ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
174ΙΟΥΝΙΟΣ 1996
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Ο Μίκης Θεοδωράκης μιλά στο "Δαυλό" — ΚΟΥΒΑΛΑΚΗΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
Κείμενο φύλλου
Ὃ κ. Μ. Θεοδωράκης μιλᾶ γιὰ ὅλα:
«Ἢ ἀρχαία Ἑλλάδα εἶναι πιὸ κοντά μου ἀπ ̓ ὅ,τι ἡ νέα Ἑλλάδα
ο Ζῶ 24 ὧρες τὸ 24ωρο μὲ τὶς ἀρχαῖες σκιὲς 9 Τὸ Ἑλληνικὸ
Πνεῦμα χάθηκε στὴν πυρκαϊὰ τῆς Αλεξάνδρειας καὶ ὅ,τι σώθηκε,
σώθηκε ἀπὸ τοὺς ”Αραθες ο Πόσο παρανοϊκὰ «χτίζεται»
ἕνας πιστὸς τοῦ Γιαχθέ, τοῦ ̓Αλλὰχ ἢ τοῦ Χριστοῦ ο Κατ)
εὐθεῖαν ἀπὸ τὸν Γιαχθὲ τῆς “Βίόλου” θγαίνει ὁ Χίτλερ ο Δὲν
εἶναι ὁ Ἑλληνικὸς Πολιτισμὸς ρατσιστικὸς 9 Οἱ Χριστιανοὶ
ἔκαναν τὶς γενοχτονἰες τῶν ἰθαγενῶν τῆς Αφρικῆς, τῆς ̓ ̓Αμερικῆς
καὶ τῆς Αὐστραλίας 9 Οἱ σημερινοὶ Ἕλληνες εἶναι μαῖμοῦδες
τῆς Δύσης 5 Ὁ Ἰουδαῖος θεὸς δημιουργὸς τοῦ Ἐξουσιασμοῦ
ο Εἶναι χαμένος καιρὸς ἡ ἐνασχόλη ση μὲ τὴν πολιτικὴ
ο Ἢ μελοποίηση τῆς “"Ἠλέκτρας” ἔργο δύναμης καὶ ὥριμότητας
9 Ὃ ἄνθρωπος σήμερα θυθἰζεται στὶς ἀνάγκες τοῦ
θιοπορισμοῦ του καὶ ἔτσι ὁδηγεῖται στὴ “νεοθαρθαρότητα”».
ΜΙΑ «ΕΞΟΜΟΛΟΙΓΗΣΗ»ΤΙΑ ΤΙΣ
ΕΒΔΟΥΤΕΡΕΣ ΠΕΠΟΙΟΗΣΕΙΣ ΤΟΥ
Ὁ κ. Μίκης Θεοδωράκης εἶναι ἀπὸ τοὺς ἐλάχιστους μετακλασσικοὺς
Ἕλληνες, τῶν ὁποίων τὸ ἔργο ἀποτελεῖ κομμάτι τοῦ παγκόσμιου πολιτισμοῦ.
Ὁ κ. Μ.Θ. συνεπῶς κατέχει κορυφαία θέση στὴν ἱεραρχία
τῶν δημιουργῶν τῆς σημερινῆς Ἑλλάδος. Οἱ ἀπόψεις μιᾶς τέτοιας
ἐξαιρετικῆς προσωπικότητας αὐτοδικαίως ἀποκτοῦν τεράστιο ἐνδιαφέρον.
Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, γιὰ τὸν ὁποῖον ὁ «Δαυλὸς» ἔλαβε καὶ δημοσιεύει
τὴν παρακάτω συνέντευξη, ποὺ εὐγενῶς ὁ μεγάλος μουσικοσυνθέτης
μᾶς παρεχώρησε.
ΕΡ.: Κύριε Θεοδωράκη, σᾶς εὖ χαριστοῦμε ποὺ προσφερθή κατε νὰ μιλήσετε στὸν
«Δαυλό». Κατ ̓ ἀρ χάς: ὡς πνευματικὸς ἄνθρωπος αὐτοῦ τοῦ τόπου, ποιά εἶναι ἡ
γνώμη σας γιὰ τὴν νέα γενιά;
ΑΠ. Ὁ τρόπος ζωῆς μου, τὸ ὅτι μένω συνεχῶς σπίτι, γράφοντας μουσική, δὲν μὲ
θοηθάει νὰ δῶ, ποιά εἰναι, τί σκέπτεται καὶ τί κάνει ἧ νέα γενιά. ̓Αλλὰ καὶ ἡ νέα
γενιὰ δὲ νομίζω, ὅτι μὲ ἀναζήτησε. Βέδαια μπορεῖ νὰ διαδάζει τὰ θιθλία μου, νὰ
ἀκούει τὴ μουσική μου: ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ εἶχαν καὶ μιὰ διαφορετικὴ ἐπαφή, τουλάχιστον
οἱ νέοι συνθέτες, οἱ νέοι μουσικοί, οἱ νέοι ποιητές, ὥστε νὰ πάρουν κάτι
περισσότερο ἀπὸ μένα. Δυστυχῶς, νομίζω, στὰ χρόνια ποὺ ἀκολούθησαν τὴν
μεταπολίτευση χαλκεύτηκε μιὰ θεωρία τῶν γενεῶν. Δὲν ὑπάρχει πιὸ γελοῖο
πρᾶγμα ἀπὸ αὐτὴ τὴ θεωρία. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι οἱ γενεὲς ἀποτελοῦν τοὺς κρίκους