Εξουσιασμὀὸς καὶ Πολιτισμὸς Ὃ Πολιτισμὸς (- ἐπιστήμη, σκέψη καὶ τέχνη) ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ συναντᾶ τὸν ̓Εξουσιασμὸ (κράτος-δόγμα, ὀργάνωση καὶ οἰκονομία) συγκρούεται καὶ ἀναμετροιέται μαζί του. “Ἢ ἔκδαση τῆς σύγκρουσης αὐτῆς ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἑκάστοτε ἰσχὺ ἑκατέρου τῶν δύο μονομάχων. Στὴν ἐποχή μας ἡ ἐπιδολὴ τοῦ ̓Εξουσιασμοῦ ἐπὶ τοῦ Πολιτισμοῦ εἶναι πλήρης. Μιὰ καθηλωτικὴ λαδὴ τοῦ κράτους-δόγματος, τῆς ὀργανώσεως καὶ τῆς οἰκονομίας ἔχει παραλύσει τὴν παιδεία, τὴν ἔρευνα, τὴν πνευματικὴ καὶ καλλιτεχνική δημιουργία. ὋΟ ρόλος τῶν ἀνθρώπων τοῦ Πολιτισμοῦ εἶναι αὐστηρὰ προκαθωρισμένος. "Ο,τι ἐκφεύγει ἀπὸ τὴν ἐξουσιαστικὴ σκοσιμότητα διαόδρώνεται, διώκεται καὶ «πνίγεται». ̓Ελάχιστες πρωτοδουλίες ἐπιτρέπονται μόνο σὲ τομεῖς, ὅπου παράγονται πολιτιστικὰ ἀγαθὰ ἀσήμαντα, μὲ ἀποκλειστικὸ σκοπὸ νὰ κοσμοῦν ὠχρὰ τὸ ἀέτωμα τοῦ ζοφεροῦ μεγάρου τῆς δαρδαρότητας, ὅπως πράγματι εἶναι ἐκ κατασκευῆς τὸ ἐξουσιαστικὸ οἶκοδόμημα. “Ὅμως ἡ ἀνθρωπότητα ξεκίνησε, προχώρησε, ἔφθασε ἕως ἐδῶ καὶ στέκει ἀκόμη ὄρθια μόνο χάρη στὴν δύναμη τῶν παραχθέντων ἀνὰ τοὺς αἰῶνες πολιτιστικῶν ἀγαθῶν: ἡ δὲ ἐξουσιαστικὴ δράση ὄχι μόνο δὲν πρόσφερε τίποτε, ἀλλὰ ἔπαιξε καὶ παίζει τὸν ρόλο τοῦ «Πνεύματος τοῦ Βάρους» στὴν ἀνθρώπινη ἀνοδικὴ πορεία. Συνεπῶς ἡ ἀπαλλαγὴ τοῦ Πολιτισμοῦ ἀπὸ τὴν ἐξοντωτικὴ λαδὴ τοῦ 4ιεθνοῦς ̓Εξουσιασμοῦ ἀποτελεῖ ἀνάγκη ζωῆς τοῦ ἀνθρωπίνου εἴδους. Συνειδήητοποιοῦμε, ὅτι, ἂν μποροῦμε νὰ προσδοκοῦμε κάτι γιὰ τὸ μέλλον, αὐτὸ μόνον ἐκτὸς κράτους-δόγματος, ἐκτὸς ὀργανώσεως καὶ ἐκτὸς οἰκονομίας θὰ γεννηθῆ καὶ θὰ ἀναπτυχθή. Οἱ ἄνθρωποι τοῦ Πολιτισμοῦ, ἂν δὲν τὸ καταλάδουν αὐτό, θὰ γκρεμίζωνται συνεχῶς στὸν δυθὸ μιᾶς ὀλέθριας αὐταπάτης. Μιᾶς αὐταπάτης, ποὺ μόνο παράταση τῶν δεινῶν τῆς ἀνθρωπότητας συνεπάγεται. Δ.Ι.Λ.