ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΔΙΗΓΗΜΙΑ Λ.ΜΑΡΜΑΊΤΣΟΥΡΗΣ Ἢ Μονοκρατορία “Ο δεύτερος μεγάλος πόλεμος τοῦ αἰώνα τελείωσε. Οἱ δυνάμεις τοῦ «φωτὸς» ἔπεθλήθησαν τῶν δυνάμεων τοῦ «σκότους» (τὰ εἰσαγωγικὰ συνεπάγονται ἐξίσωση τοῦ φωτὸς μὲ τὸ σκοτάδι, πρᾶγμα ποὺ θὰ ἀντιληφθοῦν οἱ λαοὶ ἀργότερα). ̓ ̓Απὸ τὴν ἐπαύριο τῆς λήξεως τοῦ πολέμου νικητὲς καὶ ἡττημένοι θὰ ἀρχίσουν τὸν ἀγῶνα ἐπουλώσεως τῶν πληγῶν, ποὺ ἄφησε ἡ σύγκρουση σὲ ὅλη τὴν ἐπιφάνεια τοῦ πλανήτη. Ἐξαίρεση θὰ ἀποτελέσει ὁ λαὸς τῆς Χερσονήσου. Γι’ αὐτὸν ὁ πόλεμος στὴ χειρότερη μορφή του θὰ συνεχιστεῖ γιὰ ἄλλα τέσσερα χρόνια. Τὸ Συμθούλιο Ἰσχυρῶν Ὠργανωμένων Νόων ἔχει παίξει θασικὸ ρόλο μὲ τὰ ἐγχατεστημένα σὲ ὅλα τὰ κέντρα ὄργανά του τόσο πρὶν ἀπὸ τὴν σύγκρουση ὅσο καὶ κατὰ τὴ διάρχειά της, δρῶντας κατάλληλα σὲ ὅλα τὰ στρατόπεδα. Δὲν χάνει εὐκαιρίες, ἐχμεταλλεύεται ὅλα τὰ δεινὰ ποὺ δημιουργεῖ ἡ σύγκρουση. Ἐπωφελεῖται καὶ αὐτῆς ἀκόμα τῆς δάρόδαρης γενοκτονίας εἰς 6άρος τῶν μιγάδων του, στὴν ὁποία προθαίνει ὁ ἕνας ἐκ τῶν ἀντιπάλων. Ὑπάρχουν καὶ ὑπόνοιες, μὴ δεδαιωθεῖσες ἀλλὰ καὶ μὴ διαψευσθεῖσες, πὼς μέλη τοῦ ἱερατείου τῶν μιγάδων συνέπραξαν στὶς διώξεις μιγάδων κατόπιν ἐντολῶν τοῦ Μυστικοῦ Συμόουλίου. Τὸ ἔγκλημα -ἡ θυσία τῶν μιγάδων-- θὰ ἀποδώσει καρποὺς μὲ τὴ συσπείρωση καὶ τὸ φανατισμὸ αὐτῶν ποὺ θὰ ἐπιζήσουν, πρᾶγμα ποὺ θὰ ἐχμεταλλευθεῖ τὸ Συμόούλιο ἀργότερα. Δὲν ήταν ἄλλωστε καὶ ἡ πρώτη φορὰ στὴ μακρόχρονη ἱστορία τῶν μιγάδων, ποὺ πλήθη ὁμογενῶν τους θυσιάστηκαν στὶς «ἀνάγχες» τῆς ἀνωτάτης ἆφανοῦς ἀρχῆςτους. Τὸ ἱερατεῖο τους ὑπῆρξε ὁ πρῶτος διδάξας στὶς γενοχτονίες, χωρὶς νὰ ἐξαιρεῖ ἀπὸ αὐτὲς καὶ τὸν ἴδιο τὸ λαό του, ὅταν τὸ ἐπέόαλαν «σκοπιμότητες». κ ᾱ Οἱ νικητὲς τοῦ πολέμου σύντομα θὰ χωριστοῦν σὲ δυὸ ἀντίπαλα στρατόπεδα. Ἕνα «ἰδεολογικὸ» τεῖχος, ποὺ δὲν θὰ ἀργήσει νὰ πάρη τὴ μορφὴ «σιδηροῦ παραπετά- σματος», θὰ χαθορίζη τὰ σύνορα δύο ἀλληλομισουμένων κόσμων, ὁ καθένας ἀπὸ τοὺς ὁποίους μὲ ἄχρατη ὑποκρισία θὰ αὐτοτιτλοφορεῖται προστάτης τῆς ἐλευθερίας τῶν λαῶν. Ἢ σύγκρουση «ἰδεῶν» τῶν πρώην συμμάχων «δυνάμεων τοῦ φωτὸς» θὰ λάδη τὴ μορφὴ ψυχροῦ πολέμου μὲ κατὰ καιροὺς καὶ κατὰ τόπους θερμὰ πολεμικὰ ἐπεισόδια, σχετικὰ περιορισμένης ἐκτάσεως, μιὰ καὶ ἡ «ἰσορροπία τοῦ τρόμου» θὰ ἀποτρέπει τὴν γενίκευση. Οἱ λαοὶ τῶν ἀντιμαχομένων θὰ πιστεύουν, πὼς ὁ καθένας ἀπὸ τοὺς δύο ἀντιπάλους ἀποτελεῖ ἀνεξάρτητη ὀντότητα, ποὺ παίζει τὸ δικό του ἰδεολογιχὸ-κοινωνικο-εθνικὸ παιχνίδι σ ̓ αὐτὴ τὴ σὐγκρουση. ̓Αργότερα θὰ φανεῖ, πὼς καὶ οἱ δύο κόσμοι ἀποτελοῦσαν πιόνια ἑνὸς κοινοῦ ἀφεντικοῦ. Πρᾶγμα ποὺ θὰ γίνει ἀντιληπτό, ὅταν καταργηθεῖ ὁ ἕνας ἐκ τῶν δύο ἀντιπάλων καὶ περιέλθει ἡ πλανηταρχία στὸν ἀλλο. Ἂς κ τς ̓Οδυνηρὴ ἔκπληξη ἀπετέλεσε γιὰ τὸ Συμόούλιο ὁ δυναμισμὸς τοῦ λαοῦ τῆς Χερσονήσου καὶ ἡ δράση του κατὰ τὸν μεγάλο πόλεμο. Δράση, ποὺ ξεκίνησε μὲ νικηφόρο ἀγῶνα κατὰ τοῦ πρώτου ἐπιτιθεμένου, ἀκολούθησε μὲ ἡρωικοτάτη ἄμυνα κατὰ τῆς ἰσχυρότερης καὶ μεθοδικότερης πολεμικῆς μηχανῆς τῆς ἱστορίας καὶ συνεχίστηκε μὲ δυναμικὴ ἀντίσταση κατὰ τῶν χατακτητῶν. Δράση, ποὺ σύμφωνα μὲ τὴν ἄποψη προσωπικοτήτων τῆς ἐποχῆς ἔπαιξε οὐσιώδη ρόλο στὴν ἔκόαση τοῦ πολέμου. Τόσο μὲ τὴν καθυστέρηση τῆς ἐνάρξεως ἐπιχειρήσεως εὐρυτέρας σημασίας, καθυστέρηση ποὺ εἶχε ἀποτέλεσμα τὴν ἀποτυχία της, ὅσο καὶ μὲ τὴν ἀποφυγὴ χρησιμοποιήσεως ἀπὸ τὸν ἀντίπαλο εἰδικοῦ στρατιωτικοῦ σώματος, ποὺ εἶχε ὑποστεῖ πανωλεθρία κατὰ τὴν χατάληψη τοῦ μεγάλου νησιοῦ. Κι ἦταν δικαιολογημένη ἡ ἔκπληξη τοῦ Συμόουλίου. Κανεὶς δὲν μποροῦσε νὰ φανταστεῖ μετὰ τὸ τρομερὸ ξερρίζωμα -- τὸν πιὸ ἀπάνθρωπο ἀκρωτηριασμὸ τῆς ἶστο-