ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
173ΜΑΙΟΣ 1996
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Το όντολογικώς αυτοδύναμο και άγέννητο του Σύμπαντος — ΠΑΝΑΓΟΣ, ΣΑΡΑΝΤΟΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΠΑΝ
Τὸ ὀντολογινκῶς αὐτοδύναμο
καὶ ἀγέννητο τοῦ Σύμπαντος
ΜΕΛΙΣΣΟΣ:ΟΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣΚΑΤΑΛΥΤΗΣΤΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑΣΜΟΥ
α. Βιογραφικἁ στοιχεῖα τοῦ Μελίσσου
1. «Μ έλισσος᾽ Ιθαγένους Σάμιος... Φη σὶ δ’ ᾿Απολλόδωρος ἢ ἠκμακέναι αὐτὸν κατὰ τὴν τε-
τάρτην χαὶ ὀγδοηκοστὴν ᾿Ολυμπιάδα (444-441 π.Χ.). Οὗτος ἤ ἤκουσε Παρμενίδου: ἀλλὰ καὶ
εἰς λόγους ἦλθεν Ηρακλείτῳ... Γέγονε δὲ καὶ πολιτικὸς ἀνὴρ καὶ ἀποδοχῆς παρὰ τοῖς πο-
λίταις ἠξιωμένος. “Ὅθεν ναύαργος αἱρεθεὶς ἔτι καὶ μᾶλλον ἐθαυμάσθη διὰ τὴν οἰκείαν
ἀρετὴν» (κατετρόπωσε τὸν ἀθηναϊκὸ στόλο τὸ 441 π.Χ.). (Διογένης Λαέρτιος ΙΧ 24).
2. «Πλεύσαντος γὰρ αὐτοῦ (ἐννοεῖ: τοῦ Περιχλέους), Μέλισσος ὁ ᾿Ιθαγένους, ἀνὴρ φι-
λόσοφος, στρατηγῶν τότε τῆς Σάμου, καταφρονήσας τῆς ὀλιγότητος τῶν νεῶν ἢ τῆς ἀπει-
ρίας τῶν στρατηγῶν, ἔπεισε τοὺς πολίτας ἐπιθέσθαι τοῖς ᾿Αθηναίοις: καὶ γενομένης μάχης,
νικήσαντες οἱ Σάμιοι καὶ πολλοὺς μὲν αὐτῶν ἄνδρας ἑλόντες, πολλὰς δὲ ναῦς διαφθείρα-
ντες ἐχρῶντο τῇ θαλάσσῃ καὶ παρετίθεντο τῶν ἀναγκαίων πρὸς τὸν πόλεμον ὅσα μὴ πρό-
τερον εἰχον. ὙΥπὸ δὲ τοῦ Μελίσσου καὶ Περικλέα φησὶν αὐτὸν ᾿Αριστοτέλης ἡττηθῆναι
ναυμαχοῦντα πρότερον». (Πλούταρχος, «Περικλῆς», 26 (ἢ.
3. «Καίτοι Στησίμδροτος ᾿Αναξαγόρου τε διακοῦσαι τὸν Θεμιστοκλέα φησὶ καὶ περὶ Μέ-
λισσον σπουδάσαι τὸν φυσικόν, οὐκ εὐ τῶν χρόνων ἁπτόμενος. Περικλεῖ γάρ, ὃς πολὺ νε-
ώτερος ἦν Θεμιστοκλέους, Μέλισσος μὲν ἀντεστρατήγει πολιορκοῦντι Σαμίους, ᾿Αναξα-
γόρας δὲ συνδιέτριδεν». (Πλούταρχος, «Θεμιστοχλῆς» 2).
4. «Μέλισσος... καὶ ἦν ἐπὶ Ζήνωνος τοῦ Ελεάτου καὶ ᾿Εμπεδοκλέους χρόνων. Οὗτος ἔ ἔγρα-
ψεν περὶ τοῦ ὄντος. Καὶ ἀντεπολιτεύσατο δὲ Περικλεῖ, καὶ ὑπὲρ Σαμίων στρατηγήσας ἐναυ-
µάχησε πρὸς Σοφοκλῆ τὸν τραγικὸν ᾿Ολυμπιάδι πδ'». («Λεξικὸν» Σουίδα).
