ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
174ΙΟΥΝΙΟΣ 1996
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η ποινικοποίηση της έρευνας — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
Ποινικοποίηση τῆς ἔρευνας
Ὃ κατατρεγμὸς τοῦ Στοχασμοῦ, τῆς Επιστήμης καὶ τῆς Τέχνης
μὲ νομικὰ καὶ ἀστυνομικὰ µέσα, ποὺ παρατηρήθηκε πρόσφατα
στὴν Εὐρώπη καὶ τὴν ᾽Αμερική, εἶναι ἡ τελειότερη δυνατὴ ἀπό-
δειξη τοῦ ἀσφυχτικοῦ ἀδιεξόδου, στὸ ὁποῖο ἐνέπεσε καὶ παρα-
δέρνει ἡ παράνοια τοῦ 4ιεθνοῦς᾽ Εξουσιασμοῦ. Φαινόμενα, ὅπως
π.χ. ἡ µέσω εἰσαγγελέως ἀντιμετώπιση τοῦ φιλοσόφου Ροζὲ Γκα-
οωντὺ ἢ ἡ προσαγωγἠ στὸ ᾿Εόραϊκὸ ἱεροδικεῖο τῆς Καλιφόρνιας
τοῦ ἠθοποιοῦ Μάρλον Μπράντο, καὶ τῶν δύο μὲ τήν «κατηγορία»
τῶν «ἀντισημιτικῶν θέσεων», ἀπὸ τὴν σκοπιὰ τῆς ἱστορίας μπο-
οοῦν νὰ θεωρηθοῦν μόνον ὡς τυπικὰ συμπτώματα τοῦ ἐπιθανατί-
ου ρόγχου ἑνὸς τρόπου σκέψεως -- τοῦ ἐξ-ουσιαστικοῦ-, ὁ ὁποῖος
τερματίζει τὴν τροχιά του.
Ὃ Πολιτισμὸς στηρίχθηκε ἀποχκλειστικὰ στὸν ἐλεύθερο στοχα-
σμό, στὴν ἐλεύθερη ἐπιστήμη καὶ στὴν ἐλεύθερη τέχνη -- καὶ τὰ
τοία πανάκριδα ἀρχαῖα δῶρα τῆς ᾿Ελλάδος στὴν ἀνθρωπότητα.
Ἢ κατάργηση τῶν τριῶν αὐτῶν πρωταρχικῶν προὐποθέσεων τῆς
ἀνθρώπινης εὐδαιμονίας ἰσοδυναμεῖ μὲ ἐπαναφορὰ τοῦ ἀνθρώ-
που στὸ ἐπίπεδο τοῦ κτήνους: καὶ ἰσοδυναμεῖ ἐπίσης μὲ αὐτοκτο-
νία τῆς ᾿Εξ-ουσίας, ἡ ὁποία στηρίζει τὴν τεχνολογική, οἰκονομι-
κή, ἰδεολογικὴ καὶ ὀργανωτική της ἰσχὺ ἀποκλειστικὰ στὴν πνευ-
ματικὴ παραγωγὴ τῶν ἐπιστημόνων, τῶν διανοουμένων καὶ τῶν
καλλιτεχνῶν. Πρόληψη ἢ καταστολή τῆς διαδικασίας τῆς παρα-
γωγῆς αὐτῆς εἶναι ἀπαράδεκτη ἀπὸ τὴν ἀνθρωπότητα: καὶ εἶναι
ἐπίσης ὁ τάφος τῆς ἐξ-ουσιαστικῆς ἰσχύος.
Οἱ Εὐρωπαῖοι καὶ οἱ Αμερικανοί, ποὺ ὀφείλουν αὐτὸ ποὺ εἶναι
μόνο στὴν ἕως τώρα ἀπαραδίαστη ἐλευθερία τῆς σκέψεως, τοῦ λό-
γου καὶ τῆς ἔρευνας, εἶναι τῶν ἀδυνάτων ἀδύνατο νὰ αὐτοχειρια-
σθοῦν' καὶ ὁ ἀόρατος Διεθνὴ ς Εξουσιασμός, ποὺ φαντάζεται ὅτι
μὲ τὸν εἰσαγγελέα, τὸν ἐκφοδισμὸ καὶ τὸν σκοταδισμὸ θὰ παρα-
τείνῃ τὴν ἱστορική του διαδρομή, δὲν πρόκειται νὰ ἐπιζήσῃ. Αὐτὸ
μπορεῖ ἴσως νὰ τὸ ἀντιληφθῇ καὶ ὁ ἴδιος, ἂν ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὴν
στατικὴ ἀντίλη ψή του περὶ ἱστορίας καὶ δῇ ὅτι τὸ γίγνεσθαι εἶναι
οοἵκὸ --- κάτι πού, ἂν τὸ καταφέρῃ, θὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀνακαλύψῃ
τὴν μόνη διέξοδο ἀπὸ τὸ τραγικό, ἢ κωμικοτραγικό, ἀδιέξοδό του.
Δ.Ι.Λ.