑΙ ΑΣΤΕΙΟΥ Ἐ: ὄψει «ἐπισήμου» καταµετρήσεως εἰς τὸ λίαν προσεχὲς μέλλον, ὡς φαίνεται, τῶν κοπαδιῶν των, οἱ δύο κυριώτεροι τσελιγκάδες τῆς περιοχῆς συνεκέντρωσαν προσφάτως τὰ ποί- μνιά τῶν, ὁ εἷς εἰς τὴν πλατεῖαν Συν- τάγματος, ὁ ἕτερος εἰς τὴν Θεσσαλο- νίκην. Πλήθη προβάτων, μέγας βελα- σμὸς εἰς ἀμφοτέρας τὰς συνάξεις ἐπὶ τῷ ἀκούσματι συγκεκριμένων φθόγγων-συνθημάτων, κατὰ τὴν γνω- στὴν περὶ ἐρεθισμάτων παλαιὰν θεω- ρίαν τοῦ Παβλώφ. Ἐν συνεχείᾳ οἱ μπι- στικοὶ ὑπηρεσίας ἀνέλαβον νὰ ἀποδεί- ἔουν ποίου τσέλιγκα τὸ κοπάδι ἦτο με- γαλύτερον καὶ ποίου τὰ πρόβατα ἐβέ- λαζον περισσότερον. Διὰ τοὺς μὴ συμ- παθοῦντας τὸν ἕνα ἤ τὸν ἕτερον ποιμέ- να ὑπάρχουν ἤ, ἐν ἀνάγκη, δημιουρ- γούνται νέαι, ἐνδιάμεσοι ἤ ἀκραῖαι μι- κρότεραι στάναι. ᾿Αρκεῖ ὅλα νὰ σταυ- λισθῶσιν, ἀρκεῖ κάποιος τσέλιγκας ἤ μικροποιμὴν νὰ τὰ καταμετρήση ὡς ἰ- δικά του. Τὰ --- ἐλαχιστότατα, ἄλλω- στε --, ποὺ ἀπομένουν ἐκτὸς κοπα- διῶν εἶναι ἀνέκαθεν, κατὰ τὴν σοφὴν παροιμίαν, «τοῦ λύκου ἤ τοῦ μαχαι- ριοῦ». Πράγματι, κατασπαράσσονται κατὰ τὸν ἕνα ἤ τὸν ἕτερον τρόπον, ὑπὸ τὰς κανιβαλλικὰς ἰαχὰς τῶν προβά- τῶν ἁπάντων τῶν ποιμνιοστασίων. Χαλοῦν τὴν δομὴν καὶ τὴν λειτουργίαν τῆς ἐξουσίας τοιαῦτα ἀτίθασσα πρό- βατα. ἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες καίτοι ἐπίστευ- Οι ὅτι ὁ ὑγιὴς νοῦς μετὰ τοῦ ὁ- γιοῦς σώματος θὰ πρέπει νὰ συνυπάρ- χη, ἐν τούτοις δὲν κατώρθωσαν νὰ φθάσουν µέχρι τοῦ σημείου ὥστε εἰς κοινὸν χῶρον τὰ θεῖα ταῦτα ἀγαθὰ νὰ τιμοῦν. Ὡς γνωστόν, τὸ μὲν σῶμα ἐν ᾿Ολυμπίᾳ ἐτίμων, τὸ δὲ πνεῦμα εἰς ποι- κίλας σχολὰς καὶ θέατρα. Τὴν παρά- λειψίν των ταύτην ἐντοπίσαντες, ἐγ- καίρως εὐτυχῶς, οἱ νεοέλληνες ἀπόγο- νοί τῶν κατεσκεύασαν ἐκ περιφήμου εὐρωπαϊκοῦ πολυχρώμου πλαστικοῦ τὸ μέγα τῆς Καλογρέζης Ὀλυμπιακὸν Στάδιον, ὅπου ἤρχισεν ἤδη ἐν ταυτῷ ἡ λατρεία τοῦ τε σώματος καὶ Πνεύμα- τος. Πέντε μεγαλειώδεις ἐκδηλώσεις ἔλαβον ἤδη χώραν τοὺς παρελθόντας μῆνας, τρεῖς τοῦ πνεύματος τελετουρ- γίαι καὶ δύο τοῦ σώματος λατρευτικαὶ τελεταί. Ἐν πρώτοις, ὁ Διονύσης Σαβ- βόπουλος, συμπαραστατούμενος ὑπὸ τοῦ Βέγγου, ἄλλων καλλιτεχνῶν, ἀε- ροστάτων καὶ ἀκτίνων λέιζερ, ἐδίδαξε τὴν συγκλονιστικὴν --πράγματι--- τραγωδίαν « Ἐδῶ εἶναι Βαλκάνια, δὲν εἶναι παϊξε-γέλασε». ᾿Ἠκολούθησεν ὁ συγκλονίσας τὸ πανελλήνιον ποδο- σφαιρικὸς ἀγὼν «Ὀλυμπιακοῦ» -- «"Αγιαξ» (2--0), κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ὁποίου, ὡς ἀνέγραψαν αἱ ἐφημερί- δες, «ὅλος ὁ πολιτικὸς καὶ ποδοσφαι- ρικὸς κόσμος τῆς χώρας µας ἑνώθηκε µέσα ἀπὸ τὸ ὅραμα τῆς πρόκρισης τοῦ ᾿Ολυμπιακοῦ». ν συνεχείᾳ -- ἐπὶ τῇ ἐπετείῳ τῶν Ἐ γενεθλῶν του, ὡς ἐγράφη -- ὁ Νταλάρας εἰς δύο ἐπαναληπτικὰς ἐμ- φανίσεις του εἰς τὸν σύγχρονον αὐτὸν ναὸν τοῦ νεοελληνικοῦ σώματος καὶ πνεύματος, συνεκέντρωσε καὶ πάλιν ὁλόκληρον τὴν πολιτικὴν καὶ πολιτι- στικὴν ἡγεσίαν τοῦ τόπου, οὐ μὴν ἀλ- λὰ καὶ πλῆθος παραληροῦντος κό- σµου, ἀλλὰ καὶ χρημάτων. Τέλος, πα- ρουσίᾳ καὶ πάλιν ἡγεσίας καὶ λαοῦ, ὁ θρυλικὸς «Ολυμπιακός» ἐνίκησεν τὴν πορτογαλικὴν «Μπενφίκα», ἀποδεί-