ΔΑΥΛΟΣΗ/174, Ιούνιος 1996 10522 γόταν στὶς κηδεῖες -- καὶ ἄλλο νὰ φωνάζουν: «οἱ Πέρσες!!, ἦλθαν οἱ Πέρσες!!», ὅπως οἱ ̓Αγγλοι προφέρουν τὸ “Ποί ροἱοί” - “χόϊ πολόϊ», ὅταν θέλουν νὰ ποῦν «οἱ πολλοί», δηλ. «ὅλη ἡ ὁμάδα» ἢ «ὅλο τὸ σόι». Ἕνα ἄλλο τεχμήριο εἶναι τὸ ὄστρακο ποὺ ὀρέθηκε μὲ τὸ ὄνομα « ̓Αριστείδης» γραμμένο ̓Αριστίδης. Ὅπως καταλαθαίνετε, ἀνορθόγραφοι ὑπῆρχαν καὶ τότε, ὁπότε, ἐὰν ἡ δίφθογγος ἐπροφέρετο μὲ διαλυτικά, δὲν θὰ εἰχαν κανένα πρόόδλημα μὲ τὴν ὀρθογραφία τους. Εἰκάζεται, ὅτι μία ἐκτενὴς μελέτη μὲ ἀποδει- χτικὰ στοιχεῖα γιὰ τὴν διφθογγικὴ προφορὰ τῶν ἀρχαίων κατεστράφη πρὸ περίπου 3θετίας καὶ ἐξηφανίσθη ὁ μελετητής. ̓Εὰν τοῦτο ἀληθεύη, τότε πρέπει νὰ ὑπάρχουν τὰ ἀνάλογα τεχμήρια στὰ ἀρχαῖα κείμενα, γιὰ νὰ τὰ ἀνακαλύψη ὅποιος ἀποφασίση νὰ ἀσχοληθῆ μὲ ἕνα τόσο σοδαρὸ θέμα. Μετὰ τιμῆς Σωκράτης Λ. Χριστοδουλάρης ̓Οστεοπαθολόγος ̓Αργοστολίου 16.) Αθήνα Ἢ πλημμυρίδα τῆς πορνολογίας στὰ Μέσα Ἐνημερώσεως ̓ ̓Αξιότιμε διευθυντά, Μὲ ἐπίκεντρο τὴ νεολαία θὰ ἤθελα μὲ τὴν παρούσα ἐπιστολή μου νὰ σχολιάσω ἕνα σοθαρὸ καὶ καυτὸ θέμα, ζητώντας παράλληλα καὶ τὴ θέση τῶν ἁρμοδίων. Ἐννοῷ τὰ «πορνο-περιοδικά», ποὺ ἔχουν κατακλύσει τὰ περίπτερα καὶ τὶς πορνο-ἀγγελίες, ποὺ ἀναγράφονται στὶς περισσότερες κυκλοφοροῦσες ἔφη μερίδες. Καὶ στὶς δύο περιπτώσεις τὸ θέαμα εἶναι ἀποτρόπαιο. Γιατί οἱ ἐκδότες προσπαθοῦν ν ̓ αὐξήσουν τὶς πωλήσεις τους παρακινώντας/προσελκύοντας καὶ τὴ νεολαία μας γιὰ σωστὴ ἐνημέρωση καὶ μόρφωση μὲ τὸν τρόπον αὐτόν; Φυσικὰ οἱ περιπτεροῦχοι ἐπιθάλλεται νὰ τὰ διαθέσουν, γιατὶ «ἡ δουλειὰ πηγαίνει πακέττο». Μᾶλλον οἱ νομοθέτες θὰ ψήφισαν τὸν σχετικὀ νόμο (άραγε ἐγκρίθηκε μὲ προεδρικὸ διάταγμα;), γιατὶ ἔπιθάλλετο νὰ μποῦν τὰ πράγματα σὲ νέα σωστὴ τάξη καὶ νὰ θοηθήσουν στὸ πρὀόλημα τῆς ὑπογεννητικότητας ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ Ἑλλάδα! ̓Αλλὰ ἡ Ἐκκλησία τί ἔχει νὰ πεῖ καί, περισσότερο, νὰ κάμει; Κι ὁ ἁπλὸς πολίτης παραζαλισμένος ἀπ’ ὅσα συμδαίνουν γύρω του, καὶ μ ̓ αὐτὸ ἀχόμα, ἀναρωτιέται, ἀπὸ ποῦ πηγάζει αὐτὴ ἡ δίαιη πολιτιχή, ἡ ὁποία δὲν ἔχει τίποτα κοινὸ μὲ τὴν ἔμφυτη εὐγένεια τῶν αἰσθημάτων τῆς ἑλληνικῆς φυλῆς καὶ τὸ ἀρχαῖο ἑλληνικὸ ρητὸ «νοῦς ὑγιὴς ἐν σώματι ὑγιεῖ». Σήμερα, ποὺ οἱ ἐφημερίδες καὶ τὰ περιοδικὰ κυκλοφοροῦν ἐλεύθερα καὶ δημοκρατικά, μιὰ κι ἔχουμε «ἐλεύθερη ἀγορά», στὸ σημεῖο ποὺ φτάσαμε ἀναρωτιέται καθένας, μήπως ὑπάρχει καὶ πρόθεση τοῦ ὑπουργείου νὰ θεσπίσει, μέρος ἢ μερικὰ ἀπ’ αὐτὰ τὰ περιοδικὰ νὰ ἐνσωματωθοῦν στὴ σχολικὴ ὕλη, «γιὰ νὰ τὰ θγάλουν τὰ παιδιά μας πέρα» μὲ τὴν «νέα ἐποχὴ» καὶ τὸν 219 αἰῶνα;;}! Ἔν κατακλεῖδι ἀναρωτιέμαι, πῶς ἀντιμετωπίζουν τὸ θέμα αὐτό, τὸ τόσο ζωτικό, οἱ ἑλληνικὲς ἀρχές: Δικαιοσύνη, Αστυνομία καὶ φορεῖς ὅπως ἡ Ἕνωση Συντακτῶν; Εὐχαριστῶ γιὰ τὴ φιλοξενία Μὲ ἐκτίμηση Πευκέστας ὁ Μιεζεὺς Νάξου 3, 145 62 Κηφισιὰ Νὰ ἐπιθάλωμε τὴν καθιέρωση γνησίων Ολυμπιάδων Φίλτατε κ. Λάμπρου, Φέτος ἑτοιμάζονται ἐδῶ νὰ τελέσουν τοὺς «Ὀλυμπιακοὺς» ̓Αγῶνες τῆς ̓Ατλάντας. ̓Αλλὰ ἐὰν αὐτὸ τὸ καρναθάλι͵ θὰ εἶναι ̓Ολυμπιακοὶ ἀγῶνες ἢ θὰ ἔχει κάτι τὸ σχετικὰ ὅμοιο μὲ τὴν Ὀλυμπιακὴ ἼἸδέα, τότε ἐγὼ δὲν εἶμαι. Ἕλληνας. Τὸ πρῶτο πρᾶγμα ποὺ πρέπει νὰ κάνουμε εἶναι, νὰ καθιερώσουμε ἐμεῖς τοὺς πραγματιχοὺς ̓Ολυμπιαχοὺς ἀγῶνες, ἐκεῖ ποὺ ἄρχισαν χιλιάδες χρόνια πρίν. Τὰ ἀγωνίσματα πρέπει νάναι τὰ ἴδια, ἑ ὅπως τότε, μὲ ἔπαθλο ἕνα στεφάνι ἀγριελαίας ἢ δάφνης. Ποτὲ νὰ μὴν ἐπιτρέψουμε, ἡ Ὀλυμπιακὴ φλόγα νὰ ἐξευτελίζεται σὲ χῶρες ἀνάξιες τοῦ ἀρχαίου Ἑλληνικοῦ ἤθους. Δεύτερον πρέπει νὰ ξαναϊδρυθῆ ἡ ̓Ακαδημία τοῦ Πλάτωνος. Καὶ ἐκεῖ νὰ ἔρχονται ἑλληνιστὲς ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τῆς γῆς, νὰ διδάσκουν καὶ νὰ διδάσκονται ἀπὸ Ἕλληνες. Τί πράγματι ἦταν ὁ Ἑλληνικὸς Λόγος, ὁ Ἑλληνικὸς Πολιτισμὸς, ἡ Ἑλληνικὴ σχολὴ σκέψεως. Τὰ χρειάζεται αὐτὰ ὅσο ποτὲ ἄλλοτε ἡ ἀνθρωπότητα σήμερα. Ἡ πρὸ αἰώνων Ἑλληνικὴ Παιδεία, ὁ Λόγος, ἡ Σχέψη, ὁ τρόπος ζωῆς, ἡ Γλῶσσα, τὰ ἰδανικὰ ἐσήκωσαν τὸν ἄνθρωπο στὰ πόδια. Τὸν ἐκπολίτισαν. Τρίτον, μόνον μὲ ἰδιωτικὴ πρωτοθουλία πρέπει νὰ ἑνωθοῦμε οἱ ὅπου γῆς Ἕλληνες, Νὰ