ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

174ΙΟΥΝΙΟΣ 1996

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 10528 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
3 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Η ποινικοποίηση της έρευνας — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
    ἀρχή: σελ. 10528 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 174

Κείμενο φύλλου

Ποινικοποίηση τῆς ἔρευνας Ὃ κατατρεγμὸς τοῦ Στοχασμοῦ, τῆς Επιστήμης καὶ τῆς Τέχνης μὲ νομικὰ καὶ ἀστυνομικὰ μέσα, ποὺ παρατηρήθηκε πρόσφατα στὴν Εὐρώπη καὶ τὴν ̓Αμερική, εἶναι ἡ τελειότερη δυνατὴ ἀπόδειξη τοῦ ἀσφυχτικοῦ ἀδιεξόδου, στὸ ὁποῖο ἐνέπεσε καὶ παραδέρνει ἡ παράνοια τοῦ 4ιεθνοῦς ̓ Εξουσιασμοῦ. Φαινόμενα, ὅπως π.χ. ἡ μέσω εἰσαγγελέως ἀντιμετώπιση τοῦ φιλοσόφου Ροζὲ Γκαοωντὺ ἢ ἡ προσαγωγἠ στὸ ̓Εόραϊκὸ ἱεροδικεῖο τῆς Καλιφόρνιας τοῦ ἠθοποιοῦ Μάρλον Μπράντο, καὶ τῶν δύο μὲ τήν «κατηγορία» τῶν «ἀντισημιτικῶν θέσεων», ἀπὸ τὴν σκοπιὰ τῆς ἱστορίας μποοοῦν νὰ θεωρηθοῦν μόνον ὡς τυπικὰ συμπτώματα τοῦ ἐπιθανατίου ρόγχου ἑνὸς τρόπου σκέψεως -- τοῦ ἐξ-ουσιαστικοῦ-, ὁ ὁποῖος τερματίζει τὴν τροχιά του. Ὃ Πολιτισμὸς στηρίχθηκε ἀποχκλειστικὰ στὸν ἐλεύθερο στοχασμό, στὴν ἐλεύθερη ἐπιστήμη καὶ στὴν ἐλεύθερη τέχνη -- καὶ τὰ τοία πανάκριδα ἀρχαῖα δῶρα τῆς ̓Ελλάδος στὴν ἀνθρωπότητα. Ἢ κατάργηση τῶν τριῶν αὐτῶν πρωταρχικῶν προὐποθέσεων τῆς ἀνθρώπινης εὐδαιμονίας ἰσοδυναμεῖ μὲ ἐπαναφορὰ τοῦ ἀνθρώπου στὸ ἐπίπεδο τοῦ κτήνους: καὶ ἰσοδυναμεῖ ἐπίσης μὲ αὐτοκτονία τῆς ̓Εξ-ουσίας, ἡ ὁποία στηρίζει τὴν τεχνολογική, οἰκονομική, ἰδεολογικὴ καὶ ὀργανωτική της ἰσχὺ ἀποκλειστικὰ στὴν πνευματικὴ παραγωγὴ τῶν ἐπιστημόνων, τῶν διανοουμένων καὶ τῶν καλλιτεχνῶν. Πρόληψη ἢ καταστολή τῆς διαδικασίας τῆς παραγωγῆς αὐτῆς εἶναι ἀπαράδεκτη ἀπὸ τὴν ἀνθρωπότητα: καὶ εἶναι ἐπίσης ὁ τάφος τῆς ἐξ-ουσιαστικῆς ἰσχύος. Οἱ Εὐρωπαῖοι καὶ οἱ Αμερικανοί, ποὺ ὀφείλουν αὐτὸ ποὺ εἶναι μόνο στὴν ἕως τώρα ἀπαραδίαστη ἐλευθερία τῆς σκέψεως, τοῦ λόγου καὶ τῆς ἔρευνας, εἶναι τῶν ἀδυνάτων ἀδύνατο νὰ αὐτοχειριασθοῦν' καὶ ὁ ἀόρατος Διεθνὴ ς Εξουσιασμός, ποὺ φαντάζεται ὅτι μὲ τὸν εἰσαγγελέα, τὸν ἐκφοδισμὸ καὶ τὸν σκοταδισμὸ θὰ παρατείνῃ τὴν ἱστορική του διαδρομή, δὲν πρόκειται νὰ ἐπιζήσῃ. Αὐτὸ μπορεῖ ἴσως νὰ τὸ ἀντιληφθῇ καὶ ὁ ἴδιος, ἂν ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὴν στατικὴ ἀντίλη ψή του περὶ ἱστορίας καὶ δῇ ὅτι τὸ γίγνεσθαι εἶναι οοἵκὸ --- κάτι πού, ἂν τὸ καταφέρῃ, θὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀνακαλύψῃ τὴν μόνη διέξοδο ἀπὸ τὸ τραγικό, ἢ κωμικοτραγικό, ἀδιέξοδό του. Δ.Ι.Λ.
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →