ΕΠΙΛΟΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝ(ΟΣΤΟΝ Τὸ ἔρεθος τῶν Φοινικιστῶν - καὶ τὸ «Ἔρεθος» τῆς «Θεογονίας» δήλωση τοῦ δουλευτῆ κ. Μιχαὴλ Παπαγιαννά̓ ̓Αγαπητὲ χ. Λάμπρου, Τὸ φυλλάδιο ποὺ σᾶς ἐπισυνάπτω ἀφορᾶ χη, ποὺ ἐξηγεῖ ὅτι Εὐρώπη στὰ “Ἑλληνικὰ σημαίνει «αὐτὴ ποὺ ἔχει μεγάλα μάτια». στὴν «Μίπὶ Ειίορο». Πρόκειται γιὰ μιὰ ἔκταση Μένω προσωρινὰ στὶς Βρυξέλλες, κι ἕνα μεστὶς Βρυξέλλες, ποὺ ἔχει σὲ μικρογραφία διάγάλο μέρος τῆς διόλιοθήκης μου τὸ ἔχω ἀφήσει φορα σημαντικὰ κτήρια Εὐρωπαϊκῶν πόλεων. στὴν Ἑλλάδα. Ἔτσι δὲν εἶμαι σὲ θέση νὰ ἀπαΔεῖτε τὴν μεσαία σελίδα, γιὰ νὰ καταλάδετε. Γιὰ ντήσω μὲ θεθαιότητα, ἀχρίθεια καὶ στοιχεῖα νὰ τὴν ἐπισκεφθεῖς, πληρώνεις, καὶ μπαίνοντας στοὺς συντάκτες τοῦ φυλλαδίου.’ Αν τὸ κρίνετε μέσα σοῦ δίνουν καὶ τὸ φυλλάδιο. ̓Απὸ τὴν σκόπιμο, μπορεῖτε νὰ δώσετε συνέχεια ἐσεῖς, εἴτε Ἑλλάδα ἔχουν δύο μόνον ἐκθέματα, τὸν Παρἀπαντώντας ἀπ ̓ εὐθείας σ ̓ αὐτούς, εἴτε δημοσιθενῶνα κι ἕνα χωριὸ τῆς Σαντορίνης. Ἔστω, ἕως εύοντας τὴν ἐπιστολὴ αὐτή, γιὰ ν ̓ ἀπαντήσουν ἐδῶ καλά. Ρίχνοντας ὅμως μιά ματιὰ στὸ φυλλάδιο, δὲν πίστευα σ ̓ αὐτὰ ποὺ διάθαζα. Στὴν ὅσοι ἐκ τῶν ἀναγνωστῶν τοῦ περιοδικοῦ τὸ κρίνουν σκόπιμο. Τὸ φυλλάδιο τὸ διαδάζουν ἐτησελίδα 6 ἀναφέρει. ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν Ἑλλησίως χιλιάδες ἐπισκεπτῶν, κι εἶναι κρῖμα νὰ δομνικὴ μυθολογία Εὐρώπη ἔλεγαν μιὰ κοπέλλα θαρδίζονται ἀπὸ τόσες ἀνθελληνικὲς ἀνακρίἀπὸ τὴν Φοινίκη, ποὺ τὴν ἀπήγαγε ὁ Ζεὺς κι ὅτι ἡ λέξη προέρχεται ἀπὸ τὴν Φοινικικὴ «6ΥεΡ» θειες. Ἢ διεύθυνσή τους εἶναι: ΜΙπί Εωτορε, (σκοτάδι). Σημαίνει δηλαδὴ «Εὐρώπη» ἡ χώρα τοῦ θραδυοῦ χι εἶναι συνώνυμη μὲ τὴν λατινικὴ ΒτυρατοΚ, 1020 Βγηςςείς, Βα]ρίμπῃ. λέξη «Οεοἰάοπιαϊϊς». Μὰ εἶναι δυνατόν; Τί ἀναχρίδειες εἶναι αὐτές; Ποῦ θρέθηκαν πάλι ἐδῶ οἱ Σᾶς εὐχαριστῶ Φοίνικες; ̓Απὸ ποῦ κι ὥς ποῦ ἡ λέξη ἔρεδος Ἰωάννης Λάξαρης εἶναι Φοινικική; Καὶ τί σχέση ἔχει τὸ ὄνομα ΝΑΤΟ Ηας, στ. Ρε|. Εὐρώπη μὲ τὸ ἔρεδος; Μᾶλλον ἀπὸ ἀπροσεξία Β-Ι110 Βτιςςείς Βέλγιο τους δέδαια στὴν σελίδα 44 ἔχουν παραθέσει μιὰ Σημείωση «Δαυλοῦ»: Ἢ λέξη ̓"Ερεύος ὑπάρχει στὴν «Θεογονία», ἕνα χείμενο ποὺ ἐξέδωσε ὁ ̓Ησίοδος τὸν 7ο π.Χ. αἰῶνα παίρνοντάς το ἀπὸ τὰ πανάρχαια ἀρχεῖα τῶν Ακαρνάνων ἱερέων, ὅπως ὁ ἴδιος ἀναφέρει. Ἢ «Θεογονία», ποὺ περιγράφει λεπτομερῶς τὰ γεγονότα τῆς ἐποχῆς τοῦ Διός, ἀγνοεῖ νεώτερα συμόάντα, ὅπως ὃ Κατακλυσμός κ.λπ. (6λ. «Δαυλόν», τόμοι 1983, 1984 καὶ 1985). Επομένως ἡ λέξη «ἔρεθος» εἶναι πανάρχαιη Ἑλληνικὴ καὶ ἐχρησιμοποιεῖτο προφορικῶς καὶ γραπτῶς ἀπὸ τοὺς " Ελληνες πολλὲς χιλιετίες πρὸ τῆς ἐμφανίσεως τῶν Φοινίκων. Οἱ τραγικοί μας καὶ ἡ δολοφονία τῶν αἰχμαλωτισθέντων στὴν Κύπρο ̓Αγαπητέ μας «Δ», ̓Ακούσαμε πρὶν λίγο καιρὸ τὴν μακάθρια ὁμολογία τοῦ ἡγέτη τῶν Τουρκοκυπρίων, ποὺ μᾶς «διαδεδαίωνε» ὅτι οἱ ἀπὸ τὸ ἀλήστου μνήμῆς καλοκαίρι τοῦ 1974 «ἀγνοούμενοι» 1619 “Ἕλληνες ἔχουν ἐκτελεσθεῖ ὅλοι τους ἐν ψυχρῷ. Οἱ ψυχές τους, ἀπὸ κεῖ ποὺ ὀρίσκονται, ἀπευθύνουν τὰ ἀμείλικτα λόγια τοῦ Εὐριπίδου: «Στέργουν (οἱ θεοὶ) νὰ σκοτώνεις τοὺς ἐχθρούς», ἀλλὰ «ὄχι ὅποιον πιάσουν ζωντανὸ στὴ μάχη» («Ἡρακλεῖδαι», στ. 965 καὶ 966). Λίγες ὧρες μετὰ μάθαμε γιὰ τὴν κατεπείγουσαν εἰσαγωγὴ τοῦ ἐν ψυχρῷ «θερμοῦ» ἐχτελεστοῦ Ντενκτὰς στήν ἐντατικὴ μονάδα χάποιου νοσηλευτικοῦ ἱδρύματος. Καὶ μούρθαν συνειρμικῶς στὸν νοῦ μου (« Αγαμέμνων», στ. 436-451): «Βαρειὰ εἶναι τοῦ λαοῦ ἡ φωνή, θυμὸ γιομάτη, ξεπληρώνει τοῦ Κόσμου τὴν κατάρα": περιμένει μ ̓ ἀνήσυχο τὸ