10582 ΔΑΥΛΟΣ/174, Ἰούνιος 1996 Ἡ θηλειὰ τῆς λογοκρισίας στὸ λαιμὸ τῆς Εὐρώπης Πρωτάκουστο. Στὴν Εὐρώπη τοῦ 1996 ἡ ἐλευθερία τῆς ἔρευνας, τῆς ἐπι- στήµης καὶ τῆς γνώμης ὁδηγοῦνται στὴν ἀγχόνη τῆς λογοκρισίας καὶ τοῦ ἐκφοδισμοῦ. Τόσο τὸ γαλλικὸ ὅσο καὶ τὸ γερμανικὸ κράτος ψήφισαν νόμους, μὲ τοὺς ὁποίους διώκονται ποινικὰ ἱστορικοὶ ἐρευνήτές, διανοούμενοι ἀλλὰ καὶ ἁπλοῖ πολίτες, ποὺ ἀμφισόθητοῦν τὸ μέγεθος τοῦ ἑδραϊκοῦ «ὁλοκαυτώ- ματος» κατὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στὴ Γι αλλία πρῶτος διωχθεὶς εἶναι ὁ παγκοσμίως γνωστὸς φιλόσοφος Ροζὲ Γκαρωντύ, ὃ ὁποῖος ἔγραψε ὅτι οἱ ἔκτε- λεσθέντες | Εδραῖοι στὰ στρατόπεδα τοῦ Ναξισμοῦ ήσαν ἐλάχιστοι" καὶ ἔπο- νται ἀρκετοὶ ἀκόμη. Στὴ Γερμανία (ἐκεῖ ὁ «περίφημος» νόμος ἰσχύει ἀπὸ πέ- θυσι) ἐπισείεται ποινὴ φυλάκισης ἀλλὰ καὶ χρηματικὸ πρόστιμο. Σχετικὸ μὲ τὴν καταδίκη τοῦ Γχαρωντὺ δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ» (5/5/96) ἀποκαλεῖ «ἠλίθιο» τὸν πρωτόγνωρο αὐτὸν νόµο τοῦ γαλλικοῦ κρά- τους. ᾿Εξ ἄλλου στὸ πρόσφατο παρελθὸν ὑπῆρξε παρόμοια προσπάθεια µέσω τῆς Εὐρωπαϊκῆς Επιτροπῆς νὰ θεσπισθοῦν σχετικὲς διατάξεις σ’ ὅλες τὶς χῶρες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἔνωσης. ἔνσταση ὅμως τοῦ ”Αγγλου ἐπιτρόπου (ἀπαι- τεῖται καθολικὴ συμφωνία) ἀπεσόθησε τὸν κίνδυνο ἐφαρμογῆς τῶν µεσαιω- νικῶν αὐτῶν µέτρων. ᾿᾽Ανεξάρτητα ἀπὸ τὸν πραγματικὸ ἀριθμὸ τῶν ᾿Εόραίων θυμάτων τοῦ «ὅλο- καυτώματος» τὸ ἀξιοπρόσεχκτο στοιχεῖο εἶναι ἡ ἐπιδίωξη ἐλέγχου τῶν συνει- δήσεων διὰ τῆς λογοκρισίας καὶ διὰ τῆς ποινικοποίησης τῶν ἱστορικῶν ἐρευνῶν. Στὴν οὐσία ἐπιχειρεῖται ἡ διὰ τοῦ εἰσαγγελέως ὑ ὑπεράσπιση τῶν ἐπι- δληθέντων ἱστορικῶν δογμάτων, τὰ ὁποῖα μὲ τὴν πρόοδο τῆς ἀδέσμευτης ἔρευνας ἀρχίζουν νὰ καταρρέουν, ἀφήνοντας τὴν σημερινὴ 4ιεθνῆ ᾿Εξουσία μετέωρη, χωρὶς ἱστορικο- ἰδεολογικὲς θάσεις. “Ἢ περίπτωση τῆς ἀπαγόρευ- σης τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας γιὰ ἕνα ζήτημα τῆς σύγχρονης παγκόσμιας ἱστορίας εἶναι ἡ ἀρχή. Εἶναι φανερό, ὅτι οἱ λαμδάνοντες αὐτὲς τὶς ἀνησυχητικὲς γιὰ τὸ μέλλον τοῦ Πολιτισμοῦ ἀποφάσεις δὲν ἐκφράζουν τοὺς λαοὺς ποὺ τοὺς ἐκλέγουν. Υπάρ- χει στοὺς κύκλους τῆς Εὐρωπαϊκῆς 4ιανόησης ἔντονη ἀντίδραση γιὰ τὰ φαι- νόμενα αὐτά, τὰ ὁποῖα θεωροῦνται ὡς προσπάθειες φαλκίδευσης τῶν δημο- κρατικῶν θεσμῶν καὶ κατάργησης τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου. (Στὸ ἴδιο μῆκος κύματος μπαίνει καὶ ἡ ἀπαράδεκτη ἀπόφαση τῶν διοργανωτῶν τοῦ διεθνοῦς συνεδρίου γιὰ τὴν Ελληνική Προϊστορία στὸ "Ολσταντ τῆς Γερμανίας στὶς 9- 11/12/94, νὰ κρίνουν ὡς «ἀντισημιτικὴ θέση» τὴν ἐπιστημονικὴ ἀνακοίνωση τοῦ συνεργάτη τοῦ «4αυλοῦ» κ. Ε. Μπεξῆ, ἐπειδὴ ἀπέδειξε μὲ ἐπιστημονικὰ στοιχεῖα, ὅτι τὸ ᾿Αλφάδητο δὲν εἶναι Φοινικικὸ ἀλλὰ " Ελληνικό.. . Δυστυχῶς ἡ τραγικὴ διαπίστωση, ποὺ ἀπορρέει ἀπ’ ὅλα αὐτὰ τὰ φαινόμε- να, εἶναι καὶ τὸ περισσότερο δυσάρεστο: Οἱ Εὐρωπαϊκὲς ἡγεσίες φαίνονται ἄδουλες, παθητικὲς καὶ ἀνίκανες νὰ καταλάδουν ποῦ ὁδηγοῦνται.Αποχκομ- μένοι σήμερα ἀπ’ τὴν πλούσια σὲ ἀνθρωπισμὸ καὶ ἐλευθερία παράδοσή τους ξέχασαν τὸν Βολταῖρο, ποὺ διακαῶς διακήρυττε: «Διαφωνῶ μ’ αὐτὰ ποὺ λέ- γεις, ἀλλά θὰ ὑπερασπισθῶ, καὶ μὲ τίμημα τὴν ἴδια τὴ ζωή µου ἀκόμη, τὸ δι- χαίωμά σου νὰ λέγης ἐλεύθερα ὅσα πρεσθεύεις». Παν. Λ. Κουθαλάκης