10582 ΔΑΥΛΟΣ/174, Ἰούνιος 1996 Ἡ θηλειὰ τῆς λογοκρισίας στὸ λαιμὸ τῆς Εὐρώπης Πρωτάκουστο. Στὴν Εὐρώπη τοῦ 1996 ἡ ἐλευθερία τῆς ἔρευνας, τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς γνώμης ὁδηγοῦνται στὴν ἀγχόνη τῆς λογοκρισίας καὶ τοῦ ἐκφοδισμοῦ. Τόσο τὸ γαλλικὸ ὅσο καὶ τὸ γερμανικὸ κράτος ψήφισαν νόμους, μὲ τοὺς ὁποίους διώκονται ποινικὰ ἱστορικοὶ ἐρευνήτές, διανοούμενοι ἀλλὰ καὶ ἁπλοῖ πολίτες, ποὺ ἀμφισόθητοῦν τὸ μέγεθος τοῦ ἑδραϊκοῦ «ὁλοκαυτώματος» κατὰ τὸν Β ́ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στὴ Γι αλλία πρῶτος διωχθεὶς εἶναι ὁ παγκοσμίως γνωστὸς φιλόσοφος Ροζὲ Γκαρωντύ, ὃ ὁποῖος ἔγραψε ὅτι οἱ ἔκτελεσθέντες | Εδραῖοι στὰ στρατόπεδα τοῦ Ναξισμοῦ ήσαν ἐλάχιστοι" καὶ ἔπονται ἀρκετοὶ ἀκόμη. Στὴ Γερμανία (ἐκεῖ ὁ «περίφημος» νόμος ἰσχύει ἀπὸ πέθυσι) ἐπισείεται ποινὴ φυλάκισης ἀλλὰ καὶ χρηματικὸ πρόστιμο. Σχετικὸ μὲ τὴν καταδίκη τοῦ Γχαρωντὺ δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ» (5/5/96) ἀποκαλεῖ «ἠλίθιο» τὸν πρωτόγνωρο αὐτὸν νόμο τοῦ γαλλικοῦ κράτους. ̓Εξ ἄλλου στὸ πρόσφατο παρελθὸν ὑπῆρξε παρόμοια προσπάθεια μέσω τῆς Εὐρωπαϊκῆς Επιτροπῆς νὰ θεσπισθοῦν σχετικὲς διατάξεις σ’ ὅλες τὶς χῶρες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἔνωσης. ἔνσταση ὅμως τοῦ ”Αγγλου ἐπιτρόπου (ἀπαιτεῖται καθολικὴ συμφωνία) ἀπεσόθησε τὸν κίνδυνο ἐφαρμογῆς τῶν μεσαιωνικῶν αὐτῶν μέτρων. ̓ ̓Ανεξάρτητα ἀπὸ τὸν πραγματικὸ ἀριθμὸ τῶν ̓Εόραίων θυμάτων τοῦ «ὅλοκαυτώματος» τὸ ἀξιοπρόσεχκτο στοιχεῖο εἶναι ἡ ἐπιδίωξη ἐλέγχου τῶν συνειδήσεων διὰ τῆς λογοκρισίας καὶ διὰ τῆς ποινικοποίησης τῶν ἱστορικῶν ἐρευνῶν. Στὴν οὐσία ἐπιχειρεῖται ἡ διὰ τοῦ εἰσαγγελέως ὑ ὑπεράσπιση τῶν ἐπιδληθέντων ἱστορικῶν δογμάτων, τὰ ὁποῖα μὲ τὴν πρόοδο τῆς ἀδέσμευτης ἔρευνας ἀρχίζουν νὰ καταρρέουν, ἀφήνοντας τὴν σημερινὴ 4ιεθνῆ ̓Εξουσία μετέωρη, χωρὶς ἱστορικο- ἰδεολογικὲς θάσεις. “Ἢ περίπτωση τῆς ἀπαγόρευσης τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας γιὰ ἕνα ζήτημα τῆς σύγχρονης παγκόσμιας ἱστορίας εἶναι ἡ ἀρχή. Εἶναι φανερό, ὅτι οἱ λαμδάνοντες αὐτὲς τὶς ἀνησυχητικὲς γιὰ τὸ μέλλον τοῦ Πολιτισμοῦ ἀποφάσεις δὲν ἐκφράζουν τοὺς λαοὺς ποὺ τοὺς ἐκλέγουν. Υπάρχει στοὺς κύκλους τῆς Εὐρωπαϊκῆς 4ιανόησης ἔντονη ἀντίδραση γιὰ τὰ φαινόμενα αὐτά, τὰ ὁποῖα θεωροῦνται ὡς προσπάθειες φαλκίδευσης τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν καὶ κατάργησης τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου. (Στὸ ἴδιο μῆκος κύματος μπαίνει καὶ ἡ ἀπαράδεκτη ἀπόφαση τῶν διοργανωτῶν τοῦ διεθνοῦς συνεδρίου γιὰ τὴν Ελληνική Προϊστορία στὸ "Ολσταντ τῆς Γερμανίας στὶς 911/12/94, νὰ κρίνουν ὡς «ἀντισημιτικὴ θέση» τὴν ἐπιστημονικὴ ἀνακοίνωση τοῦ συνεργάτη τοῦ «4αυλοῦ» κ. Ε. Μπεξῆ, ἐπειδὴ ἀπέδειξε μὲ ἐπιστημονικὰ στοιχεῖα, ὅτι τὸ ̓Αλφάδητο δὲν εἶναι Φοινικικὸ ἀλλὰ " Ελληνικό.. . Δυστυχῶς ἡ τραγικὴ διαπίστωση, ποὺ ἀπορρέει ἀπ’ ὅλα αὐτὰ τὰ φαινόμενα, εἶναι καὶ τὸ περισσότερο δυσάρεστο: Οἱ Εὐρωπαϊκὲς ἡγεσίες φαίνονται ἄδουλες, παθητικὲς καὶ ἀνίκανες νὰ καταλάδουν ποῦ ὁδηγοῦνται.Αποχκομμένοι σήμερα ἀπ’ τὴν πλούσια σὲ ἀνθρωπισμὸ καὶ ἐλευθερία παράδοσή τους ξέχασαν τὸν Βολταῖρο, ποὺ διακαῶς διακήρυττε: «Διαφωνῶ μ’ αὐτὰ ποὺ λέγεις, ἀλλά θὰ ὑπερασπισθῶ, καὶ μὲ τίμημα τὴν ἴδια τὴ ζωή μου ἀκόμη, τὸ διχαίωμά σου νὰ λέγης ἐλεύθερα ὅσα πρεσθεύεις». Παν. Λ. Κουθαλάκης