Τὰ ἀποσπάσματα 2 καὶ 4 μᾶς δίδουν μιὰ ἀξιόπιστη πληροφορία, ὅσον ἀφορᾶ στὴν ἡλι-
κία τοῦ Μελίσσου. Ἡ ναυμαχία, στὴν ὁποία ναυάρχησε ὁ φιλόσοφος, ἔγινε τὸ 441 π.Χ. Τὸ
ὑπ᾽ ἀριθμ. 3 ἀπόσπασμα λέγει, ὅτι ὁ Θεμιστοκλῆς σπούδασε κοντὰ στὸν ᾽Αναξαγόρα καὶ
τὸν Μέλισσο. Δεδομένου ἕ ὅτι ὁ Θεμιστοκλῆς ἀπέθανε τὸ 461 π.Χ. (εἰς ἡλικίαν. 64 ἐτῶν), θὰ
πρέπει ὁ Ζήνων νὰ ήταν τότε ἀνεγνωρισμένος Φιλόσοφος καὶ ἐπιστή μων, ὥστε νὰ προ-
σελκύη μαθητὲς τοῦ ἀναστή ματος τοῦ Θεμιστοκλέους. ΓΑρα ὁ Μέλισσος τὸ 470-465 π.Χ. θὰ
ἦταν ἄνω τῶν 30 ἐτῶν, δηλαδὴ ὁμή λικος περίπου τοῦ ᾿᾽Αναξαγόρα, ποὺ γεννήθηκε τὸ 500
π.Χ. Τίποτε ὅμως δὲν ἀποκλείει τὴν περίπτωση, ὁ Φιλόσοφος νὰ ναυάρχησε σὲ ἡλικία 55
ἐτῶν.
6. Τὸ ἔργο τοῦ Μελίσσου
5. «(Ὁ Μέλισσος καὶ τὴν ἐπιγραφὴν οὕτως ἐποιήσατο τοῦ συγγράμματος Περὶ φύσεως ἢ
Περὶ τοῦ ὄντος... καὶ εἰ περὶ φύσεως ἢ ἢ περὶ τοῦ ὄντος ἐπέγραψεν, δῆλον ὅτι τὴν φύσιν ἐνό-
μιξδεν εἶναι τὸ ὄν». [Ὁ Μέλισσος ἔ ἔτσι τιτλοφόρη σετὸ σύγγραμμά του: : Περὶ φύσεως ἢ ἢ Περὶ
τοῦ ὄντος... Πάντως εἴτε τὸν ἔνα εἴτε τὸν ἄλλο τίτλο χρη σιμοποίη σε, εἶναι φανερὸ ὅτι ἔννο-
οὔσε τὴν φύση (Σιµπλίκιος, «Εἰς Φυσικὰ» 70, 16: καὶ «Περὶ Οὐρανοῦ» 557, 10)].
Ὁ Μέλισσος ἔγραψε τὸ σύγγραμμά του μετὰ τὴν συγγραφη τοῦ ποιήµατος τοῦ Παρμε-
νίδη, τοῦ ὁποίου φέρεται ὡς μαθητὴς σύμφωνα μὲ τὸν Διογένη Λαέρτιο, τὸν Πλάτωνα
(«Θεαίτητος» 180 ἆ) καὶ τὸν ᾿Αριστοτέλη («Φυσικὰ» 186 α 6: καὶ «Περὶ Οὐρανοῦ» 298 Ὁ
14). Σύ µφωνα μὲ τὸν τελευταῖο οἱ ᾽Ατομικοὶ (Λεύκιππος, Δη µόκριτος) δέχθηκαν σαφῶς ἐπι-
δράσεις ὁ ἀπὸ τὸν Μέλισσο, ὁ Τζέτζη ς μάλιστα θεωρεῖ τοὺς ᾿Ατομικοὺς ὡς μαθητὲς τοῦ Σα-
μίου φιλοσόφου. Γεγονὸς πάντως εἰναι, ὅτι τόσο οἱ ᾿Ατομικοὶ ὅσο κι ὁ Ἐμπεδοχλῆς χι ὁ
᾿Αναξαγόρας φέρουν ἔχδηλα τὰ σημεῖα ἐπιρροῆς τῆς Ἑλέας. Ὁ Ἐμπεδοχκλῆς κι ὁ Ανα-
ξαγόρας μάλιστα ἀποχκαλοῦνται «Μεταπαρμενίδειοι» ἢ «Νεοελεατικοἰ»' τὸ ἴδιο καὶ ὁ
᾿᾽Αρχύτας.
ὋὉ Μέλισσος δίδει σαφῆ προσδιορισμὸ τοῦ δυναμικοῦ ἀπείρου, θέτει δὲ τὸ ζήτημα τῆς