ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΔΙΗΓΗΜΙΑ “Ο δεύτερος μεγάλος πόλεμος τοῦ αἰώνα τελείωσε. Οἱ δυνάμεις τοῦ «φωτὸς» ἔπε- θλήθησαν τῶν δυνάμεων τοῦ «σκότους» (τὰ εἰσαγωγικὰ συνεπάγονται ἐξίσωση τοῦ φωτὸς μὲ τὸ σκοτάδι, πρᾶγμα ποὺ θὰ ἀντι- ληφθοῦν οἱ λαοὶ ἀργότερα). ᾿᾽Απὸ τὴν ἐπαύριο τῆς λήξεως τοῦ πολέ- µου νικητὲς καὶ ἡττημένοι θὰ ἀρχίσουν τὸν ἀγῶνα ἐπουλώσεως τῶν πληγῶν, ποὺ ἄφη- σε ἡ σύγκρουση σὲ ὅλη τὴν ἐπιφάνεια τοῦ πλανήτη. Ἐξαίρεση θὰ ἀποτελέσει ὁ λαὸς τῆς Χερσονήσου. Γι’ αὐτὸν ὁ πόλεμος στὴ χειρότερη µορφή του θὰ συνεχιστεῖ γιὰ ἄλλα τέσσερα χρόνια. Τὸ Συμθούλιο Ἰσχυρῶν Ὠργανωμένων Νόων ἔχει παίξει θασικὸ ρόλο μὲ τὰ ἐγχα- τεστηµένα σὲ ὅλα τὰ κέντρα ὄργανά του τό- σο πρὶν ἀπὸ τὴν σύγκρουση ὅσο καὶ κατὰ τὴ διάρχειά της, δρῶντας κατάλληλα σὲ ὅλα τὰ στρατόπεδα. Δὲν χάνει εὐκαιρίες, ἐχμεταλλεύεται ὅλα τὰ δεινὰ ποὺ δηµιουρ- γεῖ ἡ σύγκρουση. Ἐπωφελεῖται καὶ αὐτῆς ἀκόμα τῆς δάρόδαρης γενοκτονίας εἰς 6ά- ρος τῶν μιγάδων του, στὴν ὁποία προθαί- νει ὁ ἕνας ἐκ τῶν ἀντιπάλων. Ὑπάρχουν καὶ ὑπόνοιες, μὴ δεδαιωθεῖσες ἀλλὰ καὶ μὴ δια- ψευσθεῖσες, πὼς μέλη τοῦ ἱερατείου τῶν μι- γάδων συνέπραξαν στὶς διώξεις μιγάδων κατόπιν ἐντολῶν τοῦ Μυστικοῦ Συμόουλί- ου. Τὸ ἔγκλημα -ἡ θυσία τῶν μιγάδων-- θὰ ἀποδώσει καρποὺς μὲ τὴ συσπείρωση καὶ τὸ φανατισμὸ αὐτῶν ποὺ θὰ ἐπιζήσουν, πρᾶγμα ποὺ θὰ ἐχμεταλλευθεῖ τὸ Συμόού- λιο ἀργότερα. Δὲν ήταν ἄλλωστε καὶ ἡ πρώ- τη φορὰ στὴ μακρόχρονη ἱστορία τῶν µι- γάδων, ποὺ πλήθη ὁμογενῶν τους θυσιά- στηκαν στὶς «ἀνάγχες» τῆς ἀνωτάτης ἆφα- νοῦς ἀρχῆςτους. Τὸ ἱερατεῖο τους ὑπῆρξε ὁ πρῶτος διδάξας στὶς γενοχτονίες, χωρὶς νὰ ἐξαιρεῖ ἀπὸ αὐτὲς καὶ τὸν ἴδιο τὸ λαό του, ὅταν τὸ ἐπέόαλαν «σκοπιμότητες». κ ᾱ Οἱ νικητὲς τοῦ πολέμου σύντομα θὰ χω- ριστοῦν σὲ δυὸ ἀντίπαλα στρατόπεδα. Ἕνα «ἰδεολογικὸ» τεῖχος, ποὺ δὲν θὰ ἀργήσει νὰ πάρη τὴ μορφὴ «σιδηροῦ παραπετά- Λ.ΜΑΡΜΑΊΤΣΟΥΡΗΣ Ἢ Μονοκρατορία σµατος», θὰ χαθορίζη τὰ σύνορα δύο ἀλλη- λομισουµένων κόσμων, ὁ καθένας ἀπὸ τοὺς ὁποίους μὲ ἄχρατη ὑποκρισία θὰ αὐτοτιτ- λοφορεῖται προστάτης τῆς ἐλευθερίας τῶν λαῶν. Ἢ σύγκρουση «ἰδεῶν» τῶν πρώην συμ- µάχων «δυνάμεων τοῦ φωτὸς» θὰ λάδη τὴ μορφὴ ψυχροῦ πολέμου μὲ κατὰ καιροὺς καὶ κατὰ τόπους θερμὰ πολεμικὰ ἐπεισό- δια, σχετικὰ περιορισμένης ἐκτάσεως, μιὰ καὶ ἡ «ἰσορροπία τοῦ τρόμου» θὰ ἀποτρέ- πει τὴν γενίκευση. Οἱ λαοὶ τῶν ἀντιμαχομένων θὰ πιστεύ- ουν, πὼς ὁ καθένας ἀπὸ τοὺς δύο ἀντιπά- λους ἀποτελεῖ ἀνεξάρτητη ὀντότητα, ποὺ παίζει τὸ δικό του ἰδεολογιχὸ-κοινωνικο-ε- θνικὸ παιχνίδι σ᾽ αὐτὴ τὴ σὐγκρουση. ᾿Αργότερα θὰ φανεῖ, πὼς καὶ οἱ δύο κόσμοι ἀποτελοῦσαν πιόνια ἑνὸς κοινοῦ ἀφεντι- κοῦ. Πρᾶγμα ποὺ θὰ γίνει ἀντιληπτό, ὅταν καταργηθεῖ ὁ ἕνας ἐκ τῶν δύο ἀντιπάλων καὶ περιέλθει ἡ πλανηταρχία στὸν ἀλλο. Ἂς κ τς ᾿Οδυνηρὴ ἔκπληξη ἀπετέλεσε γιὰ τὸ Συμόούλιο ὁ δυναμισμὸς τοῦ λαοῦ τῆς Χερ- σονήσου καὶ ἡ δράση του κατὰ τὸν μεγάλο πόλεμο. Δράση, ποὺ ξεκίνησε μὲ νικηφόρο ἀγῶνα κατὰ τοῦ πρώτου ἐπιτιθεμένου, ἀκο- λούθησε μὲ ἡρωικοτάτη ἄμυνα κατὰ τῆς ἰσχυρότερης καὶ μεθοδικότερης πολεμικῆς μηχανῆς τῆς ἱστορίας καὶ συνεχίστηκε μὲ δυναμικὴ ἀντίσταση κατὰ τῶν χατακτητῶν. Δράση, ποὺ σύμφωνα μὲ τὴν ἄποψη προ- σωπικοτήτων τῆς ἐποχῆς ἔπαιξε οὐσιώδη ρόλο στὴν ἔκόαση τοῦ πολέμου. Τόσο μὲ τὴν καθυστέρηση τῆς ἐνάρξεως ἐπιχειρή- σεως εὐρυτέρας σημασίας, καθυστέρηση ποὺ εἶχε ἀποτέλεσμα τὴν ἀποτυχία της, ὅσο καὶ μὲ τὴν ἀποφυγὴ χρησιµοποιήσεως ἀπὸ τὸν ἀντίπαλο εἰδικοῦ στρατιωτικοῦ σώμα- τος, ποὺ εἶχε ὑποστεῖ πανωλεθρία κατὰ τὴν χατάληψη τοῦ μεγάλου νησιοῦ. Κι ἦταν δικαιολογημένη ἡ ἔκπληξη τοῦ Συµόουλίου. Κανεὶς δὲν μποροῦσε νὰ φα- νταστεῖ μετὰ τὸ τρομερὸ ξερρίζωμα -- τὸν πιὸ ἀπάνθρωπο ἀκρωτηριασμὸ τῆς ἶστο